ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

 

Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο εξωτερικό δημόσιο χρέος στον κόσμο!

Γιώργος Βάμβουκας
13/03/2015

Στο προχθεσινό μας (10.3.2015) άρθρο από τη στήλη αυτή, με τίτλο “Οι αγύρτες των μίντια και το γιγαντιαίο δημόσιο εξωτερικό χρέος της Ελλάδας”, υπογραμμίσαμε ότι κομπογιαννίτες και αλμπάνηδες διαφόρων ιδεολογικοπολιτικών αποχρώσεων, όπως πολιτικοί, οικονομικοί αναλυτές, δημοσιογράφοι, κ.ά., χρησιμοποιώντας αμφίβολης αξιοπιστίας στατιστικά στοιχεία και ερμηνεύοντας τα κατά το δοκούν, υποστηρίζουν ότι πολύ προηγμένες χώρες σαν τις Γερμανία, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Σουηδία, Ελβετία, Νορβηγία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Βέλγιο, Ιρλανδία, κ.ά., έχουν μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος από την Ελλάδα και άρα η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας μας είναι σαφώς καλύτερη σε σχέση με τις χώρες αυτές. Αρκετοί από τους αγύρτες της συνειδητής ή της ασυνείδητης παραπληροφόρησης θέτουν το ερώτημα: Εφόσον χώρες σαν τη Γερμανία, Γαλλία, Μ. Βρετανία, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, κ.ά., με μεγαλύτερο λόγο εξωτερικού χρέους προς ΑΕΠ από την Ελλάδα δεν χρεοκόπησαν, γιατί να χρεοκοπήσει η δική μας χώρα; Στην προχθεσινή μας ανάλυση χρησιμοποιώντας στοιχεία της Wikipedia, δείξαμε ότι τα Δημόσια Οικονομικά της Ελλάδας βρίσκονται σε πολύ δεινότερη θέση σε σχέση με τις προαναφερθείσες χώρες, καθότι η χώρα μας έχει το υψηλότερο λόγο δημόσιο εξωτερικό χρέος στον κόσμο, τόσο ως απόλυτο μέγεθος (!!!) όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Παρατηρήσεις: Τα στοιχεία του πίνακα αναφέρονται στο έτος 2013 και προέρχονται από τη βάση δεδομένων της WorldBank. Αναφορικά με το εξωτερικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας, πηγή των στοιχείων είναι η Τράπεζα της Ελλάδας.

Τα στατιστικά στοιχεία του πίνακα προέρχονται από την βάση δεδομένων της Παγκόσμιας Τράπεζας (World Bank) και αναφέρονται στο έτος 2013. Τα στοιχεία αφορούν το “εξωτερικό δημόσιο χρέος” μιας χώρας, που η Παγκόσμια Τράπεζα αποτυπώνει με τον όρο “External debt stocks, public and publicly guaranteed”. Στην περίπτωση της Ελλάδας, τα στοιχεία του εξωτερικού δημόσιου χρέους προέρχονται από την Τράπεζα της Ελλάδας. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας, τον Δεκέμβριο του 2013 το εξωτερικό δημόσιο χρέος της χώρας μας ήταν 267,9 δις ευρώ (€) και δοθέντος ότι η συναλλαγματική ισοτιμία ευρώ-δολαρίου το 2013 ήταν 1,3281, συνάγεται ότι το εξωτερικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας ήταν 355,8 δις $ (267,9 €*1,3281-355,8 δις $). Από τα στατιστικά στοιχεία του πίνακα εξάγονται τρία καίριας σημασίας συμπεράσματα, που πιστοποιούν την δραματική κατάσταση των Δημοσίων Οικονομικών της Ελλάδας σε σύγκριση με την οποιαδήποτε άλλη χώρα της υφηλίου. Πιο συγκεκριμένα: 1) Σε απόλυτες τιμές η Ελλάδα έχει το υψηλότερο εξωτερικό δημόσιο χρέος στον κόσμο. Με βάση τα στοιχεία του 2013, το εξωτερικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας ήταν 355,8 δις $ και ακολουθούν το Μεξικό με 228,4 δις $, η Βραζιλία με 135,5 δις $, η Ινδία με 132,1 δις$, η Ινδονησία με 114,1 δις $, Η Τουρκία με 105,4 δις $, κ.ά. 2) Η Ελλάδα έχει τον υψηλότερο λόγο εξωτερικό δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ με 146,9%, όταν η Αργεντινή έχει 11,1%, η Τουρκία 12,8%, το Μεξικό 18,1%, η Βραζιλία 6%, η Βενεζουέλα 10,4%, κ.λπ. Και 3) Η χώρα μας έχει το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εξωτερικό δημόσιο χρέος (εξωτερικό δημόσιο χρέος ανά κάτοικο) στο κόσμο με 32.251 $ και ακολουθούν η Ουγγαρία με 6.598 %, ο Παναμάς με 3.105 $, η Μαλαισία με 2.369 $, η Σερβία με 2.331 $, κ.λπ. Δυστυχώς, τα στοιχεία του πίνακα είναι άκρως απογοητευτικά, επιβεβαιώνοντας την αξιοθρήνητη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας σε παγκόσμιο επίπεδο.   

 

Αλέξη και Πάνο κόψτε τα πλοκάμια του δικομματικού κυκλώματος διαφθοράς

Γιώργος Βάμβουκας
13/03/2015

Εντυπωσιακή ήταν η αποκάλυψη της κυριακάτικης εφημερίδας Realnews (8.3.2015), ότι, στις 20 Ιανουαρίου του 2015, δηλαδή πέντε μέρες πριν την διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, ο πρώην επικεφαλής της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος Παναγιώτης Νικολούδης, με επείγον εμπιστευτικό έγγραφο, ζητούσε από τη Βουλή των Ελλήνων τον ενδελεχή έλεγχο της περιουσιακής κατάστασης του πρώην υπουργού Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη. Ο κ. Νικολούδης, νυν υπουργός Επικρατείας σε θέματα διαφθοράς, με έγγραφο καταπέλτης που διαβίβασε στις 20 Ιανουαρίου του 2015 στην Επιτροπή Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης της Βουλής, επισημαίνει ότι ο κ. Χαρδούβελης από τις 5 Ιουνίου έως τις 14 Ιουνίου του 2012, πραγματοποίησε σε τράπεζα της νήσου Τζέρσεϊ 56 μεταφορές κεφαλαίων που προσέγγιζαν τα 450.000 δολάρια. Αξιοσημείωτη είναι η πονηριά του κ. Χαρδούβελη, τα μεταφερόμενα ποσά να κυμαίνονται μεταξύ 7.700 έως 9.800 δολάρια, καθότι γνώριζε πως η Τράπεζα της Ελλάδας δεν διεξάγει ελέγχους για εξαγόμενα ποσά κάτω των 10.000 δολλαρίων. Ας αναλογιστούμε την ηθική κατάπτωση των καρεκλοκένταυρων της εξουσίας και τι είδους πρότυπο αποτελούν για την ελληνική νεολαία. Σκεφτείτε το μέγεθος του πολιτικού αμοραλισμού, όταν ο κ. Χαρδούβελης από τον θώκο του υπουργού Οικονομικών, προσπαθώντας να πείσει τους πολίτες να φέρουν στην Ελλάδα τα χρήματα που έχουν σε τράπεζες του εξωτερικού, ο ίδιος στα μουλωχτά να βγάζει σε φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Πασιφανές είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση ανακύπτει σοβαρότατο ηθικό και πολιτικό ζήτημα, όχι μόνο για τον κ. Χαρδούβελη, αλλά και για το σύνολο του κομματικού-πολιτικού κατεστημένου, που εγκαθίδρυσαν οι καρεκλοκένταυροι της εξουσίας μετά τη μεταπολίτευση στη χώρα μας. Σε άρθρο μου από τη στήλη αυτή στις 16.6.2014, με τίτλο “Παραδόξως ο λαός ψηφίζει τους καρεκλοκένταυρους που χρεοκόπησαν τη χώρα”, έγραφα τα εξής: «Την περίοδο 1993-2000 ο κ. Σαμαράς από τη θέση του προέδρου του κόμματος “Πολιτική Άνοιξη”, αποκαλούσε σημιτοφύλακες τους κομματικούς καρεκλοκένταυρους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Σημίτη συγκροτούσαν το εκσυγχρονιστικό μπλοκ …  Από τον Ιούνιο του 2012, ο κ. Σαμαράς στις καίριες κυβερνητικές θέσεις επιλέγει σημιτοφύλακες, δηλαδή  τους εκσυγχρονιστές-πρασινοφρουρούς θεσιθήρες, οι οποίοι την περίοδο 1993-2004, προκάλεσαν ανεπανόρθωτη ζημιά στην ελληνική οικονομία … Η πορεία του υπουργού Οικονομικών κ. Χαρδούβελη είναι περίπου ανάλογη με του κ. Παπαδήμου. Ο κ. Χαρδούβελης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Η βασική του ενασχόληση είναι οι μετακομίσεις. Μετακομίζει από τη μια πολυθρόνα στην άλλη. Από το 1994 μέχρι σήμερα κάθεται μονίμως σε χρυσοφόρες καρέκλες. Σύμβουλος διοίκησης στην Τράπεζα της Ελλάδος (1994-1995), σύμβουλος διοίκησης στην Εθνική Τράπεζα (1996-2000), διευθυντής του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού κ. Σημίτη (2000-2004), οικονομικός αρχισύμβουλος του πρωθυπουργού Παπαδήμου (2011-2012), οικονομικός σύμβουλος και επί κεφαλής οικονομικών ερευνών στην EFG Eurobank (2005-2014), κ.λπ. Αξιοσημείωτο είναι ότι καρεκλοκατακτητές σαν τους κυρίους Παπαδήμο, Χαρδούβελη, κ.ά., κατέχουν ταυτόχρονα περισσότερα από ένα πορφυρόχρυσα πόστα, με συνέπεια οι ετήσιες αποδοχές τους να ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ».   

Οι κύριοι Παπαδήμος, Χαρδούβελης και τα υπόλοιπα φιντάνια του δικομματικού καθεστώτος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, προκάλεσαν την χρεοκοπία της χώρας και μας φόρεσαν τον στενό κορσέ των μνημονίων. Μετά την μεταπολίτευση αυτοί οι γαλαζοπράσινοι κύριοι κυβερνούν την Ελλάδα. Αποτελούν το βαθύ δικομματικό κατεστημένο. Είναι τα

τρωκτικά που πλούτισαν και εξακολουθούν να πλουτίζουν από τα κρατικά και τα τραπεζικά ταμεία. Είναι αυτοί που από την κλεπτοκρατία μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Είναι αυτοί που με τις κρατικοδίαιτες και μιζαδόρικες πολιτικές τους, πτώχευσαν τα Δημόσια Οικονομικά και μας έβαλαν κάτω από τη μπότα των μνημονίων. Είναι αυτοί που εγκλιμάτισαν σε βάρος της πατρίδας και καταδίκασαν τουλάχιστον δύο γενεές στην υποταγή των μνημονίων. Είναι οι περίφημες δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις, οι οποίες με τους εγκάθετους της δεξιάς, γλεντούν και καλοπερνούν έχοντας παραμάσχαλα τα κλειδιά των κρατικών και των τραπεζικών ταμείων. Τα δικά τους δικά τους και τα δικά μας δικά τους. Παραδόξως όμως ο λαός τους ψηφίζει. Η συγκυβέρνηση ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ οφείλει και έχει χρέος προς την πατρίδα, να κόψει τα πλοκάμια του δικομματικού κυκλώματος διαφθοράς στον κρατικό μηχανισμό, στις τράπεζες, στις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, στα πανεπιστήμια και γενικά σε όλα τα κανάλια εξουσίας που κυριαρχούν τα κομματόσκυλα της διαφθοράς.                

 

Οι αγύρτες των μίντια και το γιγαντιαίο δημόσιο εξωτερικό χρέος της Ελλάδας

Γιώργος Βάμβουκας
13/03/2015

Στο σημερινό άρθρο θα ασχοληθώ με ένα θέμα, που σχετίζεται με την παραπληροφόρηση των πολιτών από ημιμαθείς αναλυτές και παρατρεχάμενους κομπογιαννίτες των μίντια. Πιο συγκεκριμένα, αρκετοί δήθεν ειδικοί στα επιστημονικά αντικείμενα των Δημοσίων Οικονομικών και των Διεθνών Μακροοικονομικών, υποστηρίζουν την ακόλουθη εξωφρενική άποψη: «Ναι μεν η Ελλάδα έχει υψηλό εξωτερικό χρέος, ωστόσο ορισμένες χώρες σαν την Γερμανία, την Ελβετία, την Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, τη Νορβηγία, κ.ά., έχουν κατά πολύ υψηλότερο εξωτερικό χρέος από την Ελλάδα και άρα οι έλληνες πολίτες δεν θα πρέπει να φοβούνται για ενδεχόμενη χρεοκοπία της πατρίδας». Για την ενίσχυση της επιχειρηματολογίας τους, οι αγύρτες αυτοί χρησιμοποιώντας στοιχεία από την Wikipedia, υποστηρίζουν ότι ο λόγος εξωτερικό χρέος προς ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) στις προαναφερθείσες χώρες, είναι πολύ υψηλότερος απ’ ότι της Ελλάδας και συνεπώς ο ελληνικός λαός θα πρέπει να αισθάνεται βέβαιος για την επίλυση του δημοσιονομικού μας προβλήματος. Οι συγκεκριμένοι κομπογιαννίτες βασίζονται σε στοιχεία της Wikipedia, τα οποία όμως ερμηνεύουν κατά το δοκούν και ανάλογα με τα ιδιοτελή συμφέροντά τους. 

Παρατηρήσεις: Για τις περισσότερες χώρες τα στοιχεία αναφέρονται στα έτη 2013 και 2014. Πηγή των στοιχείων είναι η Wikipedia.

Για να αντιληφτείτε το τεράστιο μέγεθος της αγυρτείας που υπάρχει στη χώρα μας, θα χρησιμοποιήσω στην ανάλυσή μου τα στοιχεία της Wikipedia. Στον πίνακα του κειμένου, το συνολικό (δημόσιο και ιδιωτικό) εξωτερικό χρέος των χωρών που περιλαμβάνονται στο δείγμα μας, απεικονίζεται σε τρέχουσες τιμές δολαρίων ($) και ως ποσοστό του ΑΕΠ. Με κριτήριο τα στοιχεία του πίνακα, ο λόγος εξωτερικό χρέος/ΑΕΠ στην Ελλάδα είναι 174%, όταν στο Λουξεμβούργο είναι 3.443%, στην Ιρλανδία είναι 1.008%, στην Ισλανδία 999%, στη Μ. Βρετανία 406%, στην Ολλανδία 316%, στο Μονακό 240%, στο Βέλγιο 266%, στην Ελβετία 229%, κ.λπ. Δηλαδή, χώρες σαν την Ελβετία, τη Σουηδία, τη Δανία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, το Λουξεμβούργο, την Αυστρία, κ.λπ., που αξιολογούνται ως οι πιο αναπτυγμένες χώρες του κόσμου, χαρακτηρίζονται για το εντυπωσιακό μέγεθος του εξωτερικού τους χρέους, κατευθύνοντας τον αδαή και ανημέρωτο μέσο έλληνα πολίτη, να χάψει το επιχείρημα των τσαρλατάνων, ότι, η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα από τις χώρες αυτές.    

Ωστόσο, οι αλμπάνηδες της οικονομικής επιστήμης στη χώρα μας, είτε από ημιμάθεια, είτε από συνειδητή σκοπιμότητα, παρερμηνεύουν τα στοιχεία της Wikipedia. Κατ’ αρχάς, το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού χρέους των χωρών που περιλαμβάνονται στο πίνακα, εκτός της Ελλάδας, είναι ιδιωτικό χρέος και πιο συγκεκριμένα εξωτερικό χρέος των ιδιωτικών τραπεζών. Στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία, τη Γαλλία, τη Μ. Βρετανία, κ.λπ., υπάρχουν ιδιωτικές τράπεζες με σύνολο ενεργητικών στοιχείων άνω των 2.000 δις δολαρίων ($). Να σκεφτείτε ότι στις χώρες αυτές, υπάρχουν τράπεζες που η συνολική αξία του ενεργητικού τους υπερβαίνει τα 3.000 δις $, ξεπερνώντας τουλάχιστον πέντε φορές τη συνολική αξία του ενεργητικού όλων των ελληνικών τραπεζών συμπεριλαμβανομένης και της Τράπεζας της Ελλάδας. Αξιοσημείωτο είναι ότι σε όλες τις χώρες του πίνακα, το εξωτερικό δημόσιο χρέος τους είναι σχεδόν ελάχιστο, σχεδόν ανύπαρκτο. Απεναντίας, το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού χρέους της Ελλάδας είναι δημόσιο και παράλληλα το σύνολο του εξωτερικού ιδιωτικού χρέους (ή χρέος των τραπεζών) είναι υπό την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου.

Μια άλλη αξιοπρόσεκτη παρατήρηση, είναι ότι οι τράπεζες στη Γερμανία, την Ελβετία, το Λουξεμβούργο, την Ιταλία, τη Νορβηγία και σε αρκετές άλλες προηγμένες χώρες, έχουν σύνολο “ενεργητικών στοιχείων” (assets) μεγαλύτερο από το σύνολο των υποχρεώσεών τους (liabilities) προς τρίτες χώρες και μη κατοίκους, με συνέπεια οι χώρες αυτές να είναι “καθαροί διεθνείς πιστωτές” (net international creditors) και άρα να μην έχουν ούτε ένα δολάριο εξωτερικό χρέος. Αξιομνημόνευτο είναι ότι η Wikipedia, υπογραμμίζει την περίπτωση των χωρών (Ελβετία, Νορβηγία, Λουξεμβούργο, Ιταλία, κ.λπ.) που θεωρούνται net international creditors, κάτι το οποίο σκόπιμα αποσιωπούν οι αγύρτες οικονομολόγοι και οι κομπογιαννίτες αναλυτές στη χώρα μας. Δυστυχώς, οι αγύρτες και οι αλμπάνηδες έχουν παρεισφρήσει στα διάφορα κανάλια του κρατικού μηχανισμού και σε κομβικούς κλάδους του ιδιωτικού τομέα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις τύχες της χρεοκοπημένης Ελλάδας. Το κεφαλαιώδες συμπέρασμα που συνάγεται από τα στοιχεία της Wikipedia, είναι πως η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο εξωτερικό δημόσιο χρέος στον κόσμο, τόσο ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, όσο και ως κατά κεφαλή (εξωτερικό χρέος ανά κάτοικο).              

 

Σοβαρά τα τεχνοκρατικά λάθη του νυν κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου

Γεώργιος Βάμβουκας
24/02/2015

Στο προηγούμενο άρθρο επισημάναμε το γεγονός, ότι, στο non-paper που υπέβαλε η κυβέρνηση μέσω του κ. Βαρουφάκη στο Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου, παρατηρούνται αρκετά τεχνοκρατικά λάθη και ανεπίτρεπτες παραλείψεις. Για παράδειγμα, σε κανένα σημείο του non-paper, δεν εξηγείται με πειστικότητα πως με 1,5% κρατικό πρωτογενές πλεόνασμα ως ποσοστό του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), το δημόσιο χρέος της Ελλάδας καθίσταται μελλοντικά βιώσιμο (διαχειρίσιμο). Πώς είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η μελλοντική πορεία του λόγου δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ, αν δεν παρατεθούν τόσο τα μέσα επίπεδα του πληθωρισμού, όσο και τα μέσα επίπεδα των πραγματικών επιτοκίων; Οι συντάκτες του non-paper υποθέτουν μέσα επίπεδα ονομαστικού ΑΕΠ 4% κατά την περίοδο 2014-2025, υποστηρίζοντας αυθαίρετα ότι με πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 1,5% στο ΑΕΠ, θα μπορούσε το δημόσιο χρέος να γίνει διαχειρίσιμο ακόμα και μετά το 2020. Ας υποτεθεί ότι την περίοδο 2015-2020, η φάση αποπληθωρισμού που πλήττει την ελληνική οικονομία συνεχιστεί και έστω ότι τα μέσα επίπεδα του πληθωρισμού διαμορφωθούν σε -1%. Στο ενδεχόμενο αυτό, η επίτευξη του ποσοτικού στόχου για μέση ετήσια ονομαστική μεταβολή του ΑΕΠ κατά 4% την περίοδο 2014-2020, θα απαιτούσε μέσους ετήσιους αναπτυξιακούς ρυθμούς τουλάχιστον 5%. Αναμφίβολα, το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο οφείλει να μελετήσει προσεκτικότερα τα μακροοικονομικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας και όταν προβαίνει σε καθοριστικής σημασίας προβλέψεις, υποχρεούται να επιδεικνύει επιστημονική αρτιότητα και τεχνοκρατική δεινότητα.

Με απώτερη επιδίωξη, να βοηθήσουμε το υφιστάμενο κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο στο δύσκολο έργο του, θα προβούμε στη συνέχεια σε μια τεχνοκρατική ανάλυση, που ενδεχομένως κουράσει τους αναγνώστες. Η μεταβολή του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, απεικονίζεται από την κάτωθι μαθηματική σχέση:

ΔΒt/ΔΥ­­t = Bt/Yt – Bt-1/Yt-1= (r – g)Bt-1/Yt-1 + Gt – Tt /Yt    

,όπου Β= Δημόσιο χρέος, Υ= ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές (ή ονομαστικό ΑΕΠ), G= Πρωτογενείς κρατικές δαπάνες, T= Κρατικά έσοδα, g= Ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης (ή ποσοστιαία μεταβολή πραγματικού ΑΕΠ),   r= Μέσο πραγματικό επιτόκιο βάσει του οποίου δανείζεται το κράτος, το σύμβολο Δ παριστάνει την έννοια της μεταβολής και τέλος ο δείκτης t απεικονίζει τον χρόνο. Στις κρατικές δαπάνες υποτίθεται ότι δεν συμπεριλαμβάνονται τα τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Το μέσο πραγματικό επιτόκιο, r,  με το οποίο μια χώρα δανείζεται στις διεθνείς χρηματαγορές, προκύπτει από την διαφορά μεταξύ μέσου ονομαστικού επιτοκίου (R) και πληθωρισμού σε μέσα επίπεδα (P), δηλαδή r= Rt-Pt.  Η ποσότητα (Gt-Tt) απεικονίζει το “πρωτογενές αποτέλεσμα”, έτσι ώστε αν Gt>Tt  υπάρχει πρωτογενές έλλειμμα, αν Gt<Tt υφίσταται πρωτογενές πλεόνασμα και αν Gt=Tt  το πρωτογενές αποτέλεσμα είναι μηδενικό. Ως γνωστόν, το σύμβολο > σημαίνει μεγαλύτερος και το σύμβολο < σημαίνει μικρότερος. Λέμε για παράδειγμα, το δέκα είναι μεγαλύτερο του πέντε ή το πέντε είναι μικρότερο του δέκα, δηλαδή 10>5 ή 5<10.

Από μαθηματικής-στατιστικής άποψης, η διαχρονική μεταβολή του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, δηλαδή η μεταβολή του λόγου  ΔBt/ΔYt , εξαρτάται από δύο θεμελιώδεις παράγοντες, την ποσότητα (r-g) και το πρωτογενές αποτέλεσμα (Gt-Tt). Με κριτήριο την διαχρονική μεταβολή των ποσοτήτων (g-r) και (Gt-Tt) , μπορούν να προκύψουν αρκετά ενδιαφέροντα σενάρια για την ελληνική οικονομία, που άπτονται της μελλοντικής βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους. Για την κατανόηση της προαναφερομένης μαθηματικής φόρμουλας, θα παραθέσουμε στη συνέχεια τρία σενάρια. Πρώτο Σενάριο: Μείωση του λόγου μεταβολή δημοσίου χρέους προς μεταβολή ΑΕΠ (ΔBt/ΔΥt) με την συνύπαρξη πρωτογενών ελλειμμάτων (Gt>Tt). Με κριτήριο το σενάριο αυτό, αν οι μελλοντικοί αναπτυξιακοί ρυθμοί της ελληνικής οικονομίας, ήταν υψηλότεροι από το μέσο επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή  g>r, τότε ακόμα και με την ύπαρξη μικρών πρωτογενών κρατικών ελλειμμάτων, ο λόγος δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ θα σημείωνε διαχρονική πτωτική τάση. Δεύτερο Σενάριο: Μείωση του λόγου ΔΒt/ΔΥt δοθέντος ότι r-g=0. Με γνώμονα το σενάριο αυτό, αν r-g=0, που σημαίνει ότι r=g, συνάγεται ότι η μελλοντική ελάττωση του λόγου δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ, θα απαιτούσε την ύπαρξη πρωτογενών κρατικών πλεονασμάτων, δηλαδή Gt<Τt. Τρίτο Σενάριο: Μείωση του λόγου ΔΒt/ΔΥt παρότι r>g. Αν τα επόμενα χρόνια, το πραγματικό επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού δημοσίου ήταν μεγαλύτερο από τους αναπτυξιακούς ρυθμούς της ελληνικής οικονομίας και άρα r>g, τότε η διαχρονική μείωση του λόγου  ΔΒt/ΔΥt θα απαιτούσε την επίτευξη σημαντικών κρατικών πρωτογενών πλεονασμάτων, δηλαδή Gt<Tt. Το τρίτο σενάριο είναι αυτό που προσομοιάζει στην περίπτωση της ελληνικής οικονομίας. Πράγματι, την περίοδο 2009-2014, ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός της χώρας ήταν αρνητικός γύρω στο -4,8% και το μέσο πραγματικό επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού δημοσίου κυμάνθηκε γύρω στο +2%, με συνέπεια η ποσότητα (r-g) να είναι θετική της τάξης του +6,8% (r-g={+2%-(-4,8%)}={+2%+4,8%}=+6,8%). Κατ’ αυτό τον τρόπο, την περίοδο 2009-2014, λόγω του ότι r-g=+6,8%, αναπόφευκτο ήταν ο λόγος ΔΒt/ΔΥt  να σημειώσει ανοδική πορεία. Από την ανωτέρω ανάλυση, συνάγεται ότι το υφιστάμενο κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνοκρατική συγκρότηση του προφορικού και του γραπτού του λόγου.     

Βαρουφάκης: Ζήτω τα Μνημόνια!

Γεώργιος Βάμβουκας
24/02/2015

O υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης, έδωσε στην δημοσιότητα τα κείμενα εργασίας, που αφορούν: 1) Τις ομιλίες του στο Eurogroup της 11ης και 16ης Ιανουαρίου 2015. Και 2) Τα non-papers της 11ης και 16ης Φεβρουαρίου 2015, που υποβλήθηκαν στα μέλη του Eurogroup από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης. Από επιστημονικής άποψης, το ενδιαφέρον εστιάζεται στο non-paper της 16ης Φεβρουαρίου και πιο συγκεκριμένα στο παράρτημα που αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους (debt sustainability). Στο παράρτημα αυτό αναλύονται συνοπτικά οι τεχνικές-ποσοτικές προδιαγραφές, βάσει των οποίων πρωτογενή πλεονάσματα 1,5% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), δύνανται να συμβάλλουν στη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους. Με τον όρο “βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους”, εννοείται η ικανότητα μιας χώρας, να εξυπηρετεί στο μέλλον με συνέπεια και απρόσκοπτα, το κρατικό της χρέος προς ξένους και εγχώριους πιστωτές.

Στο non-paper της 16ης Φεβρουαρίου 2015 αναφέρονται τα εξής εκπληκτικά: «In the case of Greece, with a debt-to-GDP ratio at 175%, the deficit that would stabilized the debt-to-GDP ratio at its current level is 7% of GDP (=4%*1,75) assuming a conservative growth of 4% in nominal terms. Greece has already better performed since in 2014, the deficit fell under the Maastricht benchmark of 3%. In structural terms, correcting the measure of the deficit for the output gap, Greece is actually engineering a fiscal surplus of 1.6% of GDP…. If Greece’s debt was calculated in Net Present Value (NPV) terms, say with a 5% discount factor, the debt-to-GDP ratio would already be as low as 133% of GDP, and reach 127% in 2020 with a primary surplus maintained at 1.5% of GDP instead of 4.5% (according to IMF)… the debt-to-GDP ratio dynamics under the assumption of a primary surplus maintained at 1.5% and conservative assumptions of nominal growth at 4%».

Στο σημείο αυτό μένουμε άφωνοι! Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι ο κ. Βαρουφάκης και άρα ο κ. Τσίπρας, αποδέχονται και υποστηρίζουν τα ακόλουθα φοβερά: 1) Η μνημονιακή δημοσιονομική πολιτική της περιόδου 2010-2014 ήταν απόλυτα επιτυχημένη και άρα μπράβο στους ΓΑΠ, Σαμαρά και Βενιζέλο, καθότι “the deficit fell under the Maastricht benchmark of 3%. In structural terms … Greece is actually engineering a fiscal surplus of 1.6% of GDP”. Δηλαδή, το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ, αποδέχεται ότι ο λόγος κρατικό έλλειμμα/ΑΕΠ, είναι χαμηλότερος από το δημοσιονομικό κριτήριο του 3% της Συνθήκης του Maastricht (benchmark) και μάλιστα σε όρους “διαρθρωτικού αποτελέσματος” (structural balance), υπάρχει κρατικό πλεόνασμα 1,6% του ΑΕΠ. Άρα,  με τη λογική του κ. Βαρουφάκη, θα πρέπει να φωνάξουμε: Ζήτω τα Μνημόνια! Πρωτοφανής είναι η παραδοχή που υπάρχει στο συγκεκριμένο non-paper, ότι, η απελθούσα κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, πέτυχε και με το παραπάνω τους δημοσιονομικούς στόχους, που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2013-2018. 2) Η δεύτερη καίρια διαπίστωση, είναι ότι με πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% του ΑΕΠ και μέση ετήσια ονομαστική μεταβολή του ΑΕΠ 4%, ο λόγος δημόσιο χρέος/ΑΕΠ από 175% το 2014 θα πέσει σε 127% το 2020, 110% το 2030 και 75% το 2053.

Μελετώντας με ιδιαίτερη προσοχή και περίσκεψη το non-paper της 16ης Φεβρουαρίου 2015, διαπίστωσα ότι στην ποσοτική-μαθηματική διατύπωση, υπάρχουν πολύ σοβαρά τεχνοκρατικά λάθη. Με τα λάθη αυτά, θα ασχοληθούμε στις επόμενες επιφυλλίδες μας, αποσκοπώντας μέσα από την αμερόληπτη και τεχνοκρατικά θεμελιωμένη κριτική, να βοηθήσουμε στη βελτίωση της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής. Ωστόσο, αλγεινή εντύπωση μας αφήνει, η άποψη του νυν κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, ότι, το δικομματικό καθεστώς ΝΔ-ΠΑΣΟΚ πέτυχε πλήρως και μάλιστα με το παραπάνω, τους κύριους στόχους της μνημονιακής δημοσιονομικής πολιτικής.   

 

Προτεκτοράτο η Ελλάς, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία

Γεώργιος Βάμβουκας
12/02/2015

Προτεκτοράτο η Ελλάς! Η ηγέτιδα των προστάτιδων δυνάμεων ΗΠΑ, ανάλαβε να καθαρίσει για λογαριασμό του αριστερού πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των μαρξιστικών συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Μόλις δύο βδομάδες πέρασαν από τη μέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση και οι αριστερόστροφες συντεταγμένες του ΣΥΡΙΖΑ, ανέβηκαν στο άρμα των ΗΠΑ και πουλάνε πατριωτική προπαγάνδα σε αδαής και ανυποψίαστους πολίτες. Αυτά που ζούμε σήμερα στη χώρα μας, είναι πιστή αντιγραφή, σκέτη φωτοτυπία, του σκηνικού που είχε στηθεί στην Ελλάδα, μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου στις βουλευτικές εκλογές της 18ης  Οκτωβρίου του 1981. Πατριωτηλίκη, πομπώδη συνθηματολογία για το φανατισμό και την εκτόνωση των προοδευτικών λαϊκών μαζών (έξω οι βάσεις του θανάτου, έξω από το ΝΑΤΟ, ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, κ.ά.), και παράλληλα, στα πολιτικά παρασκήνια οι γνωστοί-άγνωστοι αχυρανθρώποι, δούλευαν για την περαιτέρω διείσδυση του αμερικανικού παράγοντα στην Ελλάδα. Όποιοι έχουν μελετήσει τη σχετική βιβλιογραφία και κυρίως βιβλία γραμμένα από πρώην πράκτορες της αμερικανικής CIA, έχουν γνώση των μεθόδων επέκτασης των πλοκαμιών των ΗΠΑ σε περιφερειακές χώρες σαν την Ελλάδα. 

Μετά την προχθεσινή συνάντηση (9.2.2015) του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, με τη γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στην Ουάσινγκτον, ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου σε θέματα εθνικής ασφάλειας Μπεν Ρόουντ δήλωσε: «Η Ελλάδα πρέπει να συνεργαστεί με τα κράτη της Ευρώπης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τόσο για να αντιμετωπιστούν διαρθρωτικά ζητήματα της οικονομίας, όσο και η συμμετοχή της στην Ευρωζώνη… αλλά έχουμε επίσης πει ότι πρέπει να υπάρχει ένα μονοπάτι για την ανάπτυξη που θέλουμε να δούμε… είναι μια διπλή επικέντρωση, τόσο όσον αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως επίσης και ένα σχέδιο για επιστροφή της Ελλάδας στην ανάπτυξη… πιστεύουμε ότι αυτό θα επιτευχθεί καλύτερα εντός της Ευρωζώνης και υπάρχουν πολλές αβεβαιότητες, που θα προέρχονται από κάθε είδους αστάθεια ή διάσπαση στο εσωτερικό της Ευρωζώνης». Πασιφανές καθίσταται από τις ανωτέρω δηλώσεις του εκπροσώπου του αμερικανού προέδρου Ομπάμα, ότι, οι ΗΠΑ σε στενή συνεργασία με τους Βαρουφάκη, Κατσέλη, Χαρδούβελη, Χριστοδουλάκη και τους υπόλοιπους δικούς τους ανθρώπους στην Ελλάδα, έχουν επεξεργαστεί σχέδιο παράτασης της νυν μνημονιακής δανειακής σύμβασης, με άλλη όμως ονομασία π.χ. “πρόγραμμα γέφυρα”.

Οι ΗΠΑ δείχνουν έμπρακτα το μεγάλο ενδιαφέρον τους, για το προτεκτοράτο η Ελλάς. Δουλεύουν στα παρασκήνια για την πάρτη του Αλέξη, της αριστερής πλατφόρμας και των μαρξιστικών συνιστωσών. Ο Ομπάμα τα είπε ωμά. Το μέλλον της Ελλάδας είναι στην Ευρωζώνη, ξεχάστε τις ιστοριούλες περί δραχμής, βρείτε τα με τους γερμανούς για τη σύναψη νέας δανειακής σύμβασης και εμείς θα βοηθήσουμε το προτεκτοράτο να αναπτυχθεί. Αναμφίβολα, τα πάντα είναι έτοιμα από τους αμερικανούς. Από τη στιγμή που σύμβουλος του Βαρουφάκη διορίστηκε η Lazard, άλλοτε σύμβουλος του διαβόητου ΓΑΠ, η νέα δανειακή συμφωνία (μνημόνιο) είναι πακεταρισμένη και ήδη έχει ταχυδρομηθεί στη Βουλή των Ελλήνων. Οι εθνοπατέρες θα την ψηφίσουν μονορούφι. Ακριβώς με τις ίδιες συνοπτικές διαδικασίες, που είχαν ψηφίσει και το πρώτο μνημόνιο στις αρχές Ιουνίου του 2010. Διαισθάνομαι ότι οι λαφαζάνιδες, οι στρατούλιδες και το μαρξιστικό σινάφι της αριστερής πλατφόρμας, σε μερικές μέρες ή λίγες βδομάδες, δεν θα ξέρουν σε ποια γωνιά του προτεκτοράτου να κρυφτούν. Ωστόσο, ένα είναι το σίγουρο. Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να κάνει την οικονομική διαχείριση  της αποικίας, η Ελλάς. Με πρωθυπουργό τον Αλέξη και κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο Βαλαβάνη-ΠΑΣΟΚ. Εις αύριον τα νεότερα.                

 

 

Κρατικός Προϋπολογισμός αποκαλύπτει τους

εθνικούς μειοδότες

Γιώργος Βάμβουκας,
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
29/11/2014

Όταν το υπουργείο Οικονομικών στις αρχές Οκτωβρίου δημοσίευσε το προσχέδιο του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού (ΓΚΠ) του 2015, σε άρθρο μου από τη θέση αυτή, με τίτλο “Το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού Προσομοιάζει με Κείμενο Εγκληματικής Οργάνωσης”, έγραφα τα εξής: «Το προσχέδιο του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού (ΓΚΠ) οικονομικού έτους 2015 … αποτελεί κείμενο εγκληματικής οργάνωσης, με πολιτικοοικονομικό κίνητρο την άντληση κομματικού-ψηφοθηρικού οφέλους, από την εξαπάτηση του ελληνικού λαού και των διεθνών χρηματαγορών, ως προς τις μεσομακροπρόθεσμες τάσεις και προοπτικές της εθνικής μας οικονομίας … Οι κυβερνητικοί εγκάθετοι του οικονομικού επιτελείου, είναι συνειδητοί ψεύτες και πρωταρχική τους επιδίωξη είναι η παραμονή τους στις πολυθρόνες της κυβερνητικής εξουσίας. Με ξεδιάντροπο τρόπο μαγειρεύουν τα εθνικολογιστικά στοιχεία και λογαριασμό δεν δίνουν σε κανένα. Ούτε στους πολίτες που τους ψηφίζουν και ταυτόχρονα χαρατσώνουν». Το βράδυ της Παρασκευής (21.11.2014), όταν στην ιστοσελίδα του υπουργείου Οικονομικών, αναρτήθηκαν η εισηγητική έκθεση του ΓΚΠ οικονομικού έτους 2015 και οι αναλυτικοί τόμοι των επιμέρους μεγεθών του προϋπολογισμού, με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι η Ελλάδα δεν είναι απλά χρεοκοπημένη αλλά καταχρεοκοπημένη.  

Εστιάζοντας στους επιμέρους κωδικούς των πιστωτικών εσόδων και των δαπανών εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, γύρω στις 10 το βράδυ της Παρασκευής από το προφίλ μου στο Facebook, δημοσιοποίησα το ακόλουθο κείμενο: «Αγαπητοί μου φίλοι, τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην Εισηγητική Έκθεση και στους τόμους που αναλύουν τον Γενικό Κρατικό Προϋπολογισμό του 2015, είναι συγκλονιστικά και πιστοποιούν την χρεοκοπία της χώρας. Ο πρωθυπουργός της χώρας με τους Βενιζέλο, Στουρνάρα, Χαρδούβελη και σία, πρέπει να παραπεμφθούν σε Ειδικό Δικαστήριο, για την διάπραξη εγκλημάτων κατά του ελληνικού έθνους. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες και μειοδοτικές. Τα ακόλουθα στοιχεία είναι απίστευτα. Το 2014 τα πιστωτικά έσοδα της χώρας, δηλαδή το επίπεδο του κρατικού δανεισμού από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών, ανήλθαν στο τρομακτικό ποσό των 145,2 δις ευρώ. Από το ποσό των 145,2 δις ευρώ, τα 83,8 δις αντιπροσωπεύουν swaps (συμφωνίες ανταλλαγής), κάτι που πιστοποιείται στον κωδικό 5172. Το 2013, τα swaps στον κωδικό 5172 ήταν μηδέν!!! Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό χρέος της κεντρικής κυβέρνησης το 2014 δεν είναι 325,2 δις ευρώ, που αναφέρει ο πίνακας 4.2 της Εισηγητικής Έκθεσης, αλλά 409 δις ευρώ ή 228,3% του ΑΕΠ (325,2+83,8=409,0). Το δεύτερο εντυπωσιακό στοιχείο, είναι ότι το 2014 τα τοκοχρεολύσια  και οι λοιπές δαπάνες για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους ανήλθαν σε 151,9 δις ευρώ. Τέτοιο κολοσσιαίο ποσό εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, δεν έχει καταγραφεί ουδέποτε στην οικονομική ιστορία του τόπου. Ο πρωθυπουργός της χώρας και το οικονομικό του επιτελείο, οφείλουν και έχουν χρέος προς τον ελληνικό λαό, να εξηγήσουν σε ποιους παράγοντες οφείλονται τα αστρονομικά επίπεδα των πιστωτικών εσόδων και των δαπανών εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους».

Τις επόμενες μέρες ο ΓΚΠ του 2015, θα μας απασχολήσει σε αρκετές από τις επιφυλλίδες μας. Η πατρίδα μας είναι φαλιρισμένη και το δικομματικό καθεστώς τον χαβά του. Ψεύδη, υποκρισία και παραπληροφόρηση. Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου, καθώς επίσης η ήπια αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μας αφορούν. Στο παρασκήνιο σίγουρα τα έχουν βρει με την τρόικα. Είτε με το πρόγραμμα της “πιστωτικής γραμμής”, είτε με επιμήκυνση του υφιστάμενου μνημονίου κατά ένα χρόνο, σίγουρα το νέο πακέτο δυσβάστακτων για την ελληνική κοινωνία μέτρων, κυβέρνηση και τρόικα το έχουν έτοιμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται ότι η χώρα έχει πτωχεύσει, μαγκιές στην Μέρκελ και τους αμερικανούς δεν σηκώνουν, οπότε τηρεί σιγή ιχθύος. Η επιμήκυνση του μνημονίου κατά ένα χρόνο επικοινωνιακά τον βολεύει. Η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας έχει ξεπεράσει ήδη το σημείο μηδέν. Στην Κυριακάτική Kontranews (23.11.2014), εκτιμούσα ότι το πραγματικό επίπεδο του δημοσίου χρέους της χώρας το 2014, ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 509 δις ευρώ. Ωστόσο, ο κωδικός 5172, με τα swaps των εντόκων γραμματίων ύψους 83,8 δις ευρώ, ανεβάζει το πραγματικό μέγεθος του δημοσίου χρέους της Ελλάδας στο κολοσσιαίο ποσό των 561 δις ευρώ ή 313,6% του ΑΕΠ. Τις επόμενες μέρες, θα ασχοληθούμε διεξοδικότερα με τον κρατικό προϋπολογισμό του 2015, αποσκοπώντας να ρίξουμε φως στα απόκρυφα των κωδικών και κυρίως στους κωδικούς των πιστωτικών εσόδων.

 

Το Ελεγκτικό Συνέδριο πιστοποιεί την κατάρρευση των

Δημοσίων Οικονομικών

Γιώργος Βάμβουκας,
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
10/11/2014  

Η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί του “Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους και των λοιπών Χρηματοοικονομικών Καταστάσεων για το οικονομικό έτος 2013”, που δόθηκε στην δημοσιότητα στις 4.11.2014, συνιστά αξιόπιστη πηγή και θησαυρό πληροφοριών για την κατάσταση των Δημοσίων Οικονομικών της Ελλάδας. Η τεχνοκρατική ομάδα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την παράθεση άρτια επεξεργασμένων στατιστικών στοιχείων, αποτυπώνει με αμεροληψία την εξέλιξη των κυριότερων δημοσιονομικών μεγεθών κατά την διάρκεια του 2013. Οι διαπιστώσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την πορεία των δημοσιονομικών δεικτών το 2013, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα μεγαλόστομα λόγια του δικομματικού κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, περί συντελούμενης βελτίωσης των Δημοσίων Οικονομικών και βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους της χώρας. Από την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εξάγονται οι ακόλουθες βασικές διαπιστώσεις:

1) Το 2013 ο Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός (ΓΚΠ) παρουσίασε πρωτογενές πλεόνασμα -5,56 δις ευρώ (€). Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δαπάνες για τόκους εξυπηρέτησης του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης ανήλθαν σε 6,17 δις €, προκύπτει ότι το 2013 το συνολικό έλλειμμα του ΓΚΠ διαμορφώθηκε σε -11,73 δις € (πίνακας 1.3.1). Συμπέρασμα: Οι φανφάρες των κυρίων Σαμαρά, Βενιζέλου, Στουρνάρα και Χαρδούβελη περί της ύπαρξης πρωτογενούς πλεονάσματος το 2013, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά καιροσκοπική προπαγάνδα για εσωτερική κατανάλωση.

2) Το σύνολο των δαπανών εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, δηλαδή δαπάνες τόκων,  δαπάνες χρεολυσίων και λοιπές κατηγορίες δαπανών, ανήλθαν το 2013 στο ποσό των 69,4 δις €, εκ των οποίων τα 59,6 δις € ήταν χρεολύσια (πίνακας 1.2.5). Τα χρεολύσια βραχυπρόθεσμου και μεσομακροπρόθεσμου δανεισμού, αποτελούν τη σημαντικότερη δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού. Αν στο έλλειμμα των 11,7 δις αθροιστούν και οι δαπάνες χρεολυσίων, τότε το συνολικό ακαθάριστο έλλειμμα του ΓΚΠ έφτασε το 2013 τα 71,3 δις €. Όσοι ερευνητές έχουν διεισδύσει στο δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, θα έχουν αντιληφθεί ότι η μεταβολή του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, προσδιορίζεται από την διαχρονική τάση του ακαθάριστου ελλείμματος του ΓΚΠ. Για το 2014 οι δαπάνες τοκοχρεολυσίων εκτιμώνται σε 145 δις € έναντι αρχικής κυβερνητικής πρόβλεψης 71,1 δις €.

3) Ο κρατικός δανεισμός, δηλαδή τα πιστωτικά έσοδα του ελληνικού κράτους, διαμορφώθηκαν το 2013 σε 76,6 δις € (πίνακας 1.1.2 ). Οι τεχνοκράτες του Ελεγκτικού Συνεδρίου παρατηρούν: «…τα πιστωτικά έσοδα (δανεισμός) του Τακτικού Προϋπολογισμού παρουσιάζουν απόκλιση σε σχέση με τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού και είναι αυξημένα κατά 10,44 δις € ή 15,78% προκειμένου να καλύψουν τις πρόσθετες δανειακές ανάγκες του Κρατικού Προϋπολογισμού» (σελίδα 19). Ουσιαστικά, το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχεται την ύπαρξη ασυγκράτητου κρατικού δανεισμού από την πλευρά του υπουργείου Οικονομικών. Ο κρατικός δανεισμός (πιστωτικά έσοδα) του 2014 εκτιμάται σε 140 δις € και θεωρείται ο μεγαλύτερος δανεισμός στην δημοσιονομική ιστορία της χώρας. Ο δανεισμός του υπουργείου Οικονομικών τουλάχιστον κατά 60% αφορά έντοκα γραμμάτια και ειδικές εκδόσεις ομολόγων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αδυνατεί να εξηγήσει τους λόγους του αχαλίνωτου κυβερνητικού δανεισμού. Η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει τον ελληνικό λαό, σε ποιους παράγοντες αποδίδεται ο ανεξέλεγκτος δανεισμός του ελληνικού δημοσίου κατά την διάρκεια της περιόδου 2010-2014, όταν μάλιστα οι πρωτογενείς δαπάνες έχουν υποστεί τεράστια μείωση και τα χαράτσια πέφτουν κατά ριπάς στους πολίτες.   

4) Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων από ανεξόφλητους άμεσους και έμμεσους φόρους, προσαυξήσεις, πρόστιμα και χρηματικές ποινές, διαμορφώθηκαν το 2013 σε 62,4 δις € (πίνακας 1.1.1). Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει ότι το ποσό αυτό είναι υποεκτιμημένο, γιατί στο “εισπρακτέο υπόλοιπο” των ληξιπρόθεσμων οφειλών, “δεν περιλαμβάνονται τα μη εισπραχθέντα έσοδα των τελωνείων της χώρας, τα οποία ως βεβαιωτικές και εισπρακτικές αρχές, ενεργούν βεβαίωση και είσπραξη δημοσίων εσόδων δυνάμει νομίμου τίτλου” (σελ. 21). Το 2014 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων προς το κράτος, εκτιμώνται σε 74 δις έναντι 62,4 δις € που ήταν το 2013.

Από τις ανωτέρω καθοριστικής σημασίας διαπιστώσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, συνάγεται ότι η κατάσταση των Δημοσίων Οικονομικών της χώρας, χρόνο με το χρόνο καθίστανται ολοένα και τραγικότερη. Η χώρα βρίσκεται στην εντατική και αναπνέει με δανεικά και οι σαμαράδες μας παραμυθιάζουν με αρλούμπες σαν το success story. Αντί οι σαμαράδες, να μας διευκρινίσουν τους λόγους, που η κυβέρνηση δανείζεται ασύστολα και οι δαπάνες εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους αυξάνονται αλματωδώς, αρέσκονται στην παραπληροφόρηση και άρα στον εμπαιγμό των δεινοπαθούντων από την οικονομική κρίση πολιτών.          

 

ΙΔΟΥ  ΟΙ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ  ΕΧΘΡΟΙ  ΤΗΣ  ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ  

Χρίστος Αθανασόπουλος
07/09/2014

     «  Δώστε  μου  τον   έλεγχο  του  Νομίσματος  μιας  χώρας, 
( σ.σ. δηλαδή  το  εκδοτικό  προνόμιο )          
   και  δεν  με   ενδιαφέρει  ποιος  ψηφίζει  τους  Νόμους ( δηλαδή  ποιός  Κυβερνά )      
     Μάγερ  Ρότσιλδ   Εβραίος  Τραπεζίτης  (  Φραγκφούρτη  1744- 1822 ).

ΟΙ  δολοφόνοι  των  Λαών,  επονείδιστοι  τοκογλύφοι  τραπεζίτες,  της  διεθνούς  συμμορίας  των  τοκογλύφων,  το  μόνο  έσοδο  ( άκοπα )  πού  έχουν,  είναι  ο  Τόκος.  Δηλαδή  εμπορεύονται  το  χρήμα,  πού  δεν  είναι  τίποτα  άλλο  αλλά  μια  απόδειξη  συναλλαγής,  ένα  συναλλακτικό  μέσο  για  την  λειτουργία  της  οικονομίας.  Οι  απατεώνες  αυτοί  των  Λαών  τους  κλέβουν  την  εργασία  διότι  δημιουργούν  τράπεζες  ( δυστυχώς  και  κεντρικές – εκδοτικές )  πού  δέχονται  το  χρήμα (καταθέσεις )  πού  αντιπροσωπεύει  αξίες  από  την  εργασία  των  Λαών,  και  αφού  το  συσσωρεύσουν,  το  εμπορεύονται  δια  του  ΤΟΚΟΥ  ( δάνεια κ.τ.λ. ).

Πέραν  όμως  αυτού,  πού  επί  αιώνες  γίνεται,  αποφάσισαν  τώρα  ( 21ος  Αιών )  να  κάμουν  την  μεγάλη  οικονομική  κρίση  (μετά την κρίση του 1929 )  αφού  προηγουμένως  δια  των  εγκαθέτων  οργάνων  τους,  πολιτικών,  τραπεζιτών,  δημοσιογράφων  και  πάσης  φύσεως  εξωνημένων  προδοτών,  έχουν  υπονομεύσει  τις  κοινωνίες.  Τα  όργανά  τους,  ασφαλώς  προέρχονται  και  προετοιμάζονται  καταλλήλως  από  τις   διαβόητες  Λέσχες.  Είπαν,  οι  τρισκατάρατοι : « τώρα  επέστη  η  μεγάλη  στιγμή  να  επικρατήσουμε  των  Γκογίμ  ( κτηνών ),  όπως  μας  αποκαλούν.  Τελικός  σκοπός  είναι  η  δημιουργία  παγκόσμιου  νομίσματος.  Διαλογίζονται : «  αφού πλέον  ελέγχουμε  τις  εκδοτικές  Τράπεζες π.χ.  fed ,  Τράπεζα  Ελλάδος  κ.τ.λ.  έχουμε  πλέον  στα  χέρια  μας  τον  έλεγχο  του  νομίσματος»  Ρότσιλδ. 

Θα  μπορούσαν  εδώ  πολλά  να  γραφούν  αλλά  δεν  είναι  του  παρόντος  διότι  οι  καιροί  ου  μενετοί.  Τα όργανά  τους,  διεθνή  και  εγχώρια,  έχουν  « λυσσάξει »  και  παραπλανούν  τους  πολίτες,  φωνάζουν  « όχι  στην  Δραχμή »  ενώ  αυτή  είναι  η  μόνη  διέξοδος  από  τον  κλοιό  πού  μας  έβαλε  ο  oλετήρας    Σημίτης.  Πολιτικοί,  δημοσιογράφοι,καναλάρχες,  και  όλος  αυτός  ο  συφερτός  των  ανθελλήνων,  προπαγανδίζουν  ψευδόμενοι  περί  καταστροφής , αν  φύγουμε  από  τον  θανάσιμο  κλοιό  του  Ευρώ.  Τρέμουν  μήπως  ξεφύγουμε,  αλλά  και  θα  ξεφύγουμε  και  θα  Νικήσουμε  με  μια  Νέα  Πνευματική  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ  πού  θα  φωτίσει  τον  Κόσμο,  γιατί  Ελλάς  είναι  ΦΩΣ.  Η  καταστροφή  τους  από  την  ΕΛΛΗΝΟΟΡΘΟΔΟΞΙΑ  είναι  βεβαία,  διότι  έχουν  Θεία  Κατάρα  είναι  επικατάρατοι (Συκή ) Ματθ.κα΄στχ. 19.

 

ΚΑΤΑΘΕΣΗ  ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ  ΓΙΑ  ΝΕΟ  ΠΟΛΙΤΙΚΟ 
ΚΑΙ  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ  ΣΥΣΤΗΜΑ

Χρίστος Αθανασόπουλος
06/09/2014

Οσημέραι  η  πολιτική,  οικονομική  και  κοινωνική  κατάσταση  στην  χώρα  μας  επιδεινώνεται  και  γίνεται  πιο  βαριά.  Μάλλον,  κατά  την  γνώμη  μου,   πλησιάζουμε  γοργά  προς  το  σημείο  ανάφλεξης.  Όπως  διαγράφεται  η  σημερινή  ζώσα  πραγματικότητα,  θα  πρέπει  νομοτελειακά  να  φθάνουμε  στο  χρόνο  μηδέν.  Επειδή  ακραδάντως  πιστεύω  ότι  η  Ελλάδα  όχι  μόνον  δεν  θα  χαθεί,  αλλά  και  θα  μεγαλουργήσει,  για αυτό  θα  επαναλάβω  ορισμένες  σκέψεις-προτάσεις  μου  για  το  ΔΕΟΝ  ΓΕΝΕΣΘΑΙ,  περιγράφοντας  συνοπτικότατα  τα  βήματα  πού  θα  πρέπει  να  γίνουν  από  τους  Έλληνες. Κατά  πρώτον  να  σχηματισθεί  Ελληνική  Κυβέρνηση  Ελλήνων  πατριωτών  πού  να  έχει  την  αμέριστη  υποστήριξη  του  Ελληνικού  Λαού.  Ήδη  ο  Ελληνικός  Λαός,  εκτός  μιας  ελάχιστης  μειοψηφίας  προδοτών,  καιροσκόπων,  συμφεροντολόγων,  ηλιθίων  και  αμετανόητων  κομματικών,  έχει  διαπιστώσει  όχι  μόνον  την  κατάρρευση  των  πολιτικών  κομμάτων  αλλά  και  αυτών  των  ιδεολογιών.  Τα  πάντα  έχουν  καταρρεύσει, κομματικοί  σχηματισμοί,  πολιτικά  και  οικονομικά  συστήματα  με  αποτέλεσμα  να  έχει  σχεδόν  διαρραγεί  ο  κοινωνικός  ιστός.  Επομένως  πρέπει  να  υπάρξει  ισχυρά  κυβέρνηση  Ελλήνων  πατριωτών  πού  θα  εφαρμόσει  ρηξικέλευθες  προτάσεις,  δίδοντας  ένα  νέο  πρωτόγνωρο  πολιτικό  και  οικονομικό  σύστημα.  Επειδή,  όπως  έχω  ξαναγράψει,  η  πολιτική  αλληλοπεριχορείται  με  την  οικονομία,  για  αυτό  πρέπει  να  γίνει  άμεση  εφαρμογή  των  δύο  νέων  αυτών  μοντέλων.  Η  νέα  πατριωτική  ελληνική  κυβέρνηση  πρέπει  κατεπειγόντως  -  τώρα  αμέσως-  να  έχει  έτοιμο  ένα  οικονομικό  πολιτικό  και  κοινωνικό  πρόγραμμα  άμεσης  εφαρμογής.  Επιπροσθέτως  δε,  μετά  την  επικράτηση  της  πνευματικής  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ,  να  συνταχθούν  προγράμματα : 1) βραχυπρόθεσμο 2) μεσοπρόθεσμο  και  3) μακροπρόθεσμο,  μέσα  σε  ένα  χρονικό  ορίζοντα  5ετίας,  για  την  πλήρη  ανάταξη  της  χώρας  και  την  απαλλαγή  της  από  τους  ειδεχθείς  τραπεζίτης  εγχώριους  και  ξένους. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΑΜΕΣΟΥ  ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ Α.  Πολιτικό  σύστημα : 1.        Νέος  καταστατικός  χάρτης – Νέο  Σύνταγμα,  για  καθιέρωση  πραγματικής  Ελληνικής  Δημοκρατίας – Δικαιοκρατίας,  με  κατάργηση  όλων  των  υπαρχόντων  πολιτικών  σχηματισμών.  Τα  υπάρχοντα  κόμματα  σχεδόν  όλα,  υπηρετούν  ξένα  συμφέροντα  και  αποτελούν  συμμορίες  αρπαγής  του εθνικού  πλούτου  και κλοπής  της    εθνικής   εργασίας  (βλ. σκάνδαλα) 2.        Εκλογή  Προέδρου  Δημοκρατίας  με  Λαϊκή  ψηφοφορία  και  με  σαφείς Συνταγματικές  αρμοδιότητες. 3.        Εκτελεστική  Εξουσία : Εκλογή  Κυβερνήτη ( Πρωθυπουργού )  δια  της   Λαϊκής  ψήφου. ( μόνον  εκλογή  πρωθυπουργού , όχι  πλέον  κόμματα ). Ο   εκλεγείς,  κατ’  απόλυτη  πλειοψηφία,  Κυβερνήτης  διορίζει  8 (οκτώ ) Υπουργούς  πού  προϊστανται   των  οκτώ (8)  υπουργείων.  Οι  Υπουργοί   Είναι  όλοι  της  απόλυτης  διακριτικής  ευχέρειας  του  εκλεγέντος  Κυβερνήτη,  ο  οποίος  και  φέρει  όλη  την  ευθύνη. (μπορεί να τους  παύσει και  να  διορίσει άλλους ).  Όλοι  οι  Υφυπουργοί  είναι  μόνιμοι,  εκ  της  δημοσίας  διοικήσεως – Γεν. Δ/ντές  και  είναι  και  οι  μόνοι  σύμβουλοι  του  Πρωθυπουργού. ( λεπτομερής ανάπτυξη σε μελέτη μου ) 4.        Νομοθετική  εξουσία :  Εκλογή  104  Νομοθετών (βουλευτών)  εκλογή  δύο   Ανά  Νομό  (52 Νομοί *2=104)  δια  της  Λαϊκής  ψήφου.  Οι  Νομοθέτες (βουλευτές)  ποτέ  δεν  υπουργοποιούνται,  μόνο  νομοθετούν  και  ασκούν  κοινοβουλευτικό  έλεγχο. 5.        Δικαστική  εξουσία : Παντελώς  ανεξάρτητη,  η  εκλογή  των  και  οι   Προαγωγές  όλων  των  βαθμίδων  της  Δικαιοσύνης  θα  προκύπτουν  εκ  της  ιεραρχίας  των,  δια  των  ιδίων  αυτών  οργάνων. 6.        Θέσπιση  Δημοψηφισμάτων. 7.        Συνταγματικό  Δικαστήριο :  Θα  επιλαμβάνεται  όλων  των  πολιτειακών  και   Πολιτικών  θεμάτων.  Οι  αρμοδιότητές  του  θα  ορισθούν  από  επαϊοντες  και  θα  είναι  διατυπωμένες  σαφώς  στον  νέο  καταστατικό  χάρτη  της  Χώρας. 8.        Ανώτατο  Εθνικό  Συμβούλιο. 9.        Τοπική  Αυτοδιοίκηση : Οι  Νομοί  της   Χώρας  είναι  52.  Ο  εκλεγείς  Πρωθυπουργός  θα  διορίσει  52  Νομαρχιακές  Διοικήσεις,  καταργουμένων  όλων  των  υπαρχουσών  σήμερα  βαθμίδων  της  τοπικής  αυτοδιοίκησης,  καθόσον  αποτελούν  μέρος  της  εκτελεστικής  εξουσίας. Όλα  τα  παραπάνω  ως  ιδέες,  τις  οποίες  καταθέτω  και  διατυπώνω  συνοπτικότατα  και  επιγραμματικά.  Δέον  όπως  η  Νέα  Ελληνική  Πατριωτική  Κυβέρνηση  επιληφθεί  διεξοδικά  όλων  αυτών,  και  πολλών  άλλων  ενδεχομένως,  με  σχετική  ομάδα  εργασίας  εμπειρογνωμόνων (Ελλήνων)  με  ταχύτατο  ρυθμό  καθ’ όσον  οι  καιροί  ου  μενετοί.  Διότι  υπάρχει  πλήθος  λεπτομερειών  υψίστης  σημασίας  πού  πρέπει  να  περιληφθούν  στο  νέο  Σύνταγμα,  το  οποίο  θα  απεικονίζει  εναργώς  τις  κατευθύνσεις  της  πνευματικής  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ.  Όχι  πλέον  λάθη,  διότι  αυτά  εκμεταλλεύονται  οι  εχθροί  της  Ελλάδος. Β.  Οικονομικό  Σύστημα : 1.        Στάση  εξωτερικών  πληρωμών,  λόγω  επαχθούς  και  επονείδιστου  χρέους.   Χρέους  επιβληθέντος  επί  του  Ελληνικού  Λαού,  από  ανθέλληνες  πολιτικούς  προδότες  της  Πατρίδας  και  αλλοδαπούς  επαίσχυντους  τραπεζίτες  και  τοκογλύφους-λαμόγια. 2.        Διαγραφή  του  εξωτερικού  χρέους  ( haircut ) κούρεμα  κατά  80%  και   Και  διαπραγμάτευση  του  υπολοίπου  20%  σε  χρονικό  ορίζοντα  30  ετών  και  με  επιτόκιο  δεκαδικής  τάξεως.  Θα  είναι  και  η  τιμωρία  των  βδελυρών  τοκογλύφων,  πού  απομυζούν  την  Ελλάδα  μας  από  το  1821. 3.        Επαναφορά  του  εθνικού  Νομίσματος  της  ΔΡΑΧΜΗΣ  με  ισοτιμία   1 ΕΥΡΩ =  1 ΔΡΑΧΜΗ. Σημείωση :  τουλάχιστον  για  δύο  χρόνια  δεν  θα  πρέπει  η  νομισματική  επιτροπή  να  επιτρέψει,  ούτε  ΜΙΑΣ  ΔΡΑΧΜΗΣ  εξαγωγή.  Διότι  οι  διεθνείς  τραπεζική  αλητεία  αυτό  θα  περιμένει  για  να  υποτιμήσουν  την  Δραχμή. 4.        Κρατικοποίηση  όλων  των  ιδιωτικών  τραπεζών  πού  θα  λειτουργούν  πλέον   Ως  κατάστημα  και  υποκαταστήματα  της  Νέας  εκδοτικής  τράπεζας  της  Ελλάδος. 5.        Νέα  Τράπεζα  της  Ελλάδος  με  νέο  λογότυπο,  θα  έχει  το  επανακτηθέν   Εκδοτικό  προνόμιο.  Διότι  η  σημερινή  υπάρχουσα  τράπεζα  της  Ελλάδος  είναι  ιδιωτική  ( το 94% περίπου το έχουν οι Εβραίοι Ρότσιλντ από το 1928 ). 6.        Επαναλειτουργία  της  νομισματική  επιτροπής  για  τον  έλεγχο  των   Συναλλαγματικών  ροών  ( εισροών-εκροών )  κατά  το  δοκούν,  βάσει  των  άμεσων  πραγματικών  αναγκών  της  Χώρας. 7.        Επιλεκτική  διαγραφή  όλων  των  χρεών  του  Ελληνικού  Λαού  προς  το   Επαίσχυντο  τραπεζικό  κατεστημένο , ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ. 8.        Υπερπροσπάθεια  όλων  των  συντελεστών  της  εγχώριας  παραγωγής  εις  το   Maximum  για  την  όσο  το  δυνατόν  υποκατάσταση  των  εισαγωγών,  ομοίως  και  ένταση  των  εξαγωγών. 9.        Αναδιάταξη  των  συντελεστών  της  παραγωγής α) αγροτικού  τομέα  (πρωτογενής)  με  αύξηση  του  ποσοστού  συμμετοχής  επί  του  εθνικού  προϊόντος (ΑΕΠ)  τουλάχιστον  στο  30%  β) αντίστοιχη  αναβάθμιση  του  δευτερογενούς  τομέα  ( βιομηχανίας, βιοτεχνίας κ.τ.λ.)  γ) υποχώρηση  των  υπηρεσιών  (τριτογενής)  σε  φυσιολογικά  επίπεδα. Γενικώς  να  επιτευχθεί  ισόρροπη  κατανομή  των  συντελεστών  της  παραγωγής. 10.        Σταδιακή  και  ισόρροπη  αποκατάσταση  μισθών,  ημερομισθίων    Και  συντάξεων  και  γενικώς  οικονομική  ενίσχυση  των  εργαζομένων,  με  μοχλό  το  επαναποκτηθέν  εκδοτικό  προνόμιο.       11. Κατάργηση    του  ΤΟΚΟΥ,  λειτουργία  του  τραπεζικού  συστήματος  δια               της  Νέας  Εκδοτικής  Τράπεζας  Ελλάδος  πού  θα  πρέπει,  πλέον,  να               λειτουργεί  ως  Δημόσια  Υπηρεσία ( όλες οι δαπάνες της Τραπεζικής              λειτουργίας  θα  καλύπτονται  από τον προϋπολογισμό )       12. Νέο  φορολογικό  σύστημα.  Με  σημερινές  τιμές  τα  δημοσιονομικά             έσοδα  από  το  νέο  σύστημα  φορολογίας  θα  κυμαίνονται  μεταξύ  117               Δισεκατομμυρίων  ΕΥΡΩ  Ή  ΔΡΑΧΜΩΝ  (1Ευρώ=1Δραχμή )  και 235        Δισεκατομμυρίων  αντιστοίχως.  ( έχω  αναρτήσει  σχετική  αναλυτική               Εργασία  μου  στον  ιστότοπο   christathan.blogspot.com )  με  αυτόματη               Κατάργηση  κάθε  άλλης  άμεσης  ή  έμμεσης  φορολογίας π.χ.  καταργούνται             ΦΠΑ, καυσίμων,  μισθωτών  υπηρεσιών ,   κληρονομιών,  αγοροπωλησιών,             Κ.λ.π.       13. Πλήρης  αναμόρφωση  του  χρηματιστηρίου  αξιών Αθηνών (ΧΑΑ)       14. Επιδοτήσεις :  Για  να  αντιμετωπισθεί  η  ανταγωνιστικότητα  των  εγχώριων         προϊόντων  μας  θα  επιδοτούνται  επιλεκτικά  από  το  κράτος (εξαγωγές )       οι  δεσμεύσεις  της  ΕΕ  μας  είναι  αδιάφορες,  εξάλλου  αυτή  η  ΕΕ         διαλύεται  εις  τα  εξ  ων  συνετέθη. Ανέφερα  συνοπτικά  ορισμένες  ιδέες  μου.  Η  πνευματική  ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ  του  Ελληνισμού  θα  δώσει  νέα  κατεύθυνση  και  θα  χαράξει  νέες  αξίες  με  γνώμονα  δικαίου  και  φιλοσοφία  σκέψεως  τον  Ελληνορθόδοξο  πολιτισμό,  πού  είναι  δεδομένος  και  τον  υπηρέτησε  το  Ελληνικό  πνεύμα  και  έγινε  αμάλγαμα   με  την  θύραθεν  παιδεία  της  ορθοδόξου  πίστεως.

 

ΠΛΗΡΗΣ  ΕΞΑΝΔΡΑΠΟΔΙΣΜΟΣ

Χρίστος Αθανασόπουλος
28/08/2014

Οι  πολιτικοί-τα  ανδράποδα τα δούλα-  του  κυβερνώντος  πολιτικού  μορφώματος  ( εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων ),  έφθασαν  στην  πλήρη  εξαχρείωση  και  για  οικονομικό  τους  σύμβουλο,  έχουν  προσλάβει  την  διαβόητη  Black Rock.  Άκουσον…άκουσον  η  Black Rock  να  γίνεται  τιμητής  και  διαμορφωτής  της  Ελληνικής  οικονομίας.

Ο  λύκος  της  διεθνούς  τοκογλυφικής  συμμορίας  να  είναι  οικονομικός  σύμβουλος  της  Κυβέρνησης.  Να  προστατεύει(sic)   τα  οικονομικά  μας  συμφέροντα.  Να  προβλέπει,  να  προτείνει  και  να  δίνει  λύσεις  και  να  καθορίζει  την  πορεία  της  Εθνικής  μας  οικονομίας,  με  αδρά  αμοιβή  για  τις  συμβουλές  της !!  δηλαδή  την  πληρώνουμε  και  από  πάνω. Εδώ  θα  γελάει  όλη  η  συναγωγή  των  τοκογλύφων  κακοποιών  της  παγκόσμιας  κακουργίας.

Βρε  άχρηστοι  πολιτικοί,   εσείς  πού  χωρίς  ντροπή  ψηφίζετε  όλα  τα  νομοσχέδια  και  ότι  άλλο  απαιτήσουν  οι  Εβραιοσιωνιστές  τραπεζίτες  τοκογλύφοι,  από  την  δύσμοιρη  Πατρίδα  μας.  Βρε  τυχάρπαστοι  πού  έχετε  εξαθλιώσει  την  Χώρα.  Βρέ  τιποτένιοι,  αν  είχατε  λίγη  τσίπα,  θα  έπρεπε  να  παραιτηθείτε  όλοι  σας.  Τι  κορδακίζεστε  ως  βουλευτές,  μηδαμινά  μειράκια  των  διαφόρων  school  της  εσχάτης  καταισχύνης  ενώ  καταστρέφετε  την  Πατρίδα  μας.  Είσαστε  ένοχοι  εσχάτης  προδοσίας.  Εξοντώσατε  και  εξοντώνετε  τον  Λαό,  αχρεία  υποκείμενα,  ο  Λαός  πεινάει.  Καταστρέψατε  και  καταστρέφετε  όλους  τους  κλάδους  της  οικονομίας  μας,  ως  όργανα  των  μισερών  και  επονείδιστων  σκοτεινών  κέντρων  πού  είσαστε  υποχείρια   τους   και  αθύρματα  στα  χέρια  τους  πού  σας  κρατούν  δέσμιους.

Άκουσον ..άκουσον,  φέρατε  την  Black Rock  ως  οικονομικό  σύμβουλο,  λές  και  δεν  υπάρχουν  Έλληνες  επιστήμονες,  διεθνούς  μάλιστα  κύρους.  Την  περιβόητη  μισητή  αυτή  τράπεζα  φέρατε  και  την  πληρώνουμε  και  από  πάνω.  Όπως  το  πάτε  όμως  γρήγορα  θα  φθάσουμε  στο  σημείο  ΜΗΔΕΝ  και  τότε  αλίμονο  σας,  διότι  θα  αντιμετωπίσετε  την  Ιερή  οργή  του  Ελληνικού  Λαού. Οι  Ελληνικές  Δυνάμεις (Ε.Δ.)  κοινωνικές,   πολιτικές  και  πνευματικές,  θα  σας  συντρίψουν  και  θα  σας  εξαφανίσουν  ολοκληρωτικά  και  δια  παντός.  Πρέπει  να τιμωρηθείτε  σκληρά  για  τα  εγκλήματα  σας  κατά  της  Πατρίδος  μας.  

ΑΜΕΣΗ  ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ  ΤΟΥ 
ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ  ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ

Χρίστος Αθανασόπουλος
26/08/2014

Επειδή  ιστορικώς  είναι  διαπιστωμένο  ότι,  ο  χαρακτήρας  του  Έλληνα  είναι  απρόβλεπτος  και  επειδή  η  διεθνής  συμμορία  της  παγκόσμιας  διακυβέρνησης  έχει  ως  πρωταρχικό  στόχο  την  εξουδετέρωση  του  Ελληνισμού,  του  μόνου  σοβαρού  αναχώματος  των  επιδιώξεών  των,  για  αυτό  και  υπάρχει  σε  αυτούς  μέγας  φόβος.  Όλες  οι  προσπάθειες  των  διεθνών  κακοποιών-  τρέμουν- μήπως  ξαφνικά  ναυαγήσουν,  ( όπως και   θα  γίνει )  και  οι  Έλληνες  τινάξου   τα  πάντα  στον  αέρα.  Δηλαδή,  μήπως  καταργήσουμε,  όλο  το  υπάρχον  σάπιο  και  προδοτικό  πολιτικό  οικοδόμημα  και  αλλάξουμε  άρδην  ολόκληρο  το  επιβληθέν,  από  τον  ολετήρα  Σημίτη,  οικονομικό  μοντέλο. 

Ο  Σημίτης  για  να  εξουδετερώσει  τον  Ελληνισμό  και  υποδουλώσει  την  πατρίδα  μας  στους  πάτρωνές  του,  με  πολιτική  παραπλάνηση  μας  αφαίρεσε  το  κυρίαρχο  όπλο  οικονομικής  πολιτικής  δηλαδή,  ΤΟ  ΕΚΔΟΤΙΚΟ  ΠΡΟΝΟΜΙΟ,  και  έφερε  το  Γερμανό-σιωνιστικό  ΕΥΡΩ,  πού  κατάστρεψε  την  οικονομία  της   Χώρας  και  διέλυσε  την  κοινωνική  συνοχή.

Αυτά,  βέβαια  είναι  πλέον  γνωστά,  αλλά  δυστυχώς  όχι  σε  όλο  τον  Λαό  μας,  διότι  υπάρχουν  και  παραπλανημένοι  και  αφελείς  πού  ακόμα  πιστεύουν  σε  Σαμαροβενιζελοκούβελους  και  όλο  το  κακό  συναπάντημα.   Αφορμή  αυτών  πού  γράφω  είναι  και  διάφορες   ύπουλες  και  υποβολιμαίες  σκέψεις  και  προτάσεις  από  διαφόρους  ειδήμονες (sic)  όπως  π.χ.  ευρωδραχμή,  μικτό  νόμισμα,  νομισματική  ένωση  Νότου  και  διάφορα  άλλα.

Το  μείζον  όμως  πρόβλημα  είναι  για  την  Πατρίδα  μας  η  επανάκτηση  του  ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ  ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ.  Λέγεται   επίσης  ότι  υπάρχει  προσφορά  ομογενών ( Σώρρας )  για  να  καλυφθεί  όλο  το  χρέος  με  Αμερικανικά  ομόλογα  διεθνώς  έγκυρα  και  αναγνωρισμένα,  και  τοιουτοτρόπως  η  Ελλάς  απαλλασσόμενη    του  βάρους  των  χρεών,  μπορεί  να  παραμείνει  στο  ευρώ.  Αυτό  είναι,  νομίζω,  η  εσχάτη  πλάνη  χείρον  της  πρώτης  αν και μπορεί να λέγεται με αγαθή διάθεση ( Σώρρας ).

Σημείωση : Ως  υπόθεση  εργασίας,  οι  εχθροί  του  Ελληνισμού  προκειμένου  να  μην  φύγουμε  από την  παγίδα  του  ευρώ,  θα  πλήρωναν    οι  ίδιοι  το  χρέος  μας,  προς  τον  αυτών  τους. Εμείς  οι  Έλληνες  θέλουμε  το  ΕΚΔΟΤΙΚΟ  ΜΑΣ  ΠΡΟΝΟΜΙΟ,  από  Νέα  Τράπεζα  Ελλάδος,  ΕΛΛΗΝΙΚΗ,  και  όχι  των  Εβραιο- Σιωνιστών  της  οικογένειας  Ρότσιλντ.  Επομένως  Νέα  Δραχμή  με  ισοτιμία  1 Δραχ.= 1 Ευρώ.  Έξω  από  την  ΟΝΕ  και  κατάργηση  του  ΤΟΚΟΥ. 

Αυτά  τα  λίγα  και  σταράτα  για  να  μην  φλυαρούμε  ούτε  να  μιμούμεθα  τους  οικονομικούς  εμπειρογνώμονες !!  πού  μας  έφεραν  στην  καταστροφή.  Αυτά  φοβούνται  οι  δολοφόνοι  των  Λαών  και  τρέμουν  την  απρόβλεπτη  Ελληνική  αντίδραση.  Διότι  με  εκφοβισμούς  και  απειλές  προσπαθούν  να  κρατηθούν  τα  σκιάχτρα.  Όμως  ματαιοπονούν,  ακολουθούν  και  πάλι  σισύφεια  προσπάθεια. ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ  είμαστε  η  μεγαλύτερη  πνευματική  δύναμη. ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ  στηριχθείτε  στις  δυνάμεις  μας.  Είμαστε  μια  πλούσια  Χώρα  πού  δυστυχώς  το  αγνοούμε. ΕΛΛΗΝΕΣ  ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ  με  την  βοήθεια  του  ΘΕΟΥ  θα  νικήσουμε  και  πάλι,  νίκη  κραταιά,  θαρρσείτε  η  Λευτεριά  έρχεται.

 

Η δήθεν επαναδιαπραγμάτευση του χρέους αποκαλύπτει τους εθνικούς μειοδότες

 ΜΕΡΟΣ Α’

Γιώργος Βάμβουκας,
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
07/08/2014

Η συζήτηση για την αναδιάρθρωση, την επαναδιαπραγμάτευση ή όπως αλλιώς θέλετε του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, έχει για τα καλά ανοίξει στα αρμόδια όργανα της Ευρωζώνης και σε διάφορα διεθνή φόρουμ. Ποια είναι η σύνθεση του ελληνικού δημοσίου χρέους και ποιο είναι το μέρος του χρέους που θα μπορούσε να μπει σε διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης; Με βάση τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, τον Ιούλιο του 2014 το επίσημο χρέος του ευρύτερου δημόσιου τομέα εκτιμάται σε 391 δις ευρώ (€), εκ των οποίων τα 324 δις € θεωρούνται χρέος της κεντρικής κυβέρνησης και τα υπόλοιπα 67 δις € αντιπροσωπεύουν χρέος οργανισμών και επιχειρήσεων του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Τα δύο προηγούμενα κουρέματα του Φεβρουαρίου και του Δεκεμβρίου του 2012, είχαν γίνει με κριτήριο το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης.

Δηλαδή, αν σήμερα ξεκίναγε η διαδικασία ενός τρίτου κουρέματος του ελληνικού δημοσίου χρέους, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης ύψους 324 δις €, θα αποτελούσε το σημείο εκκίνησης των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα, την τρόικα και τους πιστωτές. Από τα 325 δις €, τα 242 δις € αφορούν δάνεια, τα 68 δις € είναι κρατικά ομόλογα μεσομακροπρόθεσμης διάρκειας και τα υπόλοιπα 15 δις € είναι έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου χρονικής διάρκειας μικρότερης του έτους. Στην περίπτωση τρίτου κουρέματος, το ποσό που θα έμπαινε σε διαδικασία συζήτησης θα ήταν μόνο τα 68 δις €. Απεναντίας, στο ενδεχόμενο επιμήκυνσης θα έπεφτε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το ποσό των 310 δις € (242+68=310). Ως γνωστόν, η επιμήκυνση του χρέους για πενήντα και πλέον χρόνια, είναι η πολιτική που επιζητούν να μας επιβάλλουν οι γερμανοί και γενικότερα η παρεούλα των Βρυξελών. Αρκετές φορές από τη θέση αυτή έχω σχολιάσει το γεγονός, ότι, ένα τρίτο κούρεμα μπορεί οι πολιτικοί για επικοινωνιακούς λόγους να το επιθυμούν, ωστόσο στην πράξη χαρακτηρίζεται ουτοπικός και μάλλον ανέφικτος στόχος.

Για τους ακόλουθους πέντε βασικότατους λόγους, η οποιαδήποτε μέθοδος αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημοσίου χρέους καθίσταται μέγας γρίφος. Ο πρώτος παράγοντας σχετίζεται με την παραδοχή ότι το 74,5% του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης απεικονίζεται σε δάνεια, που σημαίνει ότι οι διάφοροι πιστωτές μας δανείζουν με ρευστό ρευστό. Τα διάφορα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών, που αποφάσισαν στα πλαίσια των μνημονίων να μας χορηγούν ρευστό, για κοινωνικούς λόγους είναι αδύνατον να εγκρίνουν κούρεμα δανείων, που δίνονται στην Ελλάδα με χρηματικούς πόρους των πολιτών τους. Τον Δεκέμβριο του 2009, τα κρατικά ομόλογα μεσομακροπρόθεσμης διάρκειας μαζί με τα έντοκα γραμμάτια, αποτελούσαν το 97,3% του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης και μόλις το υπόλοιπο 2,7% ήταν σε δάνεια και μάλιστα προς την Τράπεζα της Ελλάδος. Είναι, ναι ή όχι, πράξη εθνικής μειοδοσίας, το εθνικά επιζήμιο γεγονός, ότι, οι ΓΑΠ, Βενιζέλος, Παπαδήμος, Σαμαράς και σία, στα πλαίσια των μνημονιακών δεσμεύσεων, εξαναγκάζουν την πατρίδα μας να δανείζεται σε ρευστό, με συνέπεια το μεγαλύτερο μέρος του χρέους να είναι σε δάνεια και οι γύπες πιστωτές να μας έχουν  για πολλές δεκαετίες δεμένους χειροπόδαρα; Ακολουθεί η συνέχεια με τις εγκληματικές πράξεις των εθνικών μειοδοτών.

 

Η δήθεν επαναδιαπραγμάτευση του χρέους αποκαλύπτει τους εθνικούς μειοδότες

 ΜΕΡΟΣ Β’

Γιώργος Βάμβουκας,
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
07/08/2014

Το σημερινό άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου, αναφορικά με τους παράγοντες που καθιστούν το τρίτο κούρεμα του ελληνικού δημοσίου χρέους ουτοπικό και τις εγκληματικές ευθύνες έναντι του έθνους, που έχουν οι ασκούντες την ανερμάτιστη μνημονιακή οικονομική πολιτική. Ο δεύτερος παράγοντας αφορά το γεγονός ότι τουλάχιστον το 90% του ελληνικού δημοσίου χρέους είναι εξωτερικό. Όταν λέμε εξωτερικό χρέος, σημαίνει ότι το σύνολο σχεδόν των δανείων ύψους 242 δις € το χρωστάμε σε ξένους πιστωτές (γερμανοί, αμερικανοεβραίοι, κ.ά.) και παράλληλα τα ομόλογα των 68 δις € τα κατέχουν κυρίως ξένοι. Συνεπώς, τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, ως προς την επιλογή της μεθόδου αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους, έχουν οι ξένοι πιστωτές που τους οφείλουμε το σύνολο σχεδόν του χρέους. Απεναντίας, τον Δεκέμβριο του 2009, το 80% του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης ήταν εσωτερικό, δηλαδή το χρωστάγαμε στους εαυτούς μας (ελληνικές τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, εγχώρια φυσικά πρόσωπα, κ.ά.). Είναι, ναι ή όχι, πράξη εθνικής προδοσίας, η δολοφονική πολιτική των ΓΑΠ, Βενιζέλου, Παπαδήμου, Σαμαρά και σία, που κατάντησαν την πατρίδα μας, να οφείλει τουλάχιστον το 90% του δημοσίου χρέους της σε κάθε λογής κόνδορα πιστωτή;

Ο τρίτος παράγοντας πηγάζει από το γεγονός, ότι, το εγχώριο τραπεζικό σύστημα είναι καταχρεωμένο και ουσιαστικά πτωχευμένο, με επακόλουθο οι βραχυμεσοπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας να χαρακτηρίζονται από πολλούς έγκριτους αναλυτές αρνητικές. Οι ελληνικές τράπεζες και βασικά οι τέσσερις συστημικές (ΕΤΕ, Πειραιώς, Alpha Bank και Eurobank), έχουν χρέη προς το Ευρωσύστημα και άλλα διεθνή πιστωτικά ιδρύματα τουλάχιστον 200 δις € και κόκκινα δάνεια γύρω στα 80 δις €. Ως γνωστόν, οι τράπεζες προβαίνουν σε διεθνή δανεισμό με την εγγύηση του κράτους και για αυτό τα χρέη τους αθροίζονται στο εξωτερικό χρέος της χώρας. Οι καταχρεωμένες  ελληνικές τράπεζες και η αλματώδης άνοδος των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κόκκινα δάνεια), καθιστούν τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές της εθνικής μας οικονομίας αρνητικές, με επακόλουθο οι πιθανότητες επιτυχίας της οποιασδήποτε μεθόδου πολιτικής αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους να χαρακτηρίζονται αποκαρδιωτικές. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι μετά το 2008, όλες οι κεφαλαιακές ενισχύσεις των ελληνικών τραπεζών ,έχουν γίνει με πολιτικές που προκάλεσαν την ακατάσχετη αύξηση του δημοσίου χρέους. Ερώτημα προς έλληνες πατριώτες: Είναι ναι ή όχι, πράξη εθνικής μειοδοσίας, η απόφαση εκείνων των κυβερνώντων, που αποφάσισαν χωρίς να ρωτήσουν τον ελληνικό λαό με την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ότι, η κεφαλαιακή ενίσχυση των πτωχευμένων ελληνικών τραπεζών, θα γίνεται με πολιτικές που θα αυξάνουν συνεχώς το δημόσιο χρέος της πατρίδας;

Ένας τέταρτος παράγοντας, τον οποίο προσωπικά θεωρώ εξαιρετικά σοβαρό, είναι η ύπαρξη των “συμφωνιών ανταλλαγής” (swaps) αξίας πολλών δις €, τα οποία ναι μεν δεν αθροίζονται στο τρέχον δημόσιο χρέος, αλλά τα κατέχουν ξένοι πιστωτές και με την λήξη τους θα πρέπει να αποπληρωθούν από το ελληνικό κράτος. Ποια είναι η συνολική αξία των swaps, που έχουν συνάψει το ελληνικό δημόσιο και οι εγχώριες συστημικές τράπεζες; Οι δικοί μου υπολογισμοί εκτιμούν την αξία των swaps μεταξύ 100 και 170 δις €. Το εύρος της διακύμανσης οφείλεται στο γεγονός, ότι, ουδείς γνωρίζει, παρά μόνον ελάχιστοι καθεστωτικοί (Σαμαράς, Στουρνάρας, Χαρδούβελης και σία), την αξία των swaps που έχουν συνάψει το υπουργείο οικονομικών και οι τράπεζες, ώστε να μεταθέσουν χρέος στο μέλλον και πλασματικά να μην εμφανίζεται στο παρόν. Ερώτημα έλληνα ανέργου και αλύπητα χαρατσωμένου: Αν  πρωθυπουργοί και υπουργοί οικονομικών, συνάπτουν “συμφωνίες ανταλλαγής” ασύστολα και φορτώνοντας με πολλές δεκάδες δις € δημόσιο χρέος τις επόμενες  γενεές ελλήνων, θεωρούνται μειοδότες, προδότες ή πατριώτες; Τα ανωτέρω ερωτήματα απαιτούν άμεσης και πειστικής απάντησης. Με το παραμύθι της επαναδιαπραγμάτευσης του δημοσίου χρέους, η κλίκα ΓΑΠ, Βενιζέλου, Σαμαρά και λοιποί, ουσιαστικά προσπαθούν να ρίξουν στάχτες στα μάτια των πολιτών, για τα εγκλήματα που έκαναν και εξακολουθούν να κάνουν σε βάρος του ελληνικού έθνους.

ΕΘΝΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Σπυρίδων Καραχάλιος
06/08/2014

Ο κόσμος όλος τείνει να μετατραπεί σε μία και ενιαία παγκόσμια κοινότητα. Καταργούνται τα κράτη μέσα από την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και αποφάσεων σε διεθνείς συμμαχίες. Καταργούνται λαοί και φυλές μέσα από την πολυπολιτισμικότητα που φέρνουν οι βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών. Ποδηγετούνται τα πρώην και κατ’ ευφημισμό ελεύθερα έθνη μέσα από την δήθεν ελεύθερη, πλην ασύδοτη οικονομία.

Ώστε καπιταλιστές, σοσιαλιστές και μαρξιστές συνεισφέρουν στην εμπέδωση και την στερέωση τής παγκόσμιας σιωνιστικής διακυβέρνησης. Οι σοσιαλφιλελεύθεροι μέσα από την κατάργηση των πολιτικών και οικονομικών συνόρων. Οι μαρξιστές μέσα από την κατάργηση τής πληθυσμιακής καθαρότητας και την πρόσμιξη των φυλών, με την ταυτοποίηση τής φθηνής ξένης εργασίας.

Όλο το δημοκρατικό κονκλάβιο μάς μιλάει για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» που όλως τυχαίως τάχα αφήνουν απ’ έξω τούς ντόπιους πληθυσμούς. Όλοι οι δήθεν πολιτικοί αντίπαλοι, δεξιοί και αριστεροί και μεσαίοι, σιτιζόμενα τού «συνταγματικού τόξου», συμφωνούν στην διεθνοποίηση τής οικονομικής δομής με τα φθηνά μεροκάματα, τα ξένα χέρια και τα ξένα προϊόντα.

Όλοι οι αστικοδημοκράτες, οι εραστές τής Ελλάδος δίχως Έλληνες, συμμετέχουν στους υπερεθνικούς οργανισμούς, αποδέχονται την κατάργηση τού εθνικού κράτους και κυνηγούν από κοινού εκείνους που θέλουν εθνική οικονομία, εθνική εργασία και εθνική ανεξαρτησία. Κυνηγούν δηλαδή τούς Εθνικιστές και έχουν επικηρύξει τον Εθνικό Κοινωνισμό που οδηγεί με ασφάλεια το Έθνος με τον δικό του βηματισμό και τα δικά του μέσα στην επίτευξη τού δικού του οικονομικού αποτελέσματος, των δικών του πολιτικών στοχεύσεων.

Παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον για πολλούς λόγους, γεωπολιτικούς, οικονομικούς και άλλους, τον πρόεδρο τής Ρωσίας Πούτιν να προειδοποιεί τούς ψευτοσυμμάχους τής Εσπερίας να μείνουν μακριά από τις εσωτερικές υποθέσεις τής χώρας του. Είπε ξεκάθαρα, κατόπιν συγκλίσεως τού ρωσικού εθνικού συμβουλίου ασφαλείας, ότι η Μόσχα θα σταθεί στο πλευρό των Ρώσων τής Ανατολικής Ουκρανίας, δεδομένου τού μακελειού που έχουν προκαλέσει οι σιωνιστές, με πρόσχημα την ψευτοευρωπαϊκή Ένωση και την επιχειρούμενη προσχώρηση τής Ουκρανίας.

Ο Ρώσος Πρόεδρος είπε επιπλέον και κάτι πολύ σημαντικό που ερμηνεύει κάλλιστα και ξεκάθαρα την αιχμαλωσία τής Ελλάδος. Είπε πως είναι ευτύχημα που η Ρωσία δεν ανήκει σε κάποια συμμαχία και έτσι διατηρεί την ανεξαρτησία της, αφού κάθε χώρα που ανήκει σε υπερεθνικό σχηματισμό παραδίδει πάντοτε μέρος τής κυριαρχίας της και τα εθνικά της συμφέροντα. Και ακόμη πως η Ρωσία πρέπει να μειώσει την εξάρτηση τής οικονομίας της από εξωτερικούς παράγοντες.

Η Ρωσία διαθέτει στρατηγικό σχέδιο για την εθνική αποκατάσταση τού κατεχόμενου ρωσικού εδάφους και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων τού εθνικού της πληθυσμού. Διαμορφώνει μια εθνική προσωπικότητα που στηρίζεται στα δικά της χαρίσματα και σχηματίζει τις συμμαχίες της κάτω από τον δικό της πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν ψάχνει για προστατευτική τάχα στέγη, για την υποθήκευση πλούτου και εδάφους δηλαδή όπως κάνει το ψευτορωμέϊκο. Γιατί στην περίπτωση αυτή, τα χρέη στήνονται σαν όπλα απέναντι στον όμηρο για να δεχτεί αυτός την κατάργηση τής εθνικής του προσωπικότητας.

Η Εθνικοκοινωνική Οικονομία είναι εσωτερική υπόθεση τού Έθνους. Αφορά τον Ελληνισμό και ένα ξεκάθαρο Εθνικό Κράτος που διαχειρίζεται αποκλειστικά μονάχο του τούς εθνικούς του πόρους, με ανταποδοτικό όφελος την ομαλή κοινωνική ζωή και το μέγιστο εθνικό συμφέρον. Μια Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες και στελεχώνεται αποκλειστικά από Έλληνες στο Αίμα και το Ήθος. Η δική μας αυθεντικά ελληνική οικονομία χρηματοδοτεί την επάρκεια αγαθών, την αμυντική θωράκιση και την παρουσία τού κράτους στο πλευρό των ελληνικών κοινοτήτων, εντός και εκτός συνόρων.

Η Λαϊκή και Εθνικιστική Ελλάς έχει κεντρικό προσανατολισμό την διατήρηση των πολιτικών αποφάσεων και την διαχείριση τού δημόσιου ταμείου στα πλαίσια τής Εθνικής Λαϊκής Κοινότητος. Η εργασία και η οικονομία μαζί με τον εδαφικό παράγοντα βρίσκονται σε απόλυτη σύζευξη και αρμονία, με σκοπό τον έλεγχο των αποφάσεων στο εσωτερικό πεδίο και την διαμόρφωση τής ισχυρής διεθνούς παρουσίας στο εξωτερικό πεδίο.

Οι εργασιακές θέσεις θα έρθουν όλες στα χέρια των Ελλήνων που θα παράξουν και θα αξιοποιήσουν τον εδαφικό πλούτο τής χώρας τους. Και το οικονομικό αποτέλεσμα θα αποτελέσει κατά αντιστοιχία, πέραν τής καλύψεως των εσωτερικών αναγκών, το μέσο διεισδύσεως και οικειοποιήσεως των γεωστρατηγικών ζωνών ενδιαφέροντος τής Ελλάδος κάτω από την ελληνική σημαία.

Η οικονομία έχει σκοπό να στηρίξει την ανεξαρτησία και την ελευθερία τού κράτους κι όχι να παζαρέψει τον περιορισμό του και την υπαγωγή του κάτω από ξένα λάβαρα και τυραννική εξουσία. Οι συναλλαγές τού Έθνους γίνονται με νομισματικές αξίες που βρίσκονται στην δική του κυριαρχία. Με το δικό του νόμισμα. Το οικονομικό προϊόν είναι αποτέλεσμα τής παραγωγικής διαδικασίας κι όχι τού κατευθυνόμενου δανεισμού. Και οι συμμαχίες αφορούν την εθνική αυτοτέλεια κι όχι την αντικατάσταση της.

Η Ελλάς θα πρωταγωνιστήσει στην προάσπιση τής εθνικής και φυλετικής αυθυπαρξίας απέναντι στις υπερεθνικές δυνάμεις τής παγκοσμιοποίησης. Οι διαλυτές που υπονομεύουν τις υποδομές και την συνοχή τής Ελλάδος θα τσακιστούν. Κάθε λιθάρι, κάθε ψυχή, κάθε πόρος και γη τού Ελληνικού Έθνους θα τεθεί κάτω από την δημιουργική, προστατευτική και επεκτατική στέγη τού Λαϊκού Εθνικιστικού Κράτους.

 

Ο κιτρινόμαυρος τύπος και οι σφουγγοκωλάριοι των κατοχικών δυνάμεων

Γιώργος Βάμβουκας
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
20/07/2014

Η κιτρινόμαυρη εφημερίδα των παπαχελάδων, η Καθημερινή, έγραφε σε προηγούμενο πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο: «Όπλο της κυβέρνησης το πρωτογενές πλεόνασμα...ανοικτό παράθυρο για φοροελαφρύνσεις άφησε χθες η τρόικα, υπό τον όρο ότι η κυβέρνηση θα πετύχει τους στόχους ή θα λάβει ισοδύναμα μέτρα. Οι δημοσιονομικοί στόχοι για τρίτη χρονιά επιτυγχάνονται...». Όταν μετά το 1980, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας άρχισε να καλπάζει με τεράστιους διασκελισμούς, οι παπαχελάδες, οι πρετεντέριδες και το σχετικό σινάφι, μας παραμύθιαζαν από τις στήλες των κιτρινόμαυρων φυλλάδων τους, ότι, όλα κυλάνε ομαλά στην ελληνική οικονομία, το δημόσιο χρέος είναι υπό πλήρη έλεγχο και βιώσιμο, οι τράπεζες και ο κρατικός τομέας έχουν εξαίρετη ταμιακή ρευστότητα, η εθνική οικονομία είναι χαλυβδωμένη και γενικά οι προοπτικές της εθνικής οικονομίας είναι ρόδινες.

Tο 1996 ο Σημίτης γίνεται πρωθυπουργός, μπαίνουμε το 2002 στην Ευρωζώνη με κάλπικα δημοσιονομικά στοιχεία, ανεβαίνει στον πρωθυπουργικό θώκο ο Κωστάκης Καραμανλής, ξεσπά η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση το 2008, ο Κωστάκης με τους σφουγγοκωλάριους δημοσιογράφους προπαγανδίζουν ότι η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη και άτρωτη, αρχίζει τις αρλούμπες ο Γιωργάκης Παπανδρέου με το αλησμόνητο “λεφτά υπάρχουν”, χρεοκοπεί η χώρα μας στις αρχές του 2010 και τον Μάιο ο ΓΑΠ μας πετάει στην κρεατομηχανή των μνημονίων. Παρ’ όλα αυτά, οι ξεφωνημένες φυσιογνωμίες των παπαχελάδων και των πρετεντέριδων, συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι όλα πάνε καλά και δεν τρέχει τίποτα. Ελέω μνημονίων η πατρίδα μας από δεσποτάτο μετατρέπεται σε προτεκτοράτο των αμερικανών, των σιωνιστοεβραίων και των γερμαναράδων, η πατρίδα είναι υπό κατοχή, τα χαράτσια και τα πετσοκόμματα μισθών και συντάξεων πάνε σύννεφο, οι δήμιοι της τρόικας με τους γύπες πιστωτές λεηλατούν τον εθνικό πλούτο, κάθε ελληνικό νοικοκυριό έχει τουλάχιστον και από έναν άνεργο ή έναν υποαπασχολούμενο, τα σπίτια και οι περιουσίες μας ελέγχονται πλήρως από τους κόρακες πιστωτές, και οι εγκάθετοι επικοινωνιολόγοι συνεχίζουν το βιολί τους, όλα πάνε καλά και τα μνημόνια με τον ξένο ζυγό αποτελούν εγγύηση για το μέλλον του τόπου.              

Η νέα καραμέλα των γαλίφιδων των κατοχικών δυνάμεων λέγεται πρωτογενές πλεόνασμα. Τα στοιχεία του υπουργείου οικονομικών αναφέρουν ότι την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2014, ο ΓΚΠ (Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός) είχε πρωτογενές πλεόνασμα 712 εκατ. ευρώ (€). Ως γνωστόν, το πρωτογενές αποτέλεσμα προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ δαπανών και εσόδων του ΓΚΠ, με την προϋπόθεση ότι στις δαπάνες δεν περιλαμβάνονται τα τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Στην προκειμένη περίπτωση οι κρατικές δαπάνες αποκαλούνται πρωτογενείς. Αν οι πρωτογενείς δαπάνες του ΓΚΠ είναι μικρότερες (μεγαλύτερες) από τα έσοδα, τότε ο ΓΚΠ έχει πρωτογενές πλεόνασμα (έλλειμμα). Έστω ότι τα 712 εκατ. ευρώ είναι πραγματικό και όχι λογιστικό πρωτογενές πλεόνασμα. Το υπουργείο οικονομικών μας πληροφορεί ότι την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2014, οι δαπάνες σε τόκους για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους ήταν 3,1 δις €, με συνέπεια την περίοδο αυτή το έλλειμμα του ΓΚΠ να διαμορφωθεί σε -2,4 δις € (3,1-0,7=2,4). Αν στο έλλειμμα των -2,4 δις € αθροιστεί και η δαπάνη των χρεολυσίων μεσομακροπρόθεσμου δανεισμού ύψους 15 δις €, τότε την περίοδο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2014 το συνολικό έλλειμμα του ΓΚΠ εκτοξεύεται στα -17,4 δις €.       

Οι κιτρινόμαυροι δημοσιογράφοι του γκαιπελικού τύπου σκοπίμως παρερμηνεύουν τα δημοσιονομικά στοιχεία. Οι πολίτες, οι έλληνες που δεν σκύβουν το κεφάλι στις κατοχικές δυνάμεις και ακούν radio BBC και Ntoitse Vele, δηλαδή διαβάζουν Kontranews και παρακολουθούν Kontra Channel, γνωρίζουν την αλήθεια για την πραγματική κατάσταση της εθνικής μας οικονομίας. Οι παπαχελάδες και οι πρετεντέριδες οφείλουν να γνωρίζουν, ότι, πρωτογενή πλεονάσματα 1, 2 ή ακόμα και 5 δις €, δεν αρκούν για τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους. Με πρωτογενή πλεονάσματα χαμηλότερα των 5 δις €, το δημόσιο χρέος θα εξακολουθήσει να αυξάνει με ανησυχητικούς ρυθμούς. Η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους απαιτεί πρωτογενή πλεονάσματα ως ποσοστό του ΑΕΠ τουλάχιστον 5% και με την προϋπόθεση ότι την επόμενη δεκαπενταετία ο μέσος αναπτυξιακός ρυθμός της χώρας θα είναι τουλάχιστον 4,5%.  

 

Παραδοσιακές μεγάλες επιχειρήσεις κλείνουν και δυστυχώς νέες δεν ανοίγουν

Γιώργος Βάμβουκας, Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
04/07/2014

Η ώθηση της οικονομίας μιας χώρας σε τροχιά ανάπτυξης και η επίτευξη υψηλών αναπτυξιακών ρυθμών, εξαρτάται από διάφορους κοινωνικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, γεωπολιτικούς και δημογραφικούς παράγοντες, τους οποίους σε αρκετά άρθρα μου έχω αναλύσει από τις στήλες της Kontranews. Η αποδοτική αξιοποίηση των παραγόντων αυτών αποσκοπεί στην αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας του οικονομικού συστήματος, καθότι το επίπεδο ανταγωνιστικότητας προσδιορίζει τον βηματισμό της αναπτυξιακής διαδικασίας. Η επίτευξη αξιόλογων αναπτυξιακών επιδόσεων αποτυπώνεται στην διαχρονική άνοδο του πραγματικού ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) με γρήγορους ρυθμούς. Σύμφωνα με τη μέθοδο της δαπάνης, το ΑΕΠ ορίζεται ως η αξίας της συνολικής δαπάνης σε τελικά αγαθά και υπηρεσίες κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου (π.χ. έτος). Τα αγαθά και οι υπηρεσίες παράγονται από τις επιχειρήσεις. Συνεπώς, όσο αυξάνει η παραγωγή και διευρύνονται οι πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών των επιχειρήσεων, τόσο ταχύτερα αυξάνει το πραγματικό ΑΕΠ και άρα επιταχύνεται η αναπτυξιακή διαδικασία. Οι πωλήσεις κατευθύνονται στην εσωτερική και την εξωτερική αγορά, που σημαίνει ότι οι αναπτυξιακές επιδόσεις μικρών χωρών σαν την Ελλάδα, εξαρτώνται κυρίως από τη διαχρονική άνοδο των εξαγωγών.

Η πρόσφατη επίσκεψη του κινέζου πρωθυπουργού Λι Κετσιάνγκ στη χώρα μας, θα έχει θετικές επιδράσεις στην εθνική μας οικονομία, αν ενισχυθούν με κινεζικά κεφάλαια υφιστάμενες ελληνικές επιχειρήσεις και αν δημιουργηθούν ανταγωνιστικές ελληνοκινεζικές επιχειρήσεις. Η περίπτωση της “Cosco Ναυτιλιακή Ελλάς” είναι ενδεικτική. Βάσει χρηματοοικονομικών κριτηρίων, η μητρική Cosco China τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει σημαντικές ζημίες και αρκετές φορές έχει συζητηθεί η διαγραφή της από το χρηματιστήριο της Σαγκάης. Η θυγατρική της στην Ελλάδα, “Cosco Ναυτιλιακή Ελλάς”, παρουσίασε το 2013 συνολικά έσοδα 116,9 εκατ. ευρώ (€) και κέρδη 18,0 εκατ. €. Απασχολεί στη χώρα μας περίπου 250 άτομα. Ωστόσο, αν συγκρίνουμε την Cosco Hellas, με ελληνικές επιχειρήσεις που εξαναγκάστηκαν σε πτώχευση κατά την περίοδο της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης 2008-2014, θα διαπιστώσουμε ότι αρκετές από τις επιχειρήσεις αυτές είχαν πολλαπλάσιες πωλήσεις από την Cosco Hellas και παράλληλα απασχολούσαν πολύ περισσότερους εργαζομένους.

Την περίοδο 2008-2014 οδηγήθηκαν σε χρεοκοπία ελληνικές επιχειρήσεις, με τεράστιο μέγεθος για τα δεδομένα της εθνικής μας οικονομίας, όπως Alapis, Atlantic, Shelman, Καπνοβιομηχανία Γεωργιάδης, Χαρτοβιομηχανία Θράκης (Diana), Sprider Stores, Χατζηϊωάννου,  Κατσέλης, Alex Pak, Fokas, κ.λπ. Για παράδειγμα, το 2009 οι πωλήσεις της Alapis ήταν γύρω στα 1,1 δις €, της Atlantic Super Market σε 450 εκατ. €, του ομίλου της χαρτοβιομηχανίας Θράκης (Diana) γύρω στα 600 εκατ. €, κ.λπ. Εκτός από μεγάλες και με μακρά παράδοση ελληνικές επιχειρήσεις, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις μετά το 2008 κατέβασαν ρολά. Ερευνητική μελέτη της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) προβαίνει στη ζοφερή διαπίστωση ,ότι, 130.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν κατά την περίοδο 2009-2013. Δηλαδή, μικρές, μεσαίες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, με αρκετά δις ευρώ ετήσιες πωλήσεις και πολλές χιλιάδες εργατοϋπαλληλικό προσωπικό, εξωθήθηκαν μετά το 2008 σε πτώχευση. Η σφοδρότατη οικονομική κρίση της περιόδου 2008-2013, που δυστυχώς ακόμα δεν έχει πλήρως αποκλιμακωθεί, οπισθοδρόμησε την ελληνική οικονομία στα επίπεδα του 1980.

Και έρχεται η ιλαροτραγική φιγούρα του κ. Σαμαρά, να μας υποσχεθεί ότι με τις πλάτες της Κίνας, ξεκινά μια “νέα γενεά επενδύσεων” στη χώρα μας. Για τη γενιά των ιστορικών ελληνικών επιχειρήσεων που μετά το 2008 χρεοκόπησαν ή τις επιχειρήσεις που έριξαν πίσω τους μαύρη πέτρα και έφυγαν από την Ελλάδα του δικομματικού καθεστώτος ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, δεν μας είπε τίποτα. Μουγγαμάρα. Αν είναι δυνατόν, λογικοί και σώφρονες πολίτες, να πιστεύουν τα παχιά λόγια και τις ασυναρτησίες, ενός νοητικά ανώριμου πρωθυπουργού. Με παραμύθια της Χαλιμάς δεν καλλιεργείται κλίμα αισιοδοξίας ως προς τις προοπτικές της εθνικής οικονομίας. Τα κεφάλαια της Κίνας, της Ρωσίας και γενικά της οποιασδήποτε χώρας, τα έχουμε απόλυτη ανάγκη. Ας έλθουν τα πολυπόθητα ξένα κεφάλαια, ας γίνουν παραγωγικές επενδύσεις, ας αποτυπωθούν οι αναπτυξιακοί ρυθμοί από τα λόγια στην πράξη, ας αρχίσει να μειώνεται η ανεργία, ας μειωθούν τα χαράτσια, ας αρχίσουν να ανεβαίνουν οι πραγματικές αποδοχές των εργαζομένων,  ας κτυπηθεί στη ρίζα της η διαφθορά του πολιτικού συστήματος, ας καταστεί τα δημόσιο χρέος βιώσιμο, και αναμφίβολα οι πολίτες θα επικροτήσουν το οποιοδήποτε κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, που θα πετύχει τους συγκεκριμένους στόχους.                 

 

Παραδόξως ο λαός ψηφίζει τους καρεκλοκένταυρους που χρεοκόπησαν τη χώρα

Γιώργος Βάμβουκας
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
19/06/2014

 
Την περίοδο 1993-2000 ο κ. Σαμαράς από τη θέση του προέδρου του κόμματος “Πολιτική Άνοιξη”, αποκαλούσε σημιτοφύλακες τους κομματικούς καρεκλοκένταυρους του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Σημίτη συγκροτούσαν το εκσυγχρονιστικό μπλοκ. Την περίοδο 1993-2004, η συνομοταξία των σημιτοφυλάκων ήταν κάτι τύποι σαν τους κυρίους Βενιζέλο, Παπαδήμο, Παπαντωνίου, Λομβέρδο, Στουρνάρα, Χαρδούβελη, Χριστοδουλάκη και αρκετές εκατοντάδες άλλους πανομοιότυπους, οι οποίοι συνέβαλαν στη χρεοκοπία της Ελλάδος, μας έσπρωξαν στην κινητή άμμο των μνημονίων και εκτελούν μετά το 2009 με τυφλή υπακοή τις στραγγαλιστικές μνημονιακές πολιτικές.  Από τον Ιούνιο του 2012, ο κ. Σαμαράς στις καίριες κυβερνητικές θέσεις επιλέγει σημιτοφύλακες, δηλαδή  τους εκσυγχρονιστές-πρασινοφρουρούς θεσιθήρες, οι οποίοι την περίοδο 1993-2004, προκάλεσαν ανεπανόρθωτη ζημιά στην ελληνική οικονομία.

Ένας από τους γνωστότερους σημιτοφύλακες του κ. Σαμαρά, είναι ο σημερινός υπουργός οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης. Στην πολιτική πιάτσα, η φάρα του δικομματικού καθεστώτος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σαν τους Παπαδήμο, Χαρδούβελη, Χριστοδούλου, Προβόπουλο, κ.ά., είναι επαγγελματίες καρεκλοκένταυροι, οι οποίοι την καρέκλα της εξουσίας την κουβαλάνε και στο κρεβάτι που κοιμούνται. Ας πάρουμε το παράδειγμα των κυρίων Παπαδήμου και Χαρδούβελη. Ο κ. Παπαδήμος ορμώμενος από τις ΗΠΑ, ήλθε στην Ελλάδα το 1985 και διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1985 έως σήμερα, η δουλειά του είναι να αλλάζει κρατικές καρέκλες. Την περίοδο 1985-1993 διορίστηκε σύμβουλος διοίκησης στην Τράπεζα της Ελλάδος. Με τα σημερινά δεδομένα οι σύμβουλοι διοίκησης στην κεντρική τράπεζα αμείβονται με 12.000 έως 15.000 ευρώ κάθε μήνα. Με πολλά αφανή ή εμφανή τυχερά βέβαια. Το 1993 αναλαμβάνει υποδιοικητής. Την περίοδο 1994-2002 διορίζεται διοικητής στην Τράπεζα της Ελλάδος. Τον Μάϊο του 2002 αναλαμβάνει αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θέση την οποία διατηρεί έως το 2010. Τέλος του 2010 διορίζεται οικονομικός σύμβουλος του ΓΑΠ. Στις 11 Νοεμβρίου του 2011 παίρνει την καρέκλα του ΓΑΠ, γίνεται πρωθυπουργός και παραμένει στην πρωθυπουργική καρέκλα μέχρι τις 16 Μαϊου του 2012.

Η πορεία του σημερινού υπουργού κ. Χαρδούβελη περίπου ανάλογη με του κ. Παπαδήμου. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Η βασική του ενασχόληση είναι οι μετακομίσεις. Μετακομίζει από τη μια πολυθρόνα στην άλλη. Από το 1994 μέχρι σήμερα κάθεται μονίμως σε χρυσοφόρες καρέκλες. Σύμβουλος διοίκησης στην Τράπεζα της Ελλάδος (1994-1995), σύμβουλος διοίκησης στην Εθνική Τράπεζα (1996-2000), διευθυντής του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού κ. Σημίτη (2000-2004), οικονομικός αρχισύμβουλος του πρωθυπουργού Παπαδήμου (2011-2012), οικονομικός σύμβουλος και επί κεφαλής οικονομικών ερευνών στην EFG Eurobank (2005-2014), κ.λπ. Αξιοσημείωτο είναι ότι καρεκλοκατακτητές σαν τους κυρίους Παπαδήμο, Χαρδούβελη, κ.ά., κατέχουν ταυτόχρονα περισσότερα από ένα πορφυρόχρυσα πόστα, με συνέπεια οι ετήσιες αποδοχές τους να ανέρχονται σε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. 

Οι κύριοι Παπαδήμος, Χαρδούβελης και γενικά οι σημιτοφύλακες του κ. Σαμαρά επί Πολιτικής Άνοιξης, μας φόρεσαν τον στενό κορσέ των μνημονίων. Μετά την μεταπολίτευση αυτοί οι γαλαζοπράσινοι κύριοι κυβερνούν την Ελλάδα. Αποτελούν το βαθύ δικομματικό κατεστημένο. Είναι τα τρωκτικά που χρεοκόπησαν τη χώρα, αλλά πλούτισαν και εξακολουθούν να πλουτίζουν από τα κρατικά και τα τραπεζικά ταμεία. Είναι αυτοί που από την κλεπτοκρατία μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Είναι αυτοί που με τις κρατικοδίαιτες και μιζαδόρικες πολιτικές τους, εκτόξευσαν σε αστρονομικά επίπεδα το δημόσιο χρέος, πτώχευσαν τα δημόσια οικονομικά και μας έβαλαν κάτω από τη μπότα των μνημονίων. Είναι αυτοί που εγκλημάτισαν σε βάρος της πατρίδας και καταδίκασαν τουλάχιστον δύο γενεές στην υποταγή των μνημονίων. Είναι αυτοί που απαξίωσαν με τις ανεγκέφαλες πολιτικές τους τις περιουσίες των πολιτών, βάζουν τα χαράτσια, πετσοκόβουν μισθούς και συντάξεις, ξεπουλάνε τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας και με τις πλάτες των προστάτιδων δυνάμεων δεν δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Είναι οι περίφημες δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις, οι οποίες με τους εγκάθετους της δεξιάς, γλεντούν και καλοπερνούν έχοντας παραμάσχαλα τα κλειδιά των κρατικών και των τραπεζικών ταμείων. Τα δικά τους δικά τους και τα δικά μας δικά τους. Παραδόξως όμως ο λαός τους ψηφίζει.               

 

Το Δημόσιο Χρέος ξεπέρασε τα 500 δις ευρώ

Γιώργος Βάμβουκας,
Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
12/06/2014

Η ιστορική φράση του David Hume (1711-1776), ότι, η “Αγγλία θα αφανίσει το δημόσιο χρέος ή το δημόσιο χρέος θα αφανίσει την Αγγλία”, είναι εξαιρετικά επίκαιρη στις μέρες μας. Ο David Hume υπήρξε μέγας φιλόσοφος-οικονομολόγος και ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της Κλασικής Σχολής.  Διατύπωσε αυτή την ρήση, σε συνθήκες αυξητικής τάσης του δημοσίου χρέους της Αγγλίας, λόγω των συνεχών πολέμων και της χρηματοδότησης των τεράστιων στρατιωτικών δαπανών , μέσω της έκδοσης αγγλικών κρατικών ομολόγων, δηλαδή με τη δημιουργία νέου δημοσίου χρέους. Τα στατιστικά στοιχεία που προχθές (5.6.2014) έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Οικονομικών, είναι συγκλονιστικά και θέτουν το ανατριχιαστικό ερώτημα:  Που πάει ο τόπος;

Πράγματι, στον πίνακα Γ.1, του “Δελτίου Μηνιαίων Στοιχείων Γενικής Κυβέρνησης Απρίλιος 2014” (σελ. 27), αναφέρεται ότι το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης, από 321,5 δις ευρώ (€) τον Δεκέμβριο του 2013 και μόλις σε τέσσερις μήνες, δηλαδή τον Απρίλιο του 2014, εκτοξεύτηκε σε 328,7 δις €. Δηλαδή, την περίοδο Δεκέμβριος 2013-Απρίλιος 2014, το χρέος της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) από 176,6% εκτινάχτηκε σε 182,6%. Η κατάσταση είναι ακόμα πιο τραγική για τους εξής τέσσερις βασικότατους λόγους:

1) Εκτός του χρέους των 328,7 δις (Συνθήκη Μάαστριχτ) υπάρχει και ένα χρέος 70,0 δις €, που έχουν λάβει διάφοροι φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα με την εγγύηση του ελληνικού κράτους (πίνακας Γ.2, σελ. 29). Αυτό σημαίνει ότι τον Απρίλιο του 2014, το δημόσιο χρέος ήταν 398,7 δις ευρώ ή 221,5% του ΑΕΠ. 2) Όπως έχουμε επισημάνει σε αρκετές αναλύσεις μας, το Υπουργείο Οικονομικών στο επίσημο δημόσιο χρέος της Ελλάδος, δεν συνυπολογίζει τις “συμφωνίες ανταλλαγής” (swaps), τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ελληνικού δημοσίου, κ.λπ., με αποτέλεσμα το πραγματικό δημόσιο χρέος της Ελλάδος, να εκτιμάται τον Απρίλιο του 2014 σε 510 δις ευρώ ή 283,3% του ΑΕΠ. 3) Η καθίζηση των κρατικών εσόδων κατά τη διάρκεια του 2014, έχει ως επακόλουθο από τις αρχές του 2014 έως σήμερα, το Υπουργείο Οικονομικών με διαδοχικές εκδόσεις ειδικών σειρών ομολόγων και εντόκων γραμματίων, να έχει προβεί σε δανεισμό γύρω της τάξης των 45 δις ευρώ. Ο δανεισμός αυτός είναι υπέρμετρος και συντελεί στη δραματική αύξηση του δημοσίου χρέους της χώρας. Και 4) Τον Μάρτιο του 2014 τα ταμιακά διαθέσιμα του ελληνικού κράτους ήταν 1,9 δις έναντι 4,1 δις € τον Δεκέμβριο του 2013. Σήμερα τα ταμιακά διαθέσιμα του ελληνικού δημοσίου είναι αμφίβολο αν προσεγγίζουν τα 1,0 δις ευρώ,

Οι ανωτέρω επισημάνσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου στο πολιτικό σύστημα. Οι ευθύνες των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου είναι τεράστιες. Όχι μόνο κρύβουν την αλήθεια από τον ελληνικό λαό, αλλά με ασύστολα ψεύδη παραπληροφορούν συνειδητά τους πολίτες. Ωστόσο, μέρος των ευθυνών πέφτουν και στις πλάτες του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι ότι ευθύνεται για τη χρεοκοπία της χώρας. Ο κ. Τσίπρας και τα υπόλοιπα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι υπεύθυνοι για την ανικανότητα του οικονομικού τους επιτελείου. Η χώρα αφανίζεται από τη Λερναία Ύδρα του δημοσίου χρέους και κατά την προεκλογική περίοδο, διάφορα μέλη του οικονομικού του επιτελείου, μίλαγαν υπέρ της δραχμής και της αναγκαιότητας σύναψης εσωτερικού χρέους, σπέρνοντας έτσι το φόβο και την ανασφάλεια στους πολίτες. Προχθές βγήκαν τα στοιχεία της γενικής κυβέρνησης και κανένα από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν πήρε χαμπάρι ότι το δημόσιο χρέος αυξάνει με ανεξέλεγκτους ρυθμούς. Η χρεοκοπία της χώρας το 2009 και η υποταγή της ελληνικής κοινωνίας στις μνημονιακές πολιτικές των τοκογλύφων-πιστωτών τον Μάϊο του 2010, ήταν το οικτρό επακόλουθο της ανεπάρκειας και της ανικανότητας του στελεχιακού δυναμικού των κομμάτων εξουσίας.                   

 

Καρλ Μαρξ: «Αν ζούσα στον 21ο αιώνα, θα ήμουν χρυσαυγίτης!»

 Λευτέρης Πανούσης
03/06/2014

Στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις έρχεται μια ένωση, όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων
[Καρλ Μαρξ – Φρίντριχ Έγκελς, από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο*]

 

Η αλήθεια είναι πως δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα, να εξασφαλίσω αυτή τη συνέντευξη με τον Καρλ Μαρξ, από το Υπερπέραν [και μάλιστα με άδεια Θεού].  Άλλωστε όσοι και όσες κόβουνε ακόμα βόλτες σε άλλους κόσμους, ξέρουνε από πρώτο χέρι ότι εκεί στα πολύ ψηλά ή στα πολύ χαμηλά, μπορεί να συμβούν οι πιο συνταρακτικές αποκαλύψεις…

-Απ’ ότι καταλαβαίνω Καρλ, ο Κύριος δεν έχει καμία αντίρρηση να μου μιλήσεις, ακόμα και αν πρόκειται να συζητήσουμε ανοιχτά για θεολογικά ζητήματα…

 Ο Κύριος ξέρει καλύτερα κι από τους δυο μας, το πόση δύναμη έχει η αρνητική διαφήμιση. Αλλά δεν πρόκειται να του κάνω τη χάρη και να  αυξήσω τους πιστούς του, λέγοντας για άλλη μια φορά ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αρκετά τον διαφημίσαμε, εγώ κι ο Φρίντριχ [σ.σ. εννοεί τον Φρίντριχ Έγκελς] με το να τον πιάνουμε στο στόμα μας. Και είδες ότι, παρά την κριτική μας και παρά τη βεβαίωση του άλλου Φρίντριχ [σ.σ. εννοεί τον Φρίντριχ Νίτσε] ότι τάχα μου ο Θεός είναι νεκρός, σήμερα οι  θρησκείες είναι πιο δυνατές απάνω στη γη, από κάθε είδος διαλεκτικής, είτε της δικιάς  μου, είτε του Γκέοργκ [σ.σ. εννοεί τον Γκέοργκ Χέγκελ]. Μια βόλτα στις ισλαμικές χώρες, θα σε πείσει γι αυτό που σου λέω…

-Τι συνέβη λοιπόν? Κάνατε λάθος εσύ κι ο Έγκελς?

 Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν κάναμε λάθος ούτε εγώ ούτε οι δύο Φρίντριχ, ούτε ο Σίγκμουντ [σ.σ. εννοεί τον Σίγκμουντ Φρόυντ] Το λάθος το έκαμαν αυτοί που μας ερμήνευσαν. Θεώρησαν καλό να διαδώσουν ότι οι θρησκείες πέθαναν, επειδή στην πραγματικότητα, ήθελαν οι ίδιοι να πάρουν τη θέση των παπάδων και να χειραγωγούν τον κοσμάκη. Όταν είδαν ότι το πράγμα πήγαινε να τους ξεφύγει από τον έλεγχο, ξαναφέρανε πίσω τον εφιάλτη του δεσπότη, του ιμάμη και του ιεροεξεταστή.

Βάλε κάτου και δες, τι παίζεται σήμερα στην Ευρώπη, με την αναζωπύρωση του ισλαμικού φονταμενταλισμού, που να είσαι βέβαιος ότι θα γεννήσει αργά ή γρήγορα και το αντίθετο του, δηλαδή ένα χριστιανικό φονταμενταλισμό.

Αυτοί που γίνηκαν οι πιο λυσσαλέοι προστάτες των ιμάμηδων, είναι ακριβώς οι ίδιοι που με επικαλούνται, όποτε τους βολεύει και παριστάνουνε τους μαρξιστές εκ του ασφαλούς.
Τρελαίνομαι και μόνο να βλέπω κάτω στη γη, σοσιαλιστές και κομμουνιστές να πρωτοστατούν στην ανέγερση τζαμιών, ενώ θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι που θα έμπαιναν μπροστά στην προσπάθεια, να γκρεμιστούν και αυτά που υπάρχουν.

Αλλά τι να περιμένεις από όλους αυτούς που με καπηλεύτηκαν, για να διοριστούν στα ευρωαμερικανοσιωνιστικά διευθυντήρια και να μοσχοπουλάνε μαρξισμό στα κορόιδα, την ίδια στιγμή που ξεφτιλίζουν ότι καλύτερο είχα να πω για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. 

Μα τω Χριστώ, σου μιλάω, έτσι και μου έδινε ο Κύριος την άδεια να ξανακατέβω στη γη, έστω για μία μέρα, θα έπαιρνα σειρά και θα τους έφτυνα όλους [και όλες]

 -Καρλ, σε βλέπω πολύ αρπαγμένο με όλους αυτούς που χτίσανε τις καριέρες τους απάνω στα γραπτά σου…

Και είμαι! Δεν ξεκωλώθηκα εγώ να ανακαλύψω το πώς συσσωρεύεται η υπεραξία της εργασίας και γεννιέται το κεφάλαιο, μέσα από τον μόχθο του εργάτη, για να έρθουνε μετά αυτοί οι πλουτοκράτες, οι βενιζελοκανέληδες και οι Σταθακομηλιοί, για να εξαργυρώνουνε το κομμουνιστικό μανιφέστο, σε μετοχές και ομόλογα της μόργκαν στάνλεϋ.     

Για να μην σου πω, το τι ανοσιουργήματα διέπραξαν αυτά τα τσογλάνια του υπαρκτού σοσιαλισμού, που εκμεταλλεύτηκαν τη μνήμη τη δικιά μου και του Ίλιτς [εννοεί τον Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν] για να χτίσουν την απάνθρωπη αυτοκρατορία τους.

Αφού συλλογιέμαι καμιά φορά, συζητώντας εδώ απάνω, με τον Νίκο [σ.σ. εννοεί τον Νίκο Καζαντζάκη] ότι όπως ξανασταυρώσανε τον Χριστό, έτσι θα στέλνανε και μένα σε κανένα κάτεργο, αν έκαμα τη μαλακία να πατήσω το πόδι μου στην πρώην Σοβιετική Ένωση.

Κι άκου τώρα ρε φίλε, τι έγραφα πριν από ενάμιση αιώνα και παραπάνω αιώνα στο κομμουνιστικό μανιφέστο, για να δεις πως μας ξεφτίλισαν οι λεγόμενοι υπαρκτοί σοσιαλιστές κι όλα τα πληρωμένα όργανα τους, στην Ευρώπη, που χουνε το θράσος σήμερα να αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές…

«…Η μέση τιμή της μισθωτής εργασίας είναι το κατώτατο όριο του μισθού της εργασίας, δηλαδή του ποσού των μέσων συντήρησης που είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί ο εργάτης στη ζωή σαν εργάτης. Αυτό λοιπόν που ιδιοποιείται ο εργάτης με τη δραστηριότητά του, τον φτάνει ίσα-ίσα για να αναπαράγει μονάχα τη γυμνή ύπαρξή του. Με κανέναν τρόπο δεν θέλουμε να καταργήσουμε αυτή την προσωπική ιδιοποίηση των προϊόντων της εργασίας, που είναι απαραίτητη για την αναπαραγωγή της άμεσης ζωής, μια ιδιοποίηση, που δεν αφήνει κανένα καθαρό κέρδος που θα μπορούσε να δώσει δικαίωμα πάνω σε ξένη δουλειά. Θέλουμε μονάχα να εξαλείψουμε τον άθλιο χαρακτήρα αυτής της ιδιοποίησης, όπου ο εργάτης ζει μόνο για να αυξάνει το κεφάλαιο και ζει μόνο όσο το απαιτούν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης…
Ο κομμουνισμός δεν αφαιρεί από κανέναν τη δυνατότητα να ιδιοποιείται κοινωνικά προϊόντα. Αφαιρεί μόνο τη δυνατότητα να υποδουλώνει με την ιδιοποίηση αυτή ξένη εργασία…»

Καταλαβαίνεις τώρα, ρε φίλε?
Και για να στο πω με πιο απλά λόγια, εγώ έλεγα στο καιρό μου, ότι με δύο ώρες δουλειά [ας πούμε] ο κάθε άνθρωπος έχει εξασφαλίσει τα αναγκαία προς το ζην, δηλαδή να φάει, να ντυθεί, να μεγαλώσει τα παιδιά του και να του περισσέψει και καμιά δεκάρα για να χει να πάει σε ένα ταβερνάκι.
Η παραπάνω εργασία είναι μόνο για να δημιουργεί την παραπανιστή αξία [την υπεραξία] που την καρπώνεται το αφεντικό, για να συσσωρεύσει κεφάλαιο.
Και λέγαμε, συν τοις άλλοις, πως όταν καταργηθεί το κεφάλαιο και τα μέσα παραγωγής περάσουν στον ίδιο τον εργαζόμενο, τότε θα καταργηθεί και η ιδιοποίηση του μόχθου του εργάτη από το αφεντικό.
Αυτό ήταν το όραμα μας για την κομμουνιστική κοινωνία και για αυτό αγωνιστήκαμε.
Καλά και σε χαιρετάω!

Στις σοσιαλιστικές χώρες όπου υποτίθεται ότι καταργήθηκε η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και δεν υπήρχε κανένα αφεντικό για να αρπάξει την παραπανιστή εργασία του εργάτη, μου βγήκανε οι νομενκλαντούρες και οι γραφειοκράτες και άρπαξαν αυτοί τη υπεραξία, αφήνοντας το προλεταριάτο να στέκει σε ατέλειωτες ουρές για να εξασφαλίσει ένα ζευγάρι παπούτσια ή ένα μπιτόνι βενζίνη.
Αυτά εννοούσα εγώ, όταν έλεγα ότι ο άνθρωπος πρέπει επιτέλους να μεταβεί από το βασίλειο της αναγκαιότητας, στο βασίλειο της ελευθερίας?

Σκατά στα μούτρα τους, που έχουνε και το θράσος να μου αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές, ενώ στέλνουνε τα παιδιά τους στα αμερικάνικα κολλέγια και ζούνε σε βίλες στην Εκάλη…
Μαντάρα μου την έκαναν την ιδεολογία οι κουφάλες…

-Μήπως είσαι πολύ άδικος με τους πλούσιους, Καρλ? Στο κάτω-κάτω κι ο κολλητός σου, ο Έγκελς πλούσιος ήτανε…

Όχι, ρε φίλε… Δεν τα έχω πάρει στο κρανίο με τους πλούσιους. Φυσικά κι ο Φρίντριχ ήτανε πλούσιος, όπως ήτανε πλούσιοι και οι Γράκχοι και ο Τολστόη και ο Αλαβάνος…
Αλλά αυτοί δεν τον επεδίωξαν τον πλούτο πάση θυσία, ούτε πάτησαν επί πτωμάτων για να τον αποκτήσουν. Εντάξει, βρήκανε περιουσίες από τον μπαμπά τους και κάτσανε απάνω τους. Πλούσιοι ήτανε, δεν ήτανε μαλάκες, να τα σκορπίσουν…
Εγώ τα βάνω μ’ όλες αυτές τις κουφάλες, που πασάρουνε επαναστατικότητα στο πόπολο κι από πίσω, συσσωρεύουν αδίστακτα το παραδάκι.
Για σκέψου να βγαίνεις στις τηλεοράσεις και να κατηγορείς τη γκολντμαν ζακς, ότι ρουφάει το αίμα του κοσμάκη, ενώ έχεις κρυμμένες στο θησαυροφυλάκιο σου μετοχές της.
Για σκέψου να κατηγορείς τα ιδιωτικά σχολεία και να σέρνεις τους φουκαράδες τους εκπαιδευτικούς σε απεργίες ενώ εσύ έχεις στείλει τα παιδιά σου στο αμερικάνικο κολλέγιο.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με ανθρώπους που βρέθηκαν από την τυχερή μεριά της ανθρωπότητας και μεγάλωσαν μέσα στα πλούτη αλλά για καραγκιόζηδες, που το μόνο τους σύνθημα θα έπρεπε να είναι: «Μαζί στον αγώνα και στη μάσα χωριστά…»

-Εντάξει… Ωστόσο αυτό δεν θα έπρεπε να σε κάνει εσένα, να τα βάζεις με τον ίδιο σου τον εαυτό… Στο κάτω-κάτω, είπες πολύ σημαντικά πράγματα, που ακόμα συγκινούν την ανθρωπότητα… Κι εσύ ήσουνα απολύτως τίμιος με τον εαυτό σου. Έζησες όλη σου τη ζωή μέσα στη φτώχεια… Συλλογιέμαι καμιά φορά, ότι δεν είχες λεφτά να θάψεις το κοριτσάκι σου και μου ρχονται δάκρυα… Τι να πω, ρε Καρλ? Όλη η βρώμα αυτού του κόσμου, δεν φτάνει για να λερώσει ανθρώπους σαν εσένα…

Ναι, δεν λέω… Είπα και μερικά σωστά πράγματα… Αυτά θα τα κρίνετε όμως εσείς οι μεταγενέστεροι…
Και να σου πω και κάτι ακόμα… 
Ο Αντόνιο [σ.σ. εννοεί τον Αντόνιο Γκράμσι] σωστά είχε γράψει κάποτε:
«Μαρξιστές? Δεν μπορεί να υπάρχουν μαρξιστές!»
Ε, λοιπόν φίλε, αυτή ήταν η ωραιότερη ανάλυση που θα μπορούσε να γίνει για το έργο μου κι ας με αμφισβήτησε ο Αντόνιο, σε κάποια σημεία, παρότι με λάτρευε…
Και να σου εξηγήσω το γιατί…

Εγώ ήμουν αυτός που ξανάφερε τη διαλεκτική στην ερμηνεία της ιστορίας, βάνοντας την να περπατάει με τα πόδια κάτου και το κεφάλι πάνου.
Έγραφα λοιπόν στην εισαγωγή της «Κριτικής στην πολιτική οικονομία», αυτό το έργο μου δηλαδή, που σήμερα όλοι στην Ελλάδα το αποκαλείτε: «Το Κεφάλαιο», τα εξής…

«…Η ανθρωπότητα θέτει έτσι στον εαυτό της μόνο τα προβλήματα εκείνα που μπορεί να λύσει, αφού η εγγύτερη εξέταση θα δείξει πάντα πως το ίδιο το πρόβλημα ανακύπτει μονάχα όταν υπάρχουν ήδη, ή τουλάχιστον βρίσκονται στη διαδικασία της διαμόρφωσής τους, οι υλικοί όροι για τη λύση του…»

Δηλαδή, για να στο κάμω πιο λιανά, στην εποχή της βοϊδάμαξας, δεν έμπαινε κανένα ζήτημα για το πώς  θα μπορούσε να στηθεί μια σειρά παραγωγής, σε ένα εργοστάσιο παραγωγής αυτοκινήτων, διότι απλούστατα δεν υπήρχαν αυτοκίνητα!
Η επανάσταση του Φορντ, μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο όταν εμφανίστηκαν οι υλικές συνθήκες, για να οργανωθεί η μαζική παραγωγή προϊόντων, είτε ήσαν αυτοκίνητα, είτε ήσαν αναψυκτικά.
Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς με όρους και έννοιες, που αφορούσαν μιαν άλλη εποχή, να αναλύεις και να ερμηνεύεις τη δική σου!

Εγώ, φίλε, ερμήνευσα τη δική μου εποχή, την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, της αστικής κοινωνίας και της γέννησης των εθνών/κρατών, στην Ευρώπη.
Τα θεωρητικά μου εργαλεία, οι μέθοδοι ανάλυσης που χρησιμοποίησα, οι όροι μου και οι συλλογισμοί μου, αφορούσαν εκείνη την εποχή και τις υλικές συνθήκες που είχε τότε να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα.
Εγώ όμως ήμουνα και ο πρώτος που είπε, ότι όλα αυτά κάποτε θα αλλάξουν και θα εμφανιστούν νέες υλικές συνθήκες στη ζωή, που θα απαιτούν νέες λύσεις, στα νέα προβλήματα, που θα βάζουν.

Όταν για παράδειγμα, έγραφα μαζί με τον Φρίντριχ το Κομμουνιστικό μανιφέστο, δεν υπήρχαν τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ούτε  η τηλεόραση, ούτε είχε εμφανιστεί η μετάλλαξη της αστικής κοινωνίας, σε κοινωνία των μαζών.
Δεν θα μπορούσα λοιπόν εγώ να σκεφτώ ποτέ μου, για παράδειγμα, ότι το «μέσον είναι το μήνυμα», που πολύ σωστά το σκέφτηκαν μεταγενέστεροι και μάλιστα αυτοί που με αμφισβήτησαν.
Το να λες λοιπόν ότι είσαι «μαρξιστής» είναι η μεγαλύτερη μαλακία, όσον αφορά το έργο μου, εξόν και αν το κάμεις από σκοπού, για να με μετατρέψεις από στοχαστή σε ευαγγελιστή!
Γιατί, τότε αναιρείς τον ίδιο τον πυρήνα του διαλεκτικού και του ιστορικού υλισμού, που στηρίζεται στο ότι, νέα προβλήματα, χρειάζονται και μια νέα γλώσσα, για να εκφραστούν και ει δυνατόν να λυθούν.
Πολύ σωστά λοιπόν το είπε ο Αντόνιο.
Δεν μπορούν να υπάρχουν μαρξιστές!
Δεν μπορείς να ακολουθείς τυφλά τα όσα είπα εγώ, για να ερμηνεύσω και να αλλάξω τον δικό μου κόσμο, σε έναν καινούριο κόσμο.
Ή πρέπει να με αμφισβητήσεις και να πας παραπέρα από εκεί που πήγα εγώ ή πρέπει να με αφήσεις ήσυχο, στον ιστορικό μου τάφο.

Αλλά αντίθετα με όσα δίδαξα εγώ στους ανθρώπους, αυτοί με έκαμαν κάτι σαν τον Άγιο Φραγκίσκο.
Ένα δόγμα, μια «αγία γραφή», την οποία πρέπει να δεχτείς με πίστη και όχι με κριτική σκέψη!
Αν είναι δυνατόν!
Ο Μαρξ, ως ευαγγέλιο…
Γι αυτό σου λέω, αγόρι μου… Αν μου έδινε άδεια ο Κύριος να ξανακατέβω στη γη, θα πήγαινα πρώτα απ’ όλα, να ξεχέσω τους λεγόμενους «μαρξιστές!» 

-Η αλήθεια είναι Καρλ, ότι οι άνθρωποι που πραγματικά αγαπήσαμε το έργο σου [κι εγώ είμαι ένας από αυτούς] σε κριτικάραμε σκληρά. Να ξέρεις όμως ότι δεν είναι τίποτα προσωπικό. Αντιθέτως, θα σου έλεγα ότι σε κριτικάρουμε όπως ο Νίτσε κριτικάρισε τον Χριστό, στο εκπληκτικό του έργο ο Αντίχριστος….
Μπορείς να βρεις εκεί βαθιά αγάπη για το πρόσωπο του Ιησού και βαθιά σιχασιά, για το παπαδαριό, που διαστρέβλωσε τον λόγο του, για να ικανοποιήσει τη βουλιμιά του για εξουσία και πλούτο.
Νομίζω λοιπόν ότι είναι ακριβώς όπως τα λες! Οι άνθρωποι που σε αμφισβητούν, είναι ακριβώς αυτοί που σέβονται το έργο σου και προπαντός σέβονται το γεγονός πως στάθηκες σε όλη σου τη ζωή πιστός στις αξίες σου.
Και να σου πω και κάτι ακόμα, που μου κάμει εντύπωση, ρε φίλε…
Σπάνια να βρεις ανάμεσα στους «αριστερούς» ανθρώπους που έχουν λάβει τον κόπο να σε μελετήσουν. Οι περισσότεροι χάβουν τις καραμελίτσες που τους πετάνε οι καθοδηγητές τους και νομίζουν μετά ότι μπορούν να μιλάνε για μαρξισμό…
Και το ίδιο συμβαίνει και με άλλους μεγάλους στοχαστές της υλιστικής διαλεκτικής.
Ανάθεμα αν όλοι αυτοί που κόπτονται για σένα, για τον Γκράμσι, για τον Λούκατς ή για τον Πουλατζά, έχουν στρώσει τον κώλο τους κάτω, να διαβάσουνε και πέντε αράδες τους…

Άστα ρε Λευτεράκη…
Οι άνθρωποι εκεί κάτου στη γη, ξεχάσανε το πι σημαντικό πράγμα που σε κάμει να είσαι ή να μην είσαι αριστερός: την ανάγκη του ανθρώπου, να μεταφέρει το ατομικό του καλό ή κακό, σε συλλογικό επίπεδο.
Κανείς δεν σκέπτεται πια αυτή τη φράση μου, που θεωρώ ότι είναι από τις πιο αληθινές που έχω γράψει σε όλη μου τη ζωή.

«…Στη θέση της παλιάς αστικής κοινωνίας με τις τάξεις και τις ταξικές της αντιθέσεις έρχεται μια ένωση, όπου η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων…»

Εδώ ο καθένας σκέπτεται κι ενεργεί πια μοναχά για την πάρτη του. Ολόκληρο το σύστημα έχει πέσει απάνω στον άνθρωπο, για να ισοπεδώσει κάθε είδους συλλογική ταυτότητα.
Ακόμα και την αρχέγονη συνείδηση του φύλου, πάνε να εξαφανίσουν, κάτω από το τεχνητό πρόπλασμα του αρσενικοθήλυκου, του πλάσματος που δεν θα είναι ούτε άνδρας, ούτε γυναίκα.
Και σ’ αυτό πρωτοστατούν οι αριστεροί, οι τάχα μου φεμινίστριες και προοδευτικάριοι, που έχουν το θράσος να χρησιμοποιούν και τα κείμενα μου. Λες κι εγώ είπα ποτέ ότι η αταξική κοινωνία του μέλλοντος, θα μετατρέψει όλους τους άνδρες σε πουσταριά και όλες τις γυναίκες σε ψυχανώμαλες καρακαλτάκες.
Και δεν σου μιλάω τώρα για την ομοφυλοφιλία, που την αποδέχομαι ως ελέυθερη επιλογή του ατόμου. Σου μιλάω για την εξαφάνιση της συλλογικής ταυτότητας του φύλου, που παράγει μοναχά λωβοτομημένα και ευνουχισμένα ανδρείκελα. Ούτε καν ομοφυλόφιλους, άνδρες ή γυναίκες…

Φταίω όμως κι εγώ, Λευτεράκη. Φταίω, γιατί σε μερικά σημεία το παράκανα και έφτασα να ερμηνεύσω τον άνθρωπο, σαν να ήταν μοναχά ένα εποικοδόμημα των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, στις οποίες ρίχτηκε για να ζήσει.
Πάνω σ’ αυτό, σου το λέω ειλικρινά, κάμω την αυτοκριτική μου…

Στην εισαγωγή μου λοιπόν στην Κριτική της πολιτικής οικονομίας, έγραψα επί λέξει…
«…Στην κοινωνική παραγωγή της ύπαρξής τους οι άνθρωποι έρχονται αναπόφευκτα σε καθορισμένες σχέσεις, οι οποίες είναι ανεξάρτητες από τη θέλησή τους, δηλαδή σε σχέσεις παραγωγής, που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα στην ανάπτυξη των υλικών δυνάμεων της παραγωγής. Το σύνολο αυτών των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την υλική βάση, πάνω στην οποία υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό εποικοδόμημα και στην οποία αντιστοιχούν καθορισμένες μορφές κοινωνικής συνείδησης. Ο τρόπος παραγωγής των συνθηκών της υλικής ζωής καθορίζει τη γενική διαδικασία της κοινωνικής, πολιτικής και διανοητικής ζωής.
Δεν είναι η συνείδηση που καθορίζει την ύπαρξη των ανθρώπων, αλλά η κοινωνική τους ύπαρξη καθορίζει τη συνείδησή τους.
Σε ένα στάδιο της ανάπτυξης, οι παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας έρχονται σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις, ή, για να εκφράσουμε το ίδιο πράγμα με νομικούς όρους, με τις σχέσεις της ιδιοκτησίας, μέσα στο πλαίσιο των οποίων ως τότε είχαν κινηθεί. Οι σχέσεις αυτές, από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μετατρέπονται σε δεσμά τους. Τότε αρχίζει μια εποχή κοινωνικής επανάστασης. Οι αλλαγές στην οικονομική βάση, οδηγούν συντομότερα ή αργότερα στο μετασχηματισμό όλου του τεράστιου εποικοδομήματος.
Όταν μελετάμε τέτοιους μετασχηματισμούς, πρέπει πάντα να διακρίνουμε ανάμεσα στον υλικό μετασχηματισμό των οικονομικών όρων της παραγωγής, που μπορεί να καθοριστεί με την ακρίβεια της φυσικής επιστήμης, και τις νομικές, πολιτικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές ή φιλοσοφικές μορφές, κοντολογίς, τις ιδεολογικές μορφές, με τις οποίες οι άνθρωποι συνειδητοποιούν αυτή τη σύγκρουση και τη διεξάγουν.
Όπως δεν κρίνουμε ένα άτομο από την ιδέα που έχει για τον εαυτό του, έτσι δεν μπορούμε να κρίνουμε και μια εποχή μετασχηματισμού από τη συνείδησή της, αλλά, απεναντίας, αυτή η συνείδηση πρέπει να εξηγηθεί από τις αντιφάσεις της υλικής ζωής, από τη σύγκρουση που υπάρχει ανάμεσα στις κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις και στις παραγωγικές σχέσεις…»

Ε, λοιπόν έκαμα λάθος!
Και θα σου εξηγήσω αμέσως που ήταν το λάθος μου…
Ο άνθρωπος δεν είναι μοναχά ένα προϊόν των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών της εποχής του.
Ο άνθρωπος, εξόν από την υλική βάση της κοινωνίας στην οποία ρίχτηκε να ζήσει, μπορεί επίσης να επηρεαστεί και διαμορφωθεί και από άλλες, εξίσου σημαντικές παραμέτρους της ύπαρξης, όπως είναι το έθνος, η φυλή, η πίστη, ο έρωτας, η ενδοσκόπηση, η γνώση, η τέχνη, η αγάπη ή το μίσος.
Όλα αυτά παίζουν το ίδιο σημαντικό ρόλο με τη θέση του στην παραγωγή, αν δεν παίζουν και σπουδαιότερο.
Κι αυτό αποδείχθηκε από την ίδια τη ζωή.

Ορίστε, στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, είχαν καταργηθεί οι διαχωρισμοί της αστικής κοινωνίας, όπως είχαν καταργηθεί και οι συλλογικές ταυτότητες του έθνους, της φυλής ή της πίστης.
Κι όμως…
Αρκούσε να πεθάνει ο Τίτο, για να ξαναβγούν στην επιφάνεια οι παλιές συλλογικές ταυτότητες του «είμαι Σέρβος ή είμαι Κροάτης ή είμαι Βόσνιος ή είμαι μουσουλμάνος κ.ο.κ.»
Αρκούσε να διαλυθεί η Κα Γκε Μπε, για να διαλυθεί αμέσως μετά και η ΕΣΣΔ και να ξαναπροβάλουν  στο προσκήνιο της ιστορίας οι Ουκρανοί, οι Τάταροι, οι Ουζμπέκοι, οι Ρώσοι και δεν συμμαζεύεται. Και μάλιστα με πολύ πιο άγρια αποφασιστικότητα, που οδήγησε σε τόσες αλληλοσφαγές.
Ότι και να σερβίρουνε οι καθοδηγητές της αριστερής αρπαχτής στο πόπολο, η σκληρή αλήθεια είναι ότι η εθνότητα, η φυλή, η θρησκεία ή η παράδοση, απεδείχθησαν πολύ πιο ισχυροί συλλογικοί προσδιορισμοί, από την ταξική συνείδηση, αν υπήρξε και ποτέ κάτι τέτοιο.

Και δες και το άλλο…
Εγώ γράφω ότι το άτομο δεν μπορεί να έχει συνείδηση του εαυτού του.
Μέγα σφάλμα, κύριε!
Οι δρόμοι προς την Αυτογνωσία και συνεπώς την Αυτονομία, δεν περνάνε μέσα από την ταξική πάλη, όπως νόμιζα εγώ αλλά μέσα από την εσωτερική πάλη του Εγώ, που προσπαθεί να αποκτήσει συνείδηση του εαυτού του.
Πρέπει πρώτα να ερμηνεύσεις και συνεπώς να αλλάξεις τον εαυτό σου και μετά να προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις ή να αλλάξεις τον κόσμο [κι αν θέλει να αλλάξει!]

Ξέρεις ήταν για μένα μια συνταρακτική αποκάλυψη, όταν γνώρισα εδώ στο Υπερπέραν τον Σίγκμουντ [σ.σ. εννοεί τον Σίγκμουντ Φρόϋντ]
Αυτός ο Βιεννέζος γιατρός μου άνοιξε ορίζοντες που δεν τους είχα φανταστεί ποτέ μου. Μου έμαθε ότι κάτω από την επιφάνεια της συνείδησης [αυτό που εγώ αποκαλούσα ταξική συνείδηση] υπάρχει ένας άλλος σκοτεινός κόσμος, ο ασύνειδος κόσμος, ο οποίος ουσιαστικά κυβερνάει και ελέγχει τον άνθρωπο, εξόν και αν με «συνειδητή» γνώση, ο άνθρωπος προσπαθήσει να τον φέρει στο φως, να τον διαυγάσει με τον Λόγο και να απελευθερωθεί από τη δουλεία του [στο βαθμό που μπορεί να απελευθερωθεί]

Ε λοιπόν, όλα αυτά δεν τα είχα καταλάβει και όταν ο Σίγκμουντ μου άνοιξε τα μάτια, διαπίστωσα ότι θα ήθελα να ζήσω άλλη μια ζωή, για να τα μελετήσω.
Ευτυχώς, τα μελετήσανε οι κατοπινοί από μένα, οι νόμιμοι κληρονόμοι μου [και αμφισβητίες μου] της σχολής της Φραγκφούρτης.
Γι αυτό επισκέπτομαι συχνά την Κόλαση, όπου βρίσκεται ο Σίγκμουντ και τα συζητάμε συχνά, με την άδεια του Κυρίου βεβαίως-βεβαίως…      

-Ο Φρόυντ είναι στην Κόλαση? Γιατί ρε γαμώτο? Αυτός δεν είχε πειράξει στη ζωή του ούτε μυρμήγκι…

Τον τιμώρησε ο Κύριος με 300 χρόνια καθαρτήριο, επειδή είχε στο μυαλό του συνέχεια το σεξ.
Βλέπεις, όπως κι εγώ, έκαμε κι ο Σίγκμουντ  τα δικά του λάθη, αλλά γι αυτά πρέπει να σου μιλήσει ο ίδιος σε άλλη συνέντευξη…

-Ποιους άλλους βλέπεις στην Κόλαση?

Τον Γκέοργκ [σ.σ. εννοεί τον Χέγκελ] που τον τιμώρησε ο Κύριος με 500 χρόνια καθαρτήριο, επειδή συμπαθούσε υπερβολικά τους Γερμανούς.
Επίσης τον Άρθουρ [σ.σ. εννοεί τον Σοπενάουερ] που τον τιμώρησε ο Κύριος με 1000 χρόνια καθαρτήριο, επειδή δεν είχε γελάσει ούτε μια φορά στη ζωή του…
Κι ακόμα όλους τους γενικούς γραμματείς όλων των Κομμουνιστικών Κομμάτων, όλων των χωρών, μαζί με τις νομεγκλαντούρες τους.
Εξόν φυσικά από τον Λένιν.
Αυτός τη γλίτωσε, επειδή έφυγε νωρίς…

-Καρλ, να μην σε κρατάω άλλο, εδώ στο ενδιάμεσο του ουρανού. Νομίζω ότι είπαμε ήδη αρκετά, αν και όσα να τους πεις, αποκλείεται να αλλάξουν τα μυαλά των πιστών σου, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Αυτοί νομίζουν ότι το να είσαι μαρξιστής, σημαίνει να εξασφαλίσεις έναν διορισμό στο δημόσιο.
Πες μου μόνον αν υπάρχει κάποια ερώτηση, που θα ήθελες να σου την κάνω αλλά δεν σου την έκανα…

Ναι! Υπάρχει… Δεν με ρώτησες τι θα έλεγα τώρα, αν μου έδινε την άδεια ο Πανάγαθος να επιστρέψω στη γη…
Ε λοιπόν, φίλε μου, έτσι και ξαναγεννιόμουνα στην αρχή του 21ου αιώνα, θα ήμουνα χρυσαυγίτης.
Μάλιστα, χρυσαυγίτης!

Διότι, το πιο ουσιαστικό για το οποίο κάμουν λόγο τα κείμενα μου αλλά και η ίδια μου η ζωή, είναι η ίδια η σχεδόν παράλογη Πίστη του ανθρώπου, ότι με την ελεύθερη βούληση του και με την ελεύθερη δράση του, δεν θα ερμηνεύσει απλά τον κόσμο, αλλά πάνω απ όλα, θα τον αλλάξει.
Ακόμα και αν είναι να αποτύχει, ακόμα και αν ο κόσμος ο ίδιος δεν έχει καμία όρεξη να αλλάξει, ακόμα και αν τον κράζουνε όλοι για φασίστα, για κομμουνιστή, για φονιά, για ξενοφοβικό, για ρατσιστή, για τρελό για ότι θέλεις τέλος πάντων, αυτός ρισκάρει τα πάντα, προκειμένου να φέρει στη γη εκείνο που θεωρεί δίκαιο.
Κι οι χρυσαυγίτες φίλε μου, είναι οι μόνοι που το κάνουν αυτό, τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Με τα λάθη τους, με τη χοντροκοπιά τους, με την τρέλα τους, με τις υπερβολές τους, αλλά το κάνουν.
Και το πιστεύουν.
Και αρνούνται να παίξουν το παιχνίδι του καθεστώτος, πετάγοντας τους στα μούτρα, τα πακέτα που τους προσφέρουνε για να τους εξαγοράσουν.    
Μοιράζουνε κανά φαγητό στον κοσμάκη, προστατεύουνε τον φουκαρά και διαλαλούν σε όλους τους τόνους, εκείνο που είχα πει κι εγώ, ότι δηλαδή δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να καταργήσεις τις εργασιακές κατακτήσεις του εργάτη, από το να γεμίσεις τη χώρα του με αλλοδαπούς εργάτες, που θα δουλεύουνε για ένα πιάτο ρύζι.


Κι αυτό ακριβώς κάνουνε σήμερα τα αφεντικά της παγκοσμιοποίησης.
Προσπαθούν να αντικαταστήσουν τους λαούς με μάζες λαθρομεταναστών, που θα δουλεύουνε για ένα κομμάτι ψωμί και θα γαμιούνται για ένα πακέτο τσιγάρα.
Γι αυτό και βλέπεις να ανεβαίνουνε στη χώρα σου οι χρυσαυγίτες, ακριβώς εκεί που ζούνε οι άνεργοι, οι φτωχοί και οι απελπισμένοι και που λίγα χρόνια πριν, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έπιναν νερό στο όνομα μου.
Και καλά κάνουν.
Σιγά μην μείνουνε πιστοί οι εργάτες, στους φραγκοφονιάδες και στους κρατικοδίαιτους της αριστεράς, που είναι ικανοί να σκοτώσουν και τη μάνα τους ακόμα, για έναν διορισμό στη ΔΕΗ.
Πάρε σειρά και δες ποιοι ανήκουνε στο ΚΚΕ και στον Συριζα, που τα πρωτοκλασατα στελέχη τους έχουνε πιάσει στασίδια στα καθεστωτικά κανάλια.
Βολεμένοι του δημοσίου, πάμπλουτοι επιχειρηματίες, ανώτατοι δικαστικοί, ανώτατοι εκπαιδευτικοί, αστέρια της σώου μπίζνες, λαμόγια και μεγαλοφαγάνες του κρατικού κορβανά.
Κι εγώ λοιπόν, αν βρισκόμουνα σήμερα στο κερατσίνι, στον κολωνό, στη δραπετσώνα, χρυσαυγίτης θα ήμουνα.
Και θα τους κρέμαγα με το σχοινί που θα μου πουλούσαν, όπως προσπάθησα να κάμω και στον καιρό μου!

 

Κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό με κάλπικα ψηφοθηρικά αναπτυξιακά οράματα

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
26 / 05 /2014  

Το καλοκαίρι του 2010, ο κ. Σαμαράς ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και φορώντας την αποκριάτικη μάσκα του μονομάχου, αφορίζοντας το μνημόνιο υποστήριζε ότι υπάρχει εναλλακτικός δρόμος. Τα περίφημα Ζάππεια Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, αποτέλεσαν μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές απάτες της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας. Ο κ. Σαμαράς και το κόμμα του διαλαλούσαν, ότι, τα μνημόνια θα καταστρέψουν την Ελλάδα και οι νεοδημοκρατικές πολιτικές των Ζαππείων, αποτελούσαν το καταλληλότερο φάρμακο για τη θεραπεία της άρρωστης ελληνικής οικονομίας και της απρόσκοπτης εξυπηρέτησης (βιωσιμότητας) του δημοσίου χρέους. Τον Οκτώβριο του 2011 ο κ. Σαμαράς κάνει κωλοτούμπα, ασπάζεται τα μνημόνια, γίνεται κολαούζος της Μέρκελ, η ΝΔ τα βρίσκει με το ΠΑΣΟΚ, το δικομματικό κατεστημένο ορίζει στις 10 Νοεμβρίου του 2011 πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο, διεξάγονται οι εκλογές της 8ης Μαϊου του 2012, στις 17 Μαϊου του 2012 ορκίζεται πρωθυπουργός ο κ. Πικραμένος, η ΝΔ κερδίζει τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 και ο κ. Σαμαράς αναλαμβάνει πρωθυπουργός στις 20 Ιουνίου 2012.

Τόσο πριν τις εκλογές της 8ης Μαϊου και της 17ης Ιουνίου 2012, όσο και μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, ο κ. Σαμαράς διατυμπάνιζε ότι ξεκίνησε η επανεκκίνηση της οικονομίας και πλέον αρχίζει να φαίνεται το πολυπόθητο φως στο βάθος του τούνελ. Από τις 20 Ιουνίου του 2012 που ανέλαβε πρωθυπουργός και μέχρι σήμερα, ο κ. Σαμαράς μοιράζει απλόχερες υποσχέσεις για αναπτυξιακές επανεκκινήσεις. Κάθε εξάμηνο οραματίζεται φώτα στο τούνελ, διακηρύσσει την συντελούμενη ανάκαμψη της οικονομίας, συνεπικουρούμενος από το μιντιακό κατεστημένο και την ντόπια κρατικοδίαιτη επιχειρηματική νομενκλατούρα. Στο μεταξύ την περίοδο 2012-2013, το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας συρρικνώθηκε -11% και το ποσοστό ανεργίας κυμαίνεται σε ποσοστά γύρω στο 28%.

Και ερχόμαστε στη νέα προεκλογική καραμέλα, το “Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο Ελλάδα 2021”. Είναι το ψηφοθηρικό γλυκό, που σερβίρει ο κ. Σαμαράς στους έλληνες πολίτες, ενόψει επερχόμενων Ευρωεκλογών και Αυτοδιοικητικών Εκλογών. Μας λένε ότι τα μαγαζιά του δικομματισμού ΙΟΒΕ και ΚΕΠΕ, μαζί με κάποια McKinsey εκπόνησαν μελέτη, βέβαια έναντι αδρής αμοιβής, για την ανάπτυξη της Ελλάδος. Η μελέτη αποκαλείται “Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο Ελλάδα 2021”, την οποία παρουσίασε η κυβέρνηση στις 24 Απριλίου 2014 στο Euroworking και θα συζητηθεί στην συνέχεια στο Eurogroup της 5ης Μαϊου 2014. Ο παραμυθατζής πρωθυπουργός και το ανεπαρκέστατο κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, διαψεύδονται και άρα γελοιοποιούνται στην κοινή γνώμη, από τις ίδιες τις εκθέσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δηλαδή, εξευτελίζονται από τα κείμενα της τρόικας, που εννοείται συνυπογράφει ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνηση.

Οι πρόσφατες Εκθέσεις της τρόικας, για τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, μας πληροφορούν ότι το 2021 το ΑΕΠ της Ελλάδος σε σταθερές τιμές, θα είναι τουλάχιστον κατά -20% χαμηλότερο από το αντίστοιχο πραγματικό ΑΕΠ του 2007. Δηλαδή, το ψηφοθηρικό αναπτυξιακό όραμα “Ελλάδα 2021”, αποδεικνύεται μια νέα επικοινωνιακή φωτοβολίδα, δοθέντος ότι το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Τράπεζα της Ελλάδος που συνυπογράφει τα κείμενά τους, προβλέπουν ότι το πραγματικό ΑΕΠ της Ελλάδος το 2021 θα είναι κατά πολύ χαμηλότερο σε σχέση με το 2007. Οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος, μαζί με τους εγκάθετους του δικομματικού καθεστώτος, έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής, που η εγκληματική πολιτική τους έχει προκαλέσει στην ελληνική κοινωνία; Έχουν αντιληφθεί πόσες δεκαετίες πήγαν πίσω τη χώρα;                 

 

Αύριο κόβουμε τη μύτη του Πινόκιο
και την πετάμε στην κάλπη

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
24 / 05 /2014  

Οι αυριανές Ευρωεκλογές χαρακτηρίζονται ως Δημοψήφισμα υπέρ ή κατά των μνημονίων. Όποιος ψηφίσει Τσίπρα είναι κατά των εγκληματικών μνημονιακών πολιτικών. Όσοι ψηφίσουν Σαμαρά είναι υπέρ της Μέρκελ, του Σόιμπλε και των μνημονίων. Αύριο ψηφίζουμε αντιμνημονιακά. Αύριο απανθρακώνουμε τα ανδρείκελα της Μέρκελ, του Σόιμπλε και των αμερικανοσιωνιστών. Αύριο μαυρίζουμε το δίδυμο της εθνικής τραγωδίας Σαμαρά-Βενιζέλο, που με τις δολοφονικές οικονομικές τους πολιτικές, έστειλαν στο εκτελεστικό απόσπασμα εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Αύριο τιμούμε με την ψήφο μας, τη μνήμη των χιλιάδων συμπολιτών μας, που εξαναγκάστηκαν να αυτοκτονήσουν λόγω των εξοντωτικών μνημονιακών πολιτικών. Αύριο ρίχνουμε στην κάλπη την ψήφο οβίδα, που θα τιμωρήσει τους Αναστασιάδιδες, τους Παπαχελάδες και τους Πρετεντέριδες, δηλαδή τους γκεπελιστές που προπαγανδίζουν τις κτηνώδεις πολιτικές του δικοματικού καθεστώτος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η αυριανή ψήφος είναι η γροθιά, που θα κεραυνοβολήσει το πακέτο του εθνικού διχασμού Σαμαρά-Βενιζέλου και θα στείλει στο εδώλιο αυτούς που προκάλεσαν το ολοκαύτωμα της ελληνικής οικονομίας.

Η Τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες (21.5.2014), τα στατιστικά στοιχεία αναφορικά με τις τραπεζικές χορηγήσεις και την εξέλιξη των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κόκκινα δάνεια). Τα στοιχεία της Κεντρικής μας Τράπεζας είναι συγκλονιστικά και περίτρανα απομυθοποιούν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα του Πινόκιο, του κ. Σαμαρά. Ούτε ο Μινχάουζεν δεν θα πίστευε, τα φούμαρα του μυθοπλάστη κ. Σαμαρά περί κινεζικών ρυθμών ανάπτυξης και δημιουργίας 770.000 θέσεων εργασίας την επόμενη εξαετία. Η τρομακτική αύξηση των κόκκινων δανείων, καταδεικνύει όχι μόνο το άθλιο χάλι της εθνικής οικονομίας, αλλά καθρεφτίζει τα αίτια που χιλιάδες πολίτες οδηγούνται στην αυτοκτονία. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, σε σύνολο χορηγηθέντων δανείων ύψους 215,9 δις ευρώ (€) τον Μάρτιο του 2014, τα 71,2 δις € ήταν μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Δηλαδή, τον Μάρτιο του 2014 το 33,0% των συνολικών χορηγηθέντων δανείων ήταν στο κόκκινο, έναντι μόλις 9% που ήταν το φθινόπωρο  του 2008, που ξεκίνησε η ύφεση της ελληνικής οικονομίας.

Η σύνθεση των κόκκινων δανείων αντικατοπτρίζει τις οδυνηρές στιγμές που περνούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Τον Μάρτιο του 2014, σε σύνολο χορηγηθέντων δανείων προς τις επιχειρήσεις 115,5 δις €, το 33,8% ή τα 39,0 δις € ήταν μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Πώς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, θα ανταποκριθούν στην εξυπηρέτηση των τραπεζικών τους δανείων, όταν λόγω της συνεχιζόμενης ύφεσης, οι ζημιές και οι υποχρεώσεις τους πολλαπλασιάζονται με ρυθμούς χιονοστιβάδας; Η παρατεταμένη οικονομική κρίση προκαλεί τη μείωση των πωλήσεων και την άνοδο των ζημιών τους, με αποτέλεσμα τα κόκκινα δάνεια των επιχειρήσεων προς τις τράπεζες να αυξάνουν με γρήγορους ρυθμούς. Επίσης, σε σύνολο 71,0 δις € στεγαστικών δανείων και 29,4 δις € καταναλωτικών δανείων, το 27,0% και 44,2% αντίστοιχα ήταν μη εξυπηρετούμενα. Πώς είναι δυνατόν 1.500.000 άνεργοι πολίτες χωρίς μισθό και 5.700.000 μισθωτοί και συνταξιούχοι με πετσοκομμένα εισοδήματα, να εξυπηρετούν σε περίοδο εντεινόμενης ύφεσης τα στεγαστικά και τα καταναλωτικά τους δάνεια, που είχαν πάρει από τις τράπεζες στην εποχή των παχιών αγελάδων;

Η δραματική άνοδος των κόκκινων δανείων πιστοποιεί την τεράστια ένταση του τυφώνα, που μετά το 2008 σαρώνει την εθνική μας οικονομία. Ο κ. Σαμαράς, ο Πινόκιο της δικομματικής νομενκλατούρας, μας παραμυθιάζει λέγοντας ότι η ελληνική οικονομία μπήκε σε φάση ανάκαμψης. Εφόσον κ. Μινχάουζεν η ελληνική οικονομία ανακάμπτει, γιατί τα κόκκινα δάνεια αυξάνουν με ανεξέλεγκτους ρυθμούς; Οι προβλέψεις λένε ότι τον Δεκέμβριο του 2014, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια θα εκτοξευτούν σε 85 δις € και θα αποτελούν το 41% των συνολικών χορηγηθέντων δανείων. Αυτό σημαίνει κύριε Πινόκιο ότι στις αρχές του 2015, οι εγχώριες τράπεζες θα χρειαστούν νέα κεφαλαιακή ενίσχυση, συντελώντας έτσι στην περαιτέρω άνοδο του δημοσίου χρέους της χώρας. Αύριο μαυρίζουμε τον ψεύτη πρωθυπουργό. Αύριο κόβουμε τη μύτη του Πινόκιο και την πετάμε στην κάλπη. 

Η κατάρρευση των κρατικών εσόδων συμπαρασύρει σε χρεοκοπία τη χώρα

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
16 / 05 /2014  

Χωρίς τυμπανοκρουσίες και με πέπλο σιωπής, το Υπουργείο Οικονομικών έδωσε στη δημοσιότητα τα προσωρινά στοιχεία του γενικού κρατικού προϋπολογισμού της περιόδου Ιανουαρίου-Απριλίου 2013/2014. Αυτή τη φορά οι Πρετεντέριδες και οι Παπαχελάδες σίγησαν. Ωστόσο, το δελτίο τύπου που υπογράφεται από τον άλλοτε λαλίστατο αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών κ. Σταϊκούρα, εκπέμπει κυβερνητικό φόβο και πανικό λόγω της εμφανούς επιδείνωσης των Δημοσίων Οικονομικών. Τα ο δελτίο τύπου αναφέρει: «Οι δημοσιονομικοί στόχοι, με πολύ κόπο, με μεγάλη προσπάθεια, με τεράστιες θυσίες επιτυγχάνονται…Βέβαια από την κρίση δεν έχουμε βγει». Δηλαδή, ο κ Σταϊκούρας διαψεύδει τον πρωθυπουργό κ. Σαμαρά. Ο κ. Σαμαράς στις προεκλογικές του ομιλίες ισχυρίζεται ότι η ελληνική οικονομία ανακάμπτει και ο υφιστάμενος του κ. Σταϊκούρας επισημαίνει στην ανακοίνωσή του ότι η Ελλάδα δεν έχει βγει από την κρίση. Η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο δεν έχουμε εξέλθει από το βάραθρο της ύφεσης, αλλά η ανησυχητική χειροτέρευση των κύριων δημοσιονομικών δεικτών, αντανακλά την παρατεταμένη κρίση που διέρχεται μετά το 2008 η εθνική οικονομία. Δυστυχώς για μας τους πολίτες, η ελληνική οικονομία είναι για τα καλά καθισμένη στον πάτο του βαρελιού και με τους ανίκανους που μας κυβερνούν, δεν πρόκειται ούτε με γερανό να ξεκολλήσουμε από τον βυθό του πηγαδιού.   

Τα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού της περιόδου Ιανουαρίου-Απριλίου 2003/2014 είναι πολύ απογοητευτικά. Κατά κύριο λόγο, την περίοδο Ιανουαρίου-Απριλίου 2013/2014, τα καθαρά έσοδα του Τακτικού Προϋπολογισμού έπεσαν εκτός στόχων -1,1 δις ευρώ (€) ή -7,4%. Την περίοδο αυτή το Υπουργείο Οικονομικών προσδοκούσε να συγκεντρώσει 14,9 δις € και τελικά συγκέντρωσε 13,8 δις €. Η αξιοσημείωτη απόκλιση στο σκέλος των κρατικών εσόδων, οφείλεται στην πτωτική τάση των άμεσων και των έμμεσων φόρων, λόγω της οικονομικής κρίσης που εξακολουθεί να πλήττει τη χώρα. Αν τους επόμενους μήνες, τα δημοσιονομικά έσοδα συνεχίσουν να συρρικνώνονται με ρυθμούς γύρω στο -7,5%, αναπόφευκτα το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2015-2018, που πριν μερικές μέρες ψηφίστηκε στη Βουλή των Ελλήνων, θα καταστεί άχρηστο και η χώρα θα οδηγηθεί σε εξαναγκαστική χρεοκοπία. Η ανικανότητα του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, σε συνδυασμό με την διχαστική συμπεριφορά των σιαμαίων Σαμαρά-Βενιζέλου, συνιστούν τα πρωταρχικά αίτια που η πατρίδα μας έχει μπει σε μεγάλες περιπέτειες.

Η δεύτερη σημαντική διαπίστωση είναι ότι το α’ τετράμηνο 2014, ο γενικός κρατικός προϋπολογισμός παρουσίασε συνολικό έλλειμμα -1,3 δις €, καθρεφτίζοντας έτσι την περαιτέρω αύξηση του δημοσίου χρέους. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι από τις αρχές του 2014 και μέχρι σήμερα, το ελληνικό δημόσιο έχει δανειστεί τουλάχιστον 30 δις €, πιστοποιώντας την ξέφρενη ανοδική τάση του δημοσίου χρέους. Η αχαλίνωτη αύξηση του κρατικού δανεισμού φανερώνει ότι το χρέος είναι μη βιώσιμο και ταυτόχρονα το γιγαντιαίο μέγεθός του συνθλίβει την παραγωγική βάση του οικονομικού μας συστήματος. Χωρίς καμία αμφιβολία, τα στοιχεία της περιόδου Ιανουαρίου-Απριλίου 2014 αντικατοπτρίζουν τον κατήφορο των Δημόσιων Οικονομικών. Η κατάρρευση των κρατικών εσόδων συμπαρασύρει σε εξαναγκαστική χρεοκοπία τη χώρα. Δεν υπάρχει ούτε ένας καίριος (μικρο)μακροοικονομικός δείκτης, που να στέλνει το μήνυμα ότι η εθνική οικονομία εισήλθε σε φάση ανάκαμψης. Οι σιαμαίοι Σαμαράς-Βενιζέλος ψεύδονται ασύστολα και χωρίς αιδώ, υποστηρίζοντας ότι φάνηκε φως στο τούνελ. Από τις αρχές του 2013 προπαγανδίζουν κόκκινα και κίτρινα φώτα στο τούνελ της οικονομίας. Οι δίδυμοι Σαμαράς-Βενιζέλος  πάρα πολύ καλά γνωρίζουν ότι η εθνική οικονομία βρίσκεται στο σκοτάδι. Και για να κλέψουν την ψήφο των πολιτών λένε συνειδητά ψεύδη. Ντροπή τους!

       

Ο πρωθυπουργός αδυνατεί να κάνει απλές αριθμητικές πράξεις

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
11 / 05 /2014 

Ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς στην προχθεσινή του ομιλία προς την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ (8.5.2014), ισχυρίστηκε και μάλιστα με ιδιαίτερη έμφαση, ότι, το 2020 το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της Ελλάδος θα επανέλθει στα επίπεδα του 2007. Δηλαδή στα επίπεδα του έτους από το οποίο ξεκίνησε η πτωτική τάση του ΑΕΠ σε σταθερές τιμές. Ωστόσο, πριν προβώ στην καλοπροαίρετη κριτική των λόγων του πρωθυπουργού, θα ήθελα να επισημάνω ένα ιδίωμα της προσωπικότητάς του, που προκαλεί εύλογα ερωτηματικά σε πολλούς πολίτες και ιδίως σε ανθρώπους διακεκριμένους στον επαγγελματικό τους χώρο. Το άτομο, δηλαδή ο κ. Σαμαράς, όταν απευθύνεται σε ακροατήριο, δίνει την εντύπωση ότι ομιλεί σε κολεγιόπαιδα εύπορων οικογενειών, των ρόλεξ, των καγιέν, της Μυκόνου και των σαλέ της Ελβετίας. Το άτομο είναι 63 ετών και η ροή των λόγων του, ο ειρμός της σκέψης του, διέπεται από ανωριμότητα και υποκρισία. Οι οικονομικές αναλύσεις του είναι παιδαριώδεις, με πληθώρα τεχνοκρατικών λαθών, άσχετες με τη ζωντανή πραγματικότητα, υποδηλώνοντας ότι το άτομο περιβάλλεται από ανώριμους και μορφωτικά ανεπαρκείς (μυστικο)συμβούλους.

Και πώς το άτομο αυτό, να έχει υψηλό βαθμό συνειδητοποίησης και να χαρακτηρίζεται η σκέψη του από ωριμότητα, όταν από την ηλικία των 25 ετών ασχολείται με την πολιτική και πριν τα 25 ήταν ανεπάγγελτο; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, σε προγενέστερες συνεντεύξεις του, πληροφορούσε τον ελληνικό λαό ότι πριν ασχοληθεί με την πολιτική, είχε εργαστεί σε πιτσαρίες των ΗΠΑ. Δηλαδή, ο Κυβερνήτης, ο Πρωθυπουργός, στην Ελλάδα της κρίσης, στην Ελλάδα των 1.350.000 ανέργων, στην Ελλάδα των 350.000 ελλήνων μεταναστών σε άλλες πατρίδες, στην Ελλάδα που το 35% των νοικοκυριών ζει με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα, στην Ελλάδα των αυτοκτονιών, στην Ελλάδα που μισθωτοί και συνταξιούχοι έχασαν μετά το 2009 το -50% των πραγματικών τους μηνιαίων απολαβών, στην Ελλάδα των απάνθρωπων χαρατσιών, κ.λπ., είναι ένα άτομο, με μοναδικό επαγγελματικό προσόν, την απασχόλησή του σε πιτσαρίες των ΗΠΑ. Που είναι ο Καποδίστριας, ο Τρικούπης και ο Βενιζέλος, να δουν τα σημερινά χάλια μας; Ποιοι εκλέγονται και ποιοι μας κυβερνούν;

Το άτομο στην προχθεσινή του ομιλία στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, υποστήριξε ότι το 2020 το ΑΕΠ της Ελλάδος θα βρίσκεται στα επίπεδα του 2007.  Κατ’ αρχάς, σε ποιο ΑΕΠ αναφέρεται ο πρωθυπουργός, στο ΑΕΠ σε σταθερές ή σε τρέχουσες τιμές; Είναι εμφανές ότι αναφέρεται στο ΑΕΠ σε σταθερές τιμές, γιατί ο ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός μιας χώρας, υπολογίζεται με βάση το ετήσιο ποσοστό μεταβολής του πραγματικού ΑΕΠ (ή ΑΕΠ σε σταθερές τιμές). Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός της Ελλάδος κατά την περίοδο 2014-2018 αναμένεται σε 3,3%. Συνεπώς, ο κ. Σαμαράς θεωρεί  ότι μέσος ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης της τάξης του 3,3%, αρκεί ώστε το 2020 το πραγματικό ΑΕΠ να φτάσει στα επίπεδα του 2007. Και ερχόμαστε στην ταμπακέρα. Με κριτήριο τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, την περίοδο 2007-2013 το ΑΕΠ της χώρας σε σταθερές τιμές από 210,9 μειώθηκε σε 161,0 δις ευρώ, σημειώνοντας έτσι μέση ποσοστιαία μείωση -4,6% κάθε χρόνο. Με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3,3% κατά την περίοδο 2014-2020, συνάγεται ότι το πραγματικό ΑΕΠ θα ήταν 195,6 δις ευρώ το 2020. Άρα, η απόκλιση των πρωθυπουργικών προβλέψεων είναι 15,3 δις ευρώ (210,9-195,6=15,3). Για να ήταν το πραγματικό ΑΕΠ 210,9 δις ευρώ το 2020, δηλαδή όσο ήταν το 2007, θα απαιτείτο μέσος αναπτυξιακός ρυθμός 4,6% κατά την περίοδο 2014-2020.  Είναι δυνατόν οι έλληνες πολίτες να εμπιστευτούν με την ψήφο τους ένα πρωθυπουργό, που δεν δύναται να κάνει απλές αριθμητικές πράξεις;                    

 

Από το κούρεμα στην επιμήκυνση - Εκεί που έφτυναν τώρα γλύφουν

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
10 / 05 /2014

Οι τελευταίες εξελίξεις με το δημόσιο χρέος, από τη μια μεριά πιστοποιούν τον ψηφοθηρικό καιροσκοπισμό της μνημονιακής παρεούλας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα, και από την άλλη αποκαλύπτουν το τεράστιο μέγεθος της κυβερνητικής αναλγησίας. Ως γνωστό, από το καλοκαίρι του 2013 κύκλοι του ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), με την παρότρυνση του αμερικανικού παράγοντα, διέδιδαν ότι το τρίτο κούρεμα του δημοσίου χρέους της Ελλάδος, είναι αδήριτη ανάγκη για τη αποφυγή μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας (default). Σε αντιδιαστολή με τις προτροπές του ΔΝΤ για κούρεμα του ελληνικού δημοσίου χρέους, η Μέρκελ και ο Σόιμπλε απέρριπταν το ενδεχόμενο του κουρέματος και πρότειναν την εναλλακτική πολιτική της επιμήκυνσης του χρέους έως και 50 χρόνια. Επιμήκυνση που θα συνοδευόταν με τη μείωση των επιτοκίων των κρατικών ομολόγων και τη διεύρυνση της περιόδου αποπληρωμής των τοκοχρεολυσίων.

Οι αχυράνθρωποι της κυβέρνησης πουλώντας “μαγκιά” για εσωτερική ψηφοθηρία, διαλαλούσαν μέχρι πρότινος ότι θα πολεμούσαν για την πατρίδα, θα ύψωναν ανάστημα στη Μέρκελ και θα επέβαλλαν στους ξένους πιστωτές την πολιτική ενός τρίτου κουρέματος του δημοσίου χρέους. Ωστόσο, η νεώτερη ελληνική ιστορία διδάσκει ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις, στέκονται σούζα στους εκπροσώπους των προστάτιδων δυνάμεων και εκτελούν υπάκουα τις εντολές τους. Δυστυχώς και για πολλοστή φορά η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, με ενορχηστρωτή τον κ. Σαμαρά, άρχισε να προπαγανδίζει την πολιτική της Μέρκελ και του Σόιμπλε, ότι δηλαδή η επιμήκυνση και η μείωση των επιτοκίων των ομολόγων συνιστούν την προσφορότερη πολιτική για τη χώρα. Τα καθεστωτικά μιντιακά φερέφωνα ήδη διαρρέουν ότι το κούρεμα του χρέους θα ήταν αυτοκτονία για την Ελλάδα. Η πολιτική του κουρέματος θα έστελνε το αποκρουστικό μήνυμα στις διεθνείς χρηματαγορές, ότι, τα Δημόσια Οικονομικά κατέρρευσαν και άρα η Ελλάδα χρεοκόπησε. Δηλαδή, τα δύο κουρέματα του δημοσίου χρέους κατά τη διάρκεια του 2012, δεν αποτέλεσαν έμπρακτη ομολογία των ελληνικών κυβερνήσεων ότι η χώρα χρεοκόπησε; Και ο πιο αδαής με την οικονομική επιστήμη, αντιλαμβάνεται ότι αν μια χώρα προβεί σε κούρεμα ή αναδιάρθρωση του κρατικού της χρέους βάσει συμφωνίας με τους ξένους πιστωτές, ουσιαστικά και τυπικά η χώρα αυτή παραδέχεται την χρεοκοπία της.

Τελικά, οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Στουρνάρας έκαναν ολική επαναφορά. Εκεί που έφτυναν, τώρα γλύφουν. Αυτό που απέρριπταν και το κατηγορούσαν, σήμερα το αποδέχονται και το διαλαλούν. Η γερμανική συνταγή περί επιμήκυνσης του ελληνικού δημοσίου χρέους, έγινε το όραμα της κομπανίας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα. Αυτό είναι το ήθος και η ηθική της υφιστάμενης κυβερνητικής εξουσίας. Ωστόσο, στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες στριφογυρνάει μια σκέψη. Και η σκέψη αυτή έχει να κάνει με την πορεία του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης. Το Υπουργείο Οικονομικών θα έπρεπε από τα μέσα Απριλίου, να είχε δώσει στην δημοσιότητα το Δελτίο του Δημοσίου Χρέους, που θα προσδιόριζε το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης το Μάρτιο του 2014. Τον Δεκέμβριο του 2013, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης ήταν 321,5 δις ευρώ, χωρίς όμως να περιλαμβάνεται ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου σε ξένο συνάλλαγμα (δολάρια, γιεν, αγγλικές στερλίνες, κ.ά.).  Διαισθάνομαι και εκτιμώ ότι το Μάρτιο του 2014 το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης μάλλον ξεπερνά τα 325 δις ευρώ και ενδέχεται να υπερβαίνει το 180% του ΑΕΠ. Αν όντως το κρατικό χρέος σημείωσε περαιτέρω αύξηση, οι φούσκες της παρεούλας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα περί πρωτογενών πλεονασμάτων πάνε περίπατο. Και πώς να μην πάνε περίπατο, όταν από τις αρχές του 2014 και μέχρι σήμερα, το ελληνικό δημόσιο έχει δανειστεί τουλάχιστον 30 δις ευρώ υπό τη μορφή εντόκων γραμματίων, ειδικών εκδόσεων ομολόγων, κ.λπ.

 

Η Εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ βγάζει άχρηστο
το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2015-2018

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
09 / 05 /2014  

Πριν ακόμα η Βουλή των Ελλήνων ψηφίσει το ΜΠΔΣ (Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής) 2015-2018, έρχεται η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), με την εξαμηνιαία Έκθεση Economic Outlook (Μάιος 2014), να διαψεύσει τους κύριους μακροοικονομικούς στόχους που περιλαμβάνονται στο ΜΠΔΣ. Ουσιαστικά, η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ βγάζει άχρηστο, δηλαδή για τον κάλαθο των αχρήστων, το ΜΠΔΣ 2015-2018. Και τούτο για τον εξής βασικότατο λόγο.  Το σύνολο των πρωταρχικών μακροοικονομικών στόχων του 2014, που συνιστά το έτος βάσης του Προγράμματος, απορρίπτονται στα πλαίσια της εξαμηνιαίας Έκθεσης του ΟΟΣΑ.  Δεν θα πρέπει να λησμονούν οι κύριοι Σαμαράς-Βενιζέλος-Στουρνάρας, ότι, πριν ένα περίπου χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2013, το ελληνικό Κοινοβούλιο είχε ψηφίσει το αναθεωρημένο ΜΠΔΣ 2013-2016. Πέρσι τέτοια εποχή, η τρόικα Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα θριαμβολογούσε στα καθεστωτικά κανάλια (Mega, Antenna, Σκάϊ, κ.ά.), ότι, το ΜΠΔΣ 2013-2016 αποτελεί τη λύτρωση για την εθνική μας οικονομία και στο δεύτερο εξάμηνο του 2013 θα φαινόταν το πολυθρύλητο φως στο βάθος του τούνελ. Ωστόσο, το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2013-2016 απέτυχε. Ο ουσιαστικός λόγος που το ΜΠΔΣ 2013-2016 αντικαταστάθηκε από το ΜΠΔΣ 2015-2018, είναι ότι δεν επιτεύχθηκαν οι κύριοι μακροοικονομικοί στόχοι του 2013. Το 2013 ήταν το έτος βάσης του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2013-2016, με αναπόφευκτη συνέπεια την υποκατάστασή του από το νεότευκτο ΜΠΔΣ 2015-2018.

Η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, μέσω της εξαμηνιαίας Έκθεσης Economic Outlook (Μάιος 2014), απορρίπτει το σύνολο των βασικών μακροοικονομικών στόχων του 2014, που το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο αναφέρει στο Μεσοπρόθεσμο 2014-2018. Στη σημερινή μου ανάλυση θα σας αναφέρω μόνο ένα μακροοικονομικό μέγεθος και πιο συγκεκριμένα το πραγματικό ΑΕΠ, που αν επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη του ΟΟΣΑ, αναπόφευκτα αχρηστεύεται το ΜΠΔΣ 2015-2018. Ενώ ο ΟΟΣΑ για την Ελλάδα, προβλέπει το 2014 αρνητικό ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης -0,33%, το ΜΠΔΣ της τριανδρίας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα προσδοκά σε θετικό αναπτυξιακό ρυθμό +0,6%. Αν το +0,6%  μετατραπεί σε -0,33%, τότε το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) σε τρέχουσες τιμές, θα διαμορφωθεί σε 179,0 δις ευρώ (€) και όχι σε 182,2 δις € που προβλέπει η τριανδρία.  Στην περίπτωση αυτή, το 2014 ο λόγος δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ θα υπερέβαινε το 180% και δεν θα ήταν 174,8% που προβλέπεται στο Μεσοπρόθεσμο.  Στο ενδεχόμενο αυτό, το ΜΠΔΣ 2015-2018 θα καθίστατο ανενεργές, θα αντικαθίστατο από νέο Μεσοπρόθεσμο και το φως στο τούνελ θα μετατίθετο για το δεύτερο εξάμηνο του 2015.     

Όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι οι συνθήκες της πραγματικής οικονομίας και η κατάσταση των Δημοσίων Οικονομικών της χώρας, βρίσκονται σε άθλιο χάλι. Με την ανικανότητα του σημερινού κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, ουδείς γνωρίζει τι θα μας ξημερώσει αύριο. Ωστόσο, η μεγάλη πρόκληση στο δράμα που ζει τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία, είναι η υποκρισία και τα συνειδητά ψεύδη της μνημονιακής παρεούλας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα. Το καλοκαίρι του 2012 έβλεπαν φως στο τούνελ το πρώτο εξάμηνο του 2013. Χθες μίλαγαν για κούρεμα του χρέους. Σήμερα, ευθυγραμμισμένοι με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε, μιλάνε για επιμήκυνση του χρέους. Η εξαπάτηση και ο εμπαιγμός του ελληνικού λαού έχουν ξεπεράσει κάθε όριο.     

ΜΠΔΣ 2015-2018: Πρόγραμμα Λιτότητας, Αντιφάσεων και Ασχετοσύνης

ΜΕΡΟΣ Α΄

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
07 / 05 /2014

Από τον Ιανουάριο του 2010, που η Βουλή των Ελλήνων είχε ενέκρινε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2010-2014 και μέχρι σήμερα, οι εθνοσωτήρες του Κοινοβουλίου έχουν ψηφίσει τέσσερα μνημονιακά Μεσοπρόθεσμα Προγράμματα λιτότητας και εξόντωσης της ελληνικής κοινωνίας. Τις επόμενες μέρες και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, το ελληνικό Κοινοβούλιο πρόκειται να ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2015-2018. Πριν όμως προβούμε στην καλοπροαίρετη κριτική του ΜΠΔΣ 2015-2018, θα αναφέρουμε ορισμένα αξιοσημείωτα παραδείγματα, για να διαπιστωθεί η ανικανότητα των  εκάστοτε δικομματικών κυβερνητικών οικονομικών επιτελείων.

Για παράδειγμα, στο ΜΠΔΣ 2012-2015, που είχε ψηφίσει η Βουλή των Ελλήνων τον Ιούνιο του 2011, προβλεπόταν ότι το 2013 το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) της Ελλάδος θα έφτανε τα 235,5 δις ευρώ (€) και το ποσοστό ανεργίας θα προσέγγιζε το 14,5%. Τελικά και με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2013 τον ΑΕΠ της χώρας σε τρέχουσες τιμές ήταν 182,0 δις € και το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε σε 27,3%. Δηλαδή, τον Ιούνιο του 2011 το μνημονιακό κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, προέβαινε σε προβλέψεις για το ονομαστικό ΑΕΠ και το ποσοστό ανεργίας του 2013, που απόκλιναν εντυπωσιακά έναντι των αρχικών προβλεπόμενων στόχων, 53,5 δις € για το ΑΕΠ (235,5-182,0=53,5) και 12,8 μονάδες στο ποσοστό ανεργίας (27,3%-14,5%=12,8%). Επίσης, αξιοσημείωτο είναι ότι στο επικαιροποιημένο ΜΠΔΣ 2012-2015, που είχε ψηφιστεί στη Βουλή τον Δεκέμβριο του 2011, το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο πρόβλεπε ,ότι, το 2013 το χρέος της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ θα ήταν 146,7%. Το 2012 έγιναν δύο κουρέματα του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης ύψους 144 δις €, και παρ΄ όλα αυτά, το 2013 το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ διαμορφώθηκε στο 175,0%.

Τα παραδείγματα τα οποία θα μπορούσαν να αναφερθούν, που να φανερώνουν την ανεπάρκεια των μνημονιακών κυβερνητικών οικονομικών επιτελείων, είναι πάμπολλα και κωμικοτραγικά. Οι τεράστιες αποκλίσεις των κύριων μακροοικονομικών δεικτών, που παρατηρούνται στα πλαίσια των διαδοχικών ΜΠΔΣ, επιβεβαιώνουν την ανικανότητα των ατόμων που έχουν τις τύχες της εθνικής οικονομίας στα χέρια τους και αποκαλύπτουν γιατί η πατρίδα μας είναι βυθισμένη στο τέλμα της ύφεσης. Όλα τα μνημονιακά Οικονομικά Προγράμματα απέτυχαν παταγωδώς. Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι: Το ΜΠΔΣ 2015-2018, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 30 Απριλίου 2014 και θα ψηφιστεί σε μερικές μέρες στη Βουλή των Ελλήνων, θα έχει την κακή τύχη των προηγουμένων ή θα πετύχει τους ποσοτικούς στόχους που επαγγέλλεται; Όπως θα διαπιστωθεί στις αναλύσεις μας από τις στήλες της Kontranews, η αμερόληπτη και μονολεκτική απάντηση είναι όχι και τούτο για μια πλειάδα τεχνοκρατικών και ποιοτικών παραγόντων.

Στο ΜΠΔΣ 2015-2018, προβλέπεται μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός 3,3%. Παράλληλα, στο Πρόγραμμα προβλέπεται ότι την περίοδο 2015-2018, η πραγματική ιδιωτική καταναλωτική δαπάνη θα σημειώσει ποσοστιαία αύξηση 1,9% κάθε χρόνο. Ιστορικά στη χώρα μας, ο ποσοστιαίος ρυθμός μεταβολής της ιδιωτικής κατανάλωσης, κυμαίνεται περίπου στα ίδια επίπεδα με το ποσοστό μεταβολής του πραγματικού ΑΕΠ. Η ιδιωτική κατανάλωση συντελεί στην παραγωγή σχεδόν του 75% του ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας, με συνέπεια τα ποσοστά μεταβολής του ΑΕΠ σε αγοραίες τιμές και της ιδιωτικής καταναλωτικής δαπάνης να ακολουθούν διαχρονικά κοινή τάση. Επίσης, μια άλλη κτυπητή τεχνοκρατική αντίφαση του ΜΠΔΣ 2015-2018, σχετίζεται με τις μεταβολές του διαθεσίμου εισοδήματος και του πραγματικού ΑΕΠ. Αν και σε κανένα σημείο του Προγράμματος, οι κυβερνητικοί τεχνοκράτες δεν προβαίνουν σε κάποια πρόβλεψη ως προς τη μεταβολή του πραγματικού διαθεσίμου εισοδήματος (μισθοί, κ.ά.) κατά την περίοδο 2015-2018, εντύπωση προκαλεί η μέθοδος βάσει της οποίας υπολόγισαν τον μέσο ετήσιο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης του 3,3%. Από εθνικολογιστικής άποψης, ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης συμπίπτει με το ρυθμό μεταβολής του πραγματικού διαθεσίμου εισοδήματος. Από τα στοιχεία που υπάρχουν στο Πρόγραμμα, συνάγεται ότι την περίοδο 2015-2018, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα της ελληνικής οικονομίας, αναμένεται να μειωθεί γύρω στο -2% κάθε χρόνο. Και η εύλογη απορία είναι: Πώς είναι δυνατόν την περίοδο 2015-2018, η εθνική μας οικονομία να αναπτύσσεται με μέσους ετήσιους ρυθμούς 3,3%, σε συνθήκες συρρίκνωσης του πραγματικού προσωπικού εισοδήματος των πολιτών; Μπορούν οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Στουρνάρας, να μας πουν έστω και μια χώρα στον κόσμο, που οι θετικοί αναπτυξιακοί ρυθμοί να συνυπάρχουν με αρνητικούς ρυθμούς μεταβολής του διαθεσίμου εισοδήματος των πολιτών; 

 

ΜΠΔΣ 2015-2018: Πρόγραμμα Λιτότητας, Αντιφάσεων και Ασχετοσύνης

ΜΕΡΟΣ Β΄

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
07 / 05 /2014

Εκτός από τεχνοκρατικά ανεπαρκές και ανακόλουθο, το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2015-2018, θεωρείται καιροσκοπικό και ψηφοθηρικό. Ενόψει επερχόμενων Ευρωεκλογών και βέβαιης της συντριβής του δικομματικού καθεστώτος ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, η διαρχία Σαμαρά-Βενιζέλου παρουσίασε ένα ΜΠΔΣ με καθαρά ψηφοθηρικά χαρακτηριστικά. Έχοντας κατά νου την υφαρπαγή της ψήφου των ελλήνων πολιτών, νομίζουν ότι με ουτοπικές και πλαστές προβλέψεις, θα πιάσουν κορόιδο την ελληνική κοινωνία. Οι πολίτες όμως δεν τρώνε σανό. Τα επικοινωνιακά-μιντιακά φερέφωνα του δικομματικού καθεστώτος, δηλαδή το Mega, ο Σκάι, τα Νέα, η Καθημερινή, κ.λπ., δεν πείθουν με ψευτοεπιχειρήματα τα θύματα της κρίσης, δηλαδή τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους μισθοσυντήρητους, τις επιχειρήσεις, τους πολύτεκνους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, κ.λπ., ότι, το ΜΠΔΣ 2015-2015 είναι ο κούκος που θα φέρει την άνοιξη στην χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία. Στις Ευρωεκλογές και τις Αυτοδιοικητικές εκλογές, το 95% του ελληνικού λαού που υφίσταται τις οδυνηρές συνέπειες της κρίσης, θα τσακίσει την δικομματική καθεστηκυία τάξη του 5%. Στο 5% περιλαμβάνονται οι καρεκλοκένταυροι της εξουσίας, οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, οι μιντιάρχες, οι μεσάζοντες των πολυεθνικών εταιριών και τα σκοτεινά πρόσωπα των ξένων υπηρεσιών (κοινώς πράκτορες), που μάχονται υπέρ των μνημονίων, καταδυναστεύουν το υπόλοιπο 95% των πολιτών και ταυτόχρονα εξακολουθούν να πλουτίζουν σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης.

Η ακόλουθη συλλογιστική αποκαλύπτει την τεχνοκρατική ανεπάρκεια του ΜΠΔΣ 2015-2018. Με βάση τα στοιχεία των πινάκων 2.3 και 3.9, την περίοδο 2013-2018 προβλέπεται το σύνολο των άμεσων φόρων, των έμμεσων φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών από 62,7 να αυξηθούν σε 71,5 δις ευρώ (€). Παράλληλα, την περίοδο 2013-2018 προβλέπεται ελάττωση της δαπάνης για μισθούς στη γενική κυβέρνηση από 15,9 σε 14,5 δις €, δηλαδή κατά -8,8%. Μείωση όμως των μισθών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, συνεπάγεται την ταυτόχρονη πτώση των μισθολογικών αποδοχών των εργαζομένων και στον ιδιωτικό τομέα. Λαμβάνοντας υπόψη ότι την περίοδο 2013-2018, ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός θα διαμορφωθεί γύρω στο 1% και το σύνολο των άμεσων φόρων θα αυξηθεί κατά 13,7%, συνάγεται ότι την περίοδο αυτή ο μέσος πραγματικός μισθός θα μειώνεται γύρω στο -3,5% κάθε χρόνο. Και οι επαϊοντες του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου ερωτώνται: Πώς είναι δυνατόν την περίοδο 2013-2018 ο μέσος αναπτυξιακός ρυθμός της Ελλάδος να αναμένεται σε 3,3% και ταυτόχρονα να προβλέπεται η συρρίκνωση του πραγματικού εισοδήματος των εργατοϋπαλλήλων κατά -3,5%; Ποιο μακροοικονομικό μοντέλο πρεσβεύει ότι αν οι πραγματικοί μισθοί των εργαζομένων ελαττώνονται -3,5% κάθε χρόνο, η οικονομία της χώρας μπορεί να  αναπτύσσεται με μέσους ετήσιους ρυθμούς 3,3%;

Μια άλλη οφθαλμοφανής ανακολουθία του ΜΠΔΣ, αφορά την αισθητή πτώση των δαπανών του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού (ΓΚΠ) κατά την περίοδο 2013-2018. Σύμφωνα με τα στοιχεία των πινάκων 2.3 και 3.10, την περίοδο 2013-2018 οι δαπάνες του ΓΚΠ από 64,0 προβλέπονται να μειωθούν σε 55,6 δις €. Η συρρίκνωση των κρατικών δαπανών κατά 8,4 δις € (64,0-55,6=8,4) ) την περίοδο αυτή, προσδοκάται ότι θα προέλθει κυρίως από το δραστικό ψαλίδισμα των δαπανών κοινωνικής ασφάλισης, υγειονομικής περίθαλψης και πρόνοιας. Δηλαδή, διαλύοντας το υφιστάμενο κράτος ευημερίας και αυξάνοντας υπέρμετρα τους φόρους, προσδοκούν στην επίτευξη σημαντικών πρωτογενών πλεονασμάτων. Αξιοσημείωτο είναι ότι την περίοδο 2013-2018, οι δαπάνες του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) κυμαίνονται σταθερά γύρω στα 6,7 δις € κάθε χρόνο, έναντι 9,6 δις € που ήταν οι δαπάνες του ΠΔΕ το 2009. Δηλαδή, οι οικονομικοί εγκέφαλοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, πιστεύουν ότι οι δημόσιες επενδύσεις είναι αντιπαραγωγικές και μόνο οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες με τους μεσάζοντες, μπορούν να προβαίνουν σε παραγωγικές επενδυτικές δαπάνες και μάλιστα με τα χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων.

Αναμφίβολα, το ΜΠΔΣ 2015-2018 είναι ένα κουρελόχαρτο σαν τα προηγούμενα. Το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο προβλέπει ότι την περίοδο 2013-2018, τα κρατικά έσοδα θα αυξηθούν 8,9%, οι δημόσιες δαπάνες θα ελαττωθούν -13,1%, οι πραγματικοί μισθοί θα συρρικνώνονται γύρω στο -3,5% κάθε χρόνο και ταυτόχρονα ο μέσος ετήσιος αναπτυξιακός ρυθμός της χώρας θα είναι 3,3%. Οι συγγραφείς του ΜΠΔΣ 2015-2018, πιστοποιούν ότι η ανθρώπινη ματαιοδοξία και η βλακεία τείνουν στο άπειρο, δηλαδή δεν έχουν όρια.               

 

Η    ΚΛΟΠΗ

Αθανασόπουλος Χρίστος
04/05/2014

Η  οικονομική  κρίση  αρχίζει,  παγκοσμίως,  από  τα  χρηματιστήρια  και  τις  τράπεζες.  Η   λεγόμενη γενικά,  χρηματοπιστωτική  κρίση.  Η  γενεσιουργός  αιτία  είναι  η  αλόγιστη (sic )  χρηματοπιστωτική επέκταση,  πού  δήθεν  προκαλούν  τα  « χρυσόπαιδα »  ( golden boys ),  οι  περιβόητοι  managers  !!

Tα  δάνεια  πού  δίδονται,  εκτός  των  απλών-ιδιωτών  πολιτών,  παρέχονται,  και  δάνεια  μεγάλου όγκου  χρηματικών  κεφαλαίων,  σε  εξωχώριες   εταιρείες  ( offshore )  είτε  αυτές  είναι  τράπεζες είτε  αμοιβαία  κεφάλαια ( offshore  funds )   ή  μεγάλες   πολυεθνικές  εταιρείες.  Οι  μεγαλομέτοχοι αυτών  των  offshore  εταιρειών,  τραπεζών   κ.τ.λ.  είναι  οι  ίδιοι  οι  μεγαλομέτοχοι  των  τραπεζών πού  δάνεισαν  και  τις  offshore   εταιρείες.   Η  μεθοδολογία  πού  ακολουθείται  είναι  η  εξής:

Οι  εξωχώριες  (offshore)  αυτές , οικονομικές  μονάδες,  παρουσιάζουν  (σε  κάποια  χρονική στιγμή) αδυναμία  εξόφλησης  των  τοκοχρεολυσίων  τους,  και  τελικώς  κάνουν  στάση  πληρωμών,  με συνεπακόλουθο  να  παρασύρουν  και  την  δανειοδοτήσασα   μεγάλη  τράπεζα

Ως   συνέπεια  αυτού  είναι :

κατάρρευση  και  εκμηδενισμός  της  μετοχής  της  στο  χρηματιστήριο.   Έτσι  λοιπόν, ο «κοσμάκης» χάνει  τα  λεφτά  του  και  από  τις  αποταμιεύσεις  του  στο  χρηματιστήριο, και  από  τις  καταθέσεις του  στην  τράπεζα  πού  πτώχευσε !!!  Επειδή  όμως  αυτό  γίνεται  ( εσκεμμένως  από  τους  εξουσιαστές )  σε  ευρεία  έκταση  παγκοσμίως, (πολλές τράπεζες κάνουν  στάση  πληρωμών με  πρόφαση μόνο τα  real  estate  κ.τ.λ. )  η  αγορά  αποστερείται  χρηματικών  κεφαλαίων  και  έτσι  η  κρίση γενικεύεται,  αφού  έχει  επεκταθεί  και  στην  πραγματική  οικονομία. 

Επομένως  όλα  τα  χρηματικά  κεφάλαια  πλέον,  της  τράπεζας  και  των  offshore   είναι  στις  « τσέπες »   των  ελάχιστων  μεγαλομετόχων,  των  ιδιωτικών  τραπεζών  και  offshore  πού  εσκεμμένα  επτώχευσαν,  δηλαδή  τα  έκλεψαν, με  την  μέθοδο  των  τεχνητών  οικονομικών  κρίσεων.  ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ :  Aνεργία- πείνα  και ενδεχομένως  θερμός πόλεμος. ( 1929-1945 )  

Αυτοί  είσαστε  παγκόσμιοι  εξουσιαστές,  κοινοί  ΚΛΕΦΤΕΣ.

 

‘ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ   ΓΙΑ   ΤΟΥΣ   ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ 
ΧΡΕΗ   ΓΙΑ   ΤΟ   ΛΑΟ.’ ( ΣΕΛΤΟΝ  ΕΜΡΑΙ )

 Αθανασόπουλος Χρίστος
04/05/2014

  1. Αποφράδα  ημέρα  για  τις  ΗΠΑ .  Δεκέμβριος  1913  ψηφίστηκε  στο  Κονγκρέσο εξ’  υφαρπαγής,  πού  καθόριζε  την   ίδρυση  της  Εταιρείας  Ομοσπονδιακού  Αποθεματικού,  το  γνωστό  μας  FEDERAL  RESERVE  BOARD  δηλαδή  την  Κεντρική  Τράπεζα  των  ΗΠΑ  πού  όμως  είναι  ΙΔΙΩΤΙΚΗ !!  άρα  λειτουργεί  υπό  τον  έλεγχο   των  ιδιωτικών  τραπεζιτών.

 Αποφράδα  ημέρα  για  την  ΕΛΛΑΔΑ   ΜΑΣ   28η  Φεβρουαρίου  2002  η  τελευταία  ημέρα  κυκλοφορίας  της  ΔΡΑΧΜΗΣ  ΜΑΣ  και  η  κυκλοφορία  του  οθνείου (ξένου) νομίσματος  του  ευρώ  ( Κ. ΚΟΛΜΕΡ )  πού  μας  κατέστρεψε. 

Τα  συμπεράσματα  δικά  σας.

 

Αύξηση του δημόσιου χρέους το 2014 και νέα δανειακή σύμβαση μετά τις εκλογές

ΜΕΡΟΣ Α

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
03 / 05 /2014

Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 25 Απριλίου 2014, σχολιάζει την πορεία των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας και αναλύει τις βραχυμεσοπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Η Έκθεση υπογραμμίζει ότι οι μεταρρυθμιστικές πολιτικές που περιγράφονται στο μνημόνιο, συντελούνται με βήματα χελώνας και η καθυστέρηση στην υλοποίησή τους, θα θέσουν σε κίνδυνο τους ποσοτικούς οικονομικούς στόχους του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2014-2017. Από την άλλη μεριά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (ΕΕ) επιχειρεί να επαινέσει τις προσπάθειες της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η μνημονιακή οικονομική πολιτική αρχίζει να αποδίδει καρπούς και άρα δεν θα πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού. Ως γνωστό, η ΕΕ αποτελεί το σημαντικότερο μέλος της τρόικας και οπωσδήποτε για διαφόρους ευνόητους λόγους, δεν επιθυμεί να φανεί ότι οι σκληρότατες μνημονιακές πολιτικές ενδέχεται να αποτύχουν στην Ελλάδα.

Ωστόσο, η Έκθεση της ΕΕ της 25ης Απριλίου 2014, περιλαμβάνει ορισμένους στατιστικούς πίνακες, από την αμερόληπτη και προσεκτική ανάλυση των οποίων, συνάγεται ότι η επιδείνωση των Δημοσίων Οικονομικών της Ελλάδος θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση εντός του 2014 και η πρόσδεση της χώρας με νέα δανειακή μνημονιακή σύμβαση είναι προδιαγεγραμμένη μετά τις εκλογές. Τέσσερα είναι τα ουσιαστικά σημεία της Έκθεσης της ΕΕ, που πιστοποιούν τον συνεχή κατήφορο της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας κατά τη διάρκεια του 2014 και ταυτόχρονα εκπέμπουν το δυσοίωνο μήνυμα ότι διακυβεύεται η επιτυχία του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος 2014-2017. Ειδικότερα: 1) Στους πίνακες 1 και 11, η Έκθεση της ΕΕ επισημαίνει ότι την περίοδο 2013-2014, το χρέος της γενικής κυβέρνησης από 318,6 θα ανέλθει σε 322,3 δις ευρώ (€), με συνέπεια από 175,0% να αυξηθεί σε 177,2% του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν). Η διαπίστωση της ΕΕ ότι την περίοδο 2013-2014, το δημόσιο χρέος της Ελλάδος θα σημειώσει περαιτέρω άνοδο, τόσο ως απόλυτο μέγεθος όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ, επιβεβαιώνει την χειροτέρευση των Δημοσίων Οικονομικών της χώρας εντός του 2014.

Η πρόβλεψη της ΕΕ ότι την περίοδο 2013-2014, το δημόσιο χρέος της Ελλάδος θα παρουσιάσει ανοδική τάση, έρχεται να διαψεύσει τα παχιά λόγια της τριανδρίας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα. Πράγματι, στον ΓΚΠ (Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός) οικονομικού έτους 2014, το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο προέβλεπε ότι το χρέος της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ, από 175,5% το 2013 θα μειωθεί σε 174,8% το 2014 (Εισηγητική Έκθεση ΓΚΠ 2014, σελ. 139). Ενώ η παρεούλα Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα, προσδοκούσε στην πτωτική τάση του δημοσίου χρέους εντός του 2014, ώστε να προπαγανδίζει ενόψει προεκλογικής περιόδου τη συντελούμενη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, έρχεται η ΕΕ με την πρόσφατη Έκθεσή της και της χαλάει τη σούπα. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι στις αρχές Απριλίου 2014 και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), στην περιοδική του Έκθεση “Fiscal Monitor”, προέβαινε στην πρόβλεψη ότι την περίοδο 2013-2014, το δημόσιο χρέος της Ελλάδος θα σημειώσει περαιτέρω άνοδο.         

Οι προβλέψεις της ΕΕ και του ΔΝΤ περί αναμενόμενης αύξησης του κρατικού χρέους της Ελλάδος μέσα στο 2014, αποτελεί ηχηρό σκαμπίλι στα μούτρα της τρόικας Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα. Ποιος αμφισβητεί ότι η αύξηση του δημοσίου χρέους μιας ήδη χρεοκοπημένης χώρας, δεν  πιστοποιεί την επιδείνωση των Δημοσίων Οικονομικών της; Στην αυριανή μας επιφυλλίδα, θα διαπιστωθεί με την ανάλυση καίριων στοιχείων της Έκθεσης της ΕΕ, γιατί ο πονηρούλης κ. Σαμαράς έχει χωμένη στο συρτάρι την τέταρτη μνημονιακή δανειακή σύμβαση.  

 

Αύξηση του δημόσιου χρέους το 2014 και νέα δανειακή σύμβαση μετά τις εκλογές

ΜΕΡΟΣ Β

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
03 / 05 /2014

Η σημερινή επιφυλλίδα αποτελεί συνέχεια της χθεσινής και εστιάζει στην πρόσφατη (25.4.2014) Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ), για τις βραχυμεσοπρόθεσμες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Στη χθεσινή αρθρογραφία μας ασχοληθήκαμε διεξοδικά με το δημόσιο χρέος της χώρας. Η ζωτικής σημασίας διαπίστωση, που προκύπτει από την Έκθεση της ΕΕ, είναι ότι την περίοδο 2013-2014, το χρέος της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), από 175,0% αναμένεται να αυξηθεί σε 177,2%, επιβεβαιώνοντας έτσι την περαιτέρω επιδείνωση των Δημοσίων Οικονομικών της Ελλάδος κατά τη διάρκεια του 2014. Η Έκθεση όμως της ΕΕ περιλαμβάνει εξ ίσου σημαντικά ποσοτικά δεδομένα, τα οποία οδηγούν στο ουσιώδες συμπέρασμα ότι ο κ. Σαμαράς έχει έτοιμο στο πρωθυπουργικό συρτάρι του, προς υπογραφή την τέταρτη δανειακή μνημονιακή σύμβαση με την τρόικα και τους ξένους πιστωτές.

Ειδικότερα: 1) Η ΕΕ επισημαίνει ότι την διετία 2014-2015, οι “επιπρόσθετες δανειακές υποχρεώσεις” (additional financing requirements) της Ελλάδος προβλέπονται σε 14,9 δις ευρώ (€), που επιμερίζονται σε 2,6 και 12,3 δις € αντίστοιχα για το 2014 και το 2015 (πίνακας 11, σελ. 72). Η συγκεκριμένη επισήμανση της ΕΕ δεν γίνεται τυχαία. Είναι μια πολύ σοβαρή παρατήρηση από το σημαντικότερο μέλος της τρόικας, που στέλνει το μήνυμα στη διεθνή και την ελληνική κοινωνία, ότι, σε μερικούς μήνες η Ελλάδα πρόκειται να δεσμευτεί, με την υπογραφή της τέταρτης στη σειρά δανειακής μνημονιακής σύμβασης. Και 2) Η ΕΕ προβαίνει σε νέα αξιοπρόσεκτη πρόβλεψη, υποδηλώνοντας άμεσα και έμμεσα τον εξαναγκασμό της Ελλάδος, στη σύναψη τέταρτης δανειακής σύμβασης με τους καραδοκούντες πιστωτές. Στην Έκθεση και πιο συγκεκριμένα στον πίνακα 11, αναφέρεται ότι την τριετία 2014-2016, οι αναμενόμενες “ακαθάριστες δανειακές ανάγκες” (gross financing needs) της χώρας, υπολογίζονται συνολικά σε 60,7 δις €. Η πρόβλεψη αυτή θεωρείται συντηρητική. Οι δικοί μας υπολογισμοί βάσει των διαθέσιμων στοιχείων του Γενικού Λογιστηρίου του ελληνικού κράτους, ανεβάζουν τις προβλεπόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδος κατά την περίοδο 2014-2016 τουλάχιστον σε 80 δις €.

Ανεξάρτητα του γεγονότος, αν την επόμενη τριετία οι δανειακές ανάγκες της χώρας θα είναι 60,7 ή τουλάχιστον 80 δις €, βέβαιο είναι ότι η ελληνική κοινωνία θα δεινοπαθήσει τα επόμενα χρόνια. Τα δύσκολα πέρασαν και δυστυχώς τα δυσκολότερα βρίσκονται μπροστά μας. Η πατρίδα μας μαστίζεται από παρατεταμένη οικονομική κρίση, που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Η εθνική οικονομία διέρχεται έβδομο χρόνο ύφεσης. Το πραγματικό δημόσιο χρέος της Ελλάδος προσεγγίζει πλέον τα 500 δις €. Και το κτηνώδες είναι ,ότι, οι έλληνες πολίτες έχουν επωμιστεί το τεράστιο φορτίο της κεφαλαιακής ενίσχυσης των εγχώριων συστημικών τραπεζών. Η Ελλάδα και γενικά η οποιαδήποτε χώρα, το δημόσιο χρέος της το εξυπηρετεί με χρηματοοικονομικούς πόρους, που προέρχονται από τη συγκέντρωση κρατικών εσόδων. Δημοσιονομικά έσοδα που βασίζονται κυρίως στους άμεσους και τους έμμεσους φόρους. Η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει επιπρόσθετα φορολογικά βάρη. Μέχρι πότε όμως η παρεούλα Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα, θα επιβάλλει υπερβάλλοντες φόρους ρουφώντας το εναπομένον αίμα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις;              

 

Αύξηση του δημόσιου χρέους το 2014 και νέα δανειακή σύμβαση μετά τις εκλογές

ΜΕΡΟΣ Γ

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
03 / 05 /2014

Το σημερινό μας άρθρο, τρίτο στη σειρά επί της πρόσφατης Έκθεσης (25.4.2014) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ) για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, ασχολείται ειδικά με το συνολικό κρατικό έλλειμμα και το πρωτογενές αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης. Το συγκεκριμένο σημείο είναι πρωταρχικής σημασίας για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος λόγος σχετίζεται με το γεγονός ότι το μέγεθος των κρατικών ελλειμμάτων προσδιορίζει το ρυθμό μεταβολής του δημοσίου χρέους, καθότι το χρέος είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένων παρελθόντων δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Ο δεύτερος λόγος συνδέεται με τη σπουδαιότητα του πρωτογενούς κρατικού αποτελέσματος. Αν στις κρατικές δαπάνες δεν περιλαμβάνονται τα τοκοχρεολύσια για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, τότε οι συγκεκριμένες κρατικές δαπάνες αποκαλούνται  “πρωτογενείς”. Αφαιρώντας το σύνολο των δημοσίων εσόδων από τις “πρωτογενείς κρατικές δαπάνες”, προκύπτει το “πρωτογενές αποτέλεσμα”. Αν οι πρωτογενείς δαπάνες είναι μεγαλύτερες από το σύνολο των κρατικών εσόδων, έπεται ότι το κράτος έχει “πρωτογενές έλλειμμα”. Αντίθετα, αν οι πρωτογενείς δαπάνες είναι μικρότερες από το σύνολο των κρατικών εσόδων, τότε το κράτος έχει “πρωτογενές πλεόνασμα”.           

Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στον πίνακα 2 της Έκθεσης της ΕΕ, προκαλούν γέλωτα στον αμερόληπτο οικονομικό αναλυτή. Στον πίνακα αυτό αναφέρεται ότι το 2013 και με κριτήριο το Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (European System of Accounts-ESA), η Ελλάδα είχε συνολικό κρατικό έλλειμμα -23,1 δις ευρώ (€). Αν από τις κρατικές δαπάνες αφαιρεθούν οι τόκοι για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, προκύπτει ότι το 2013 το ελληνικό κράτος είχε πρωτογενές έλλειμμα -15,9 δις €. Και πώς προκύπτει το πρωτογενές κρατικό πλεόνασμα των 1,5 δις €, που επικαλείται η εγχώρια τρόικα Σαμαρά-Βενιζέλου-Στουρνάρα; Με βάση τον πίνακα 2, αν από το σύνολο των κρατικών δαπανών, αφαιρεθεί το ποσό των 19,7 δις €, που αφορά ενίσχυση του κρατικού προϋπολογισμού προς τις εγχώριες τράπεζες, προκύπτει το πρωτογενές πλεόνασμα των 1,5 δις € για το 2013. Το πρωτογενές πλεόνασμα των 1,5 δις €, είναι λογιστικό προϊόν πολιτικής απόφασης του Eurogroup και γι’ αυτό είναι εικονικό. Είναι εντελώς παράλογο, οι ελληνικές συστημικές τράπεζες να ενισχύονται από τον κρατικό προϋπολογισμό με χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων και η συγκεκριμένη δαπάνη να μην συνυπολογίζεται στο σύνολο των δημοσίων δαπανών. Σε καμία χώρα του κόσμου δεν γίνονται τέτοιες λογιστικές αλχημείες. Άλλωστε αυτή η λογιστική παραποίηση, ήταν το ρουσφέτι που η κ. Μέρκελ έκανε στον κ. Σαμαρά, ώστε δια μαγείας να προκύψει το πρωτογενές πλεόνασμα των 1,5 δις €.

Γιατί όμως η δαπάνη των 19,7 δις €, ειδικά για την Ελλάδα, δεν αθροίζεται στο σύνολο των κρατικών δαπανών; Το αιτιολογικό είναι ότι στο μέλλον και όταν οι ελληνικές τράπεζες ορθοποδήσουν, αναμένεται να επιστρέψουν όχι μόνο τα 19,7 δις, αλλά και τα υπόλοιπα δεκάδες δις €, που εισέπραξαν από τον κρατικό κορβανά την περίοδο 2008-2012 για τη διάσωσή τους. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι, όπως λέει η λαϊκή παροιμία. Και το εύλογο ερώτημα είναι: Ποιος έλληνας πολίτης, ακόμη και ο κ. Σαμαράς, πιστεύει ότι στο μέλλον, οι κρατικοδίαιτοι έλληνες τραπεζίτες, θα επιστρέψουν στο ελληνικό δημόσιο, τα δεκάδες ή ίσως και τα εκατοντάδες δις ευρώ, που στο παρελθόν είχαν λάβει από τον κρατικό προϋπολογισμό, για την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών τους; Δυστυχώς, τα τεράστια ποσά που εισρέουν από τον κρατικό προϋπολογισμό στα ταμεία των τραπεζών για τη διάσωσή τους , προκαλούν την αχαλίνωτη άνοδο του δημοσίου χρέους, δεσμεύοντας ολοένα και περισσότερο τις τύχες της χώρας από τις αρπακτικές ορέξεις των ξένων πιστωτών.

 

Επείγουσα και εθνικά επιβεβλημένη η παρέμβαση των δικαστικών αρχών

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
03 / 05 /2014

Τις τελευταίες μέρες έχει ξεσπάσει ένα πρωτοφανές πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο στη χώρα μας, η διαλεύκανση του οποίου απαιτεί την άμεση παρέμβαση των αρμόδιων δικαστικών αρχών. Εκτός αν κάποιοι πολίτες από την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γερμανία ή την οποιαδήποτε χώρα της Ευρωζώνης, μηνύσει το άμεσα εμπλεκόμενο άτομο. Και το πρόσωπο αυτό ονομάζεται Μαρία Σπυράκη, γνωστή δημοσιογράφο του Mega, ένθερμη υπέρμαχο των μνημονίων και υποψήφια ευρωβουλευτή με τη Νέα Δημοκρατία στις επερχόμενες Ευρωεκλογές της 25ης Μαϊου 2014. Η Kontranews στα φύλλα της 28ης και της 29ης Απριλίου 2014, είχε πλούσιο υλικό για την περίπτωση της κας Σπυράκη. Ορισμένα αποσπάσματα της Kontranews από συνέντευξη της κας Σπυράκη στο Κρήτη TVείναι άκρως αποκαλυπτικά. Λέει η κα Σπυράκη: «Η Ελλάδα είχε bank run την περίοδο ανάμεσα στις εκλογές του Μαϊου και του Ιουνίου 2012. Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι πήγαιναν στις τράπεζες και έπαιρναν τα λεφτά τους. Αυτό είναι κάτι που δεν θα μπορούσε να το πει κανείς άνθρωπος στη θέση μου…Υπήρχε μια διαδικασία πολύ οδυνηρή. Και ήταν η διαδικασία τροφοδοσίας της Ελλάδας με μετρητά. Έφευγε το αεροπλάνο από την Ελευσίνα, πήγαινε στην Ιταλία, επέστρεφε με μετρητά, που πήγαιναν στην Τράπεζα της Ελλάδος και μοιράζονταν στις τράπεζες. Αυτό δεν το περιγράψαμε ποτέ. Δεν είχαμε δικαίωμα να το πούμε ποτέ…Και προφανώς τη διήγηση δεν μπορώ να σας πω από ποιον την έχω, αλλά την έχω από εκείνους που το ήξεραν με όλη του τη λεπτομέρεια».

 Οι ανωτέρω δηλώσεις της κας Σπυράκη στο Κρήτη TV, επαναλήφθηκαν ως προσκεκλημένη του κ. Χατζηνικολάου σε βραδυνή εκπομπή του Extra στις 28.4.2014. Οι δηλώσεις της κας Σπυράκη απαιτούν την επείγουσα παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών. Οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι. Πρώτο, ποιος ή ποιοι έστελναν αεροπορικώς τα χρήματα από την Ιταλία στην Ελλάδα; Το εκδοτικό προνόμιο έκδοσης και κυκλοφορίας του χρήματος στην οικονομία, το έχει αποκλειστικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Σύμφωνα με την “κλείδα” συμμετοχής της Ελλάδος στο κεφάλαιο της ΕΚΤ, ένα ποσοστό του χρήματος που εκδίδει η ΕΚΤ, διοχετεύεται στην ελληνική οικονομία μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος. Η χώρα μας μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος,  είχε πάρει από την ΕΚΤ μέχρι τον Μάρτιο του 2014 περί τα 24,5 δις ευρώ. Δηλαδή, στην ελληνική οικονομία υπό τη μορφή κερμάτων και χαρτονομισμάτων, έχουν εισρεύσει μέχρι σήμερα μέσω του Ευρωσυστήματος 24,5 δις ευρώ, σε σύνολο 920 δις ευρώ που έχει εκδώσει η ΕΚΤ για το σύνολο των 18 χωρών μελών της Ευρωζώνης.

Δεύτερο, η κα. Σπυράκη αναφέρει ότι τα χρήματα ερχόντουσαν από την Ιταλία στην Ελλάδα αεροπορικώς, το ρευστό πήγαινε στην Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία στη συνέχεια το μοίραζε στις εγχώριες ελληνικές τράπεζες. Η κα. Σπυράκη μας λέει ιστορίες για αγρίους. Ο Εισαγγελέας θα πρέπει να καλέσει επειγόντως για κατάθεση τον υπουργό Οικονομικών και τον κ. Προβόπουλο. Αν επρόκειτο να έλθει ρευστό από την Ιταλία στην Ελλάδα, το χρήμα θα διακινείτο μέσω των κεντρικών τραπεζών. Επίσης, αν το ρευστό έφευγε από την κεντρική τράπεζα της Ιταλίας ή από οποιαδήποτε ιταλική εμπορική τράπεζα, είτε προς την Τράπεζα της Ελλάδος, είτε προς την οποιαδήποτε εγχώρια τράπεζα, η διακίνηση του χρήματος θα καταγραφόταν με τις κατάλληλες λογιστικές εγγραφές, ώστε να υπήρχε ισοσκέλιση μεταξύ ενεργητικού και παθητικού στα εμπλεκόμενα τραπεζικοπιστωτικά ιδρύματα.

Τρίτο, αν το χρήμα διοχετευόταν από την ΕΚΤ ή την οποιοδήποτε ευρωπαϊκή τράπεζα, στο οποιοδήποτε τραπεζικό ίδρυμα της Ελλάδος, της Γερμανίας, της Ιταλίας, κ.λπ., η διακίνηση αυτή θα γινόταν με τις ανάλογες νόμιμες λογιστικές εγγραφές στα πλαίσια του ευρωπαϊκού τραπεζικοπιστωτικού συστήματος. Οι τράπεζες τηρούν ισολογισμούς εντός των οποίων καταγράφονται όλες οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους, ώστε να ισοσκελίζονται τα στοιχεία του ενεργητικού με εκείνα του παθητικού. Τέταρτο, αν το ρευστό ήλθε από την Ιταλία στην Ελλάδα με μεθόδους καμόρα, βάσει ποίων μηχανισμών νομιμοποιήθηκε στη χώρα μας; Δηλαδή, μαύρο χρήμα μπήκε στην Ελλάδα και κάποια τραπεζικά κυκλώματα το ξέπλυναν, δηλαδή το νομιμοποίησαν; Αυτά που μας λέει η κα. Σπυράκη πρέπει να τα πει ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών αρχών και με την παρουσία βέβαια των κυρίων Στουρνάρα, Προβόπουλου, κ.ά. Χωρίς καμία αμφιβολία, οι δολοφονικές μνημονιακές πολιτικές υποκρύπτουν σωρεία εγκληματικών πράξεων, που άμεσα θα πρέπει δικαστικά να διερευνηθούν και οι πρωταίτιοι να μπουν στα κάγκελα της φυλακής.                   

 

Η παλιγγενεσία της 25ης Μαρτίου 1821 και οι μαριονέτες των μνημονίων

Γιώργος Α. Βάμβουκας
Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)
02 / 05 /2014


Η 25η Μαρτίου του 1821 είναι η σημαντικότερη εθνική μας επέτειος, γιατί σηματοδοτεί την παλιγγενεσία του ελληνικού έθνους. Ταυτόχρονα, η 25η Μαρτίου είναι και θρησκευτική εορτή, γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Η Επανάσταση του 1821 ήταν ο ξεσηκωμός των ελλήνων κατά του οθωμανικού-τουρκικού ζυγού, για εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία. Η Επανάσταση του 1821 συνέβαλε στη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Μετά την Επανάσταση του 1821, το αναδυόμενο νεοελληνικό έθνος άρχισε να αντιμετωπίζει οξύτατα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Οι δημόσιες δαπάνες ήταν υπέρογκες και τα έσοδα ανύπαρκτα. Το 1823 τα έσοδα από φόρους (δεκάτη), δασμούς, συνεισφορές ιδιωτών και φιλελλήνων, έκτακτες αναγκαστικές εισφορές (χρηματολογία), κ.λπ., μόλις επαρκούσαν για την κάλυψη του 30% των δημοσίων δαπανών. Κάτω υπό αυτές τις αντίξοες συνθήκες, η προσφυγή της χώρας σε εξωτερικό δανεισμό ήταν αναπόφευκτη.

Στις αρχές του 1823 η προσωρινή κυβέρνηση των Γ. Κουντουριώτη και  Α. Μαυροκορδάτου ξεκίνησε από το Λονδίνο την προσπάθεια εξεύρεσης ξένων κεφαλαίων και τη σύναψη εξωτερικού δανεισμού. Στις 21 Φεβρουαρίου 1824 και 7 Φεβρουαρίου 1825, η Ελλάδα προέβη στη συμφωνία δύο εξωτερικών δανείων, ονομαστικής αξίας 800.000 και 2.000.000 χρυσών αγγλικών λιρών αντίστοιχα. Αμφότερα τα δάνεια αποτυπώθηκαν στην ιστορική μνήμη ως “δάνεια τηςανεξαρτησίας”.Οι διαπραγματεύσεις με τους ξένους πιστωτές για τη σύναψη τους, διεξήχθησαν από την κυβέρνηση Γεωργίου Κουντουριώτη (1782-1858). Ο Γ. Κουντουριώτης παρέμεινε πρόεδρος της κυβέρνησης από τις 6 Ιανουαρίου 1824 έως τις 12 Απριλίου 1826. Η κυβέρνηση Κουντουριώτη εισέπραξε το προϊόν και των δύο δανείων της ανεξαρτησίας. Γενικός Γραμματέας της κυβέρνησης και ουσιαστικά ισότιμο μέλος με τον Κουντουριώτη ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865). Επίσης, βασικό κυβερνητικό στέλεχος υπήρξε ο Ιωάννης Κωλέττης (1773-1847).

Οι Κουντουριώτης, Μαυροκορδάτος και Κωλέττης αποδείχτηκαν μοιραία ιστορικά πρόσωπα, ρίχνοντας την χώρα σε εμφύλιο σπαραγμό και προκαλώντας με τα τραγικά λάθη τους την χρεοκοπία της Ελλάδος το 1827.Τα δάνεια της ανεξαρτησίας και ιδίως το δεύτερο, συμφωνήθηκαν με αποικιοκρατικούς όρους για τη χώρα. Από το πρώτο εξωτερικό δάνειο ονομαστικής αξίας 800.000 χρυσών αγγλικών λιρών, η Ελλάδα εισέπραξε 298.726 λίρες, δηλαδή το 37,3% της ονομαστικής αξίας του δανείου. Το δεύτερο εξωτερικό δάνειο ονομαστικής αξίας 2.000.000 χρυσών αγγλικών λιρών, συνιστά τη μεγαλύτερη καταλήστευση στην οικονομική ιστορία του τόπου. Ναι μεν η ονομαστική αξία του δανείου ήταν 2.000.000 χρυσές λίρες, αλλά η Ελλάς εισέπραξε μόλις 232.558 λίρες. Τα ποσά που αφαιρέθηκαν από την ονομαστική αξία των δανείων, αφορούσαν κυρίως  την καταβολή προμηθειών στους οίκους χορήγησης των δανείων και την εξόφληση μελλοντικών τοκοχρεολυσίων.

Οι επαχθέστατοι όροι των δύο δανείων, οι καταστροφικές επιπτώσεις των δύο εμφύλιων πολέμων στην οικονομία του τόπου, τα περιορισμένα κρατικά έσοδα, ο ραγιαδισμός που επέδειξε η κυβέρνηση Κουντουριώτη-Μαυροκορδάτου απέναντι στην Αγγλία και η υποχθόνια παρέμβαση της Αγγλίας στις εσωτερικές μας υποθέσεις, προκάλεσαν την πρώτη χρεοκοπία της Ελλάδος το 1827. Η χρεοκοπία αυτή ήταν αναπόφευκτη. Ο Α. Αγγελόπουλος σε βιβλίο που δημοσίευσε το 1937, επισημαίνει χαρακτηριστικά ότι “η Ελλάδα χρεοκόπησε το 1827 για δάνεια που τελικάδεν εισέπραξε”.  Η πτώχευση του 1827 άφησε στις πλάτες του δυστυχισμένου λαού, το υπερμέγεθες εξωτερικό χρέος των 2.800.000 χρυσών λιρών, ποσό που μεταφράζεται σε 70.000.000 χρυσά γαλλικά φράγκα ή 23.643.000 αμερικανικά δολάρια.

Για τα δεδομένα της εποχής εκείνης, το ποσό των 2.800.000 χρυσών λιρών, λογιζόταν υπέρογκο και αντικειμενικά ήταν αδύνατον να εξυπηρετηθεί από τη φτωχή Ελλάδα. Η Αγγλία με μεθοδικές και καιροσκοπικές κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα, έπεισε την δουλοπρεπή κυβέρνηση Κουντουριώτη-Μαυροκορδάτου, να προβεί στη σύναψη του πελώριου ποσού των 2.800.000 λιρών, ώστε να προσδέσει στην αποικιοκρατική της άμαξα την εξαθλιωμένη Ελλάδα. Η Αγγλία προσβλέποντας στη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποσκοπούσε να διεισδύσει στη λεκάνη της Μεσογείου. Η επίτευξη του στόχου αυτού προϋπόθετε την υποτέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων στο άρμα της. Η χορήγηση υπέρογκων δανείων σε μια χώρα, η οποία ήταν αδύνατον στο μέλλον να ανταποκριθεί στις υπέρμετρες δαπάνες εξυπηρέτησής τους, συνιστούσε την ασφαλέστερη οδό για τον απόλυτο έλεγχο των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων από τον ξένο παράγοντα. Με την πτώχευση του 1827 η Ελλάδα υποτάχτηκε πλήρως στην Αγγλία.   

Η κυβέρνηση Κουντουριώτη-Μαυροκορδάτου ταυτίστηκε με τις μελανότερες σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας. Η θητεία της σημαδεύτηκε με τη σύναψη των αισχροκερδών δανείων της ανεξαρτησίας, τους δύο φρικιαστικούς εμφύλιους πολέμους, την απώλεια ελληνικών εδαφών από τις νικηφόρες επιδρομές του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και του Κιουταχή στην Στερεά Ελλάδα, την επαιτεία στις προστάτιδες δυνάμεις για την επανάκτηση των χαμένων εδαφών και την εξάρτηση των προοπτικών της χώρας από τις αρπακτικές διαθέσεις των μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) και ιδίως της Αγγλίας. Το μεγαλύτερο μέρος από το προϊόν των δανείων, δαπανήθηκε από την κυβέρνηση Κουντουριώτη προς όφελος των πολιτικών της φίλων και στον μινώταυρο του εμφυλίου πολέμου.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι από το 1821 και μέχρι σήμερα, οι μεγαλύτερες συμφορές του ελληνικού έθνους είναι ταυτισμένες, με τα ολέθρια λάθη των εκάστοτε κυβερνήσεων στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής και με τη δολιότητα των μπράβων της διεθνούς διακυβέρνησης (μεγάλες δυνάμεις). Μετά την πτώχευση του 1827, ακολούθησαν οι ταπεινωτικές πτωχεύσεις των ετών 1843, 1893 και 1932. Από την πτώχευση του 1827 και μέχρι σήμερα, το εξωτερικό χρέος της Ελλάδος ακολουθεί συνεχώς ανοδική πορεία. Στις αρχές του 2010, τα Δημόσια Οικονομικά της χώρας κατέρρευσαν και οι προστάτιδες δυνάμεις της Γερμανίας και των ΗΠΑ, μας επέβαλαν την τρόικα. Τα φερέφωνα της σημερινής δικομματικής κυβέρνησης θεωρούνται εκτελεστικά όργανα της Γερμανίας και των ΗΠΑ. Με μαριονέτες δεν μπορεί όμως να ασκηθεί αποτελεσματική εθνική οικονομική πολιτική. Το καίριο δίδαγμα που εξάγεται από την πτώχευση του 1827 και μέχρι την πρόσφατη χρεοκοπία του 2010, είναι ότι τρισάθλιες και δουλοπρεπείς κυβερνήσεις, υποσκάπτουν πολύ συχνά τα συμφέροντα του ελληνικού έθνους και με τα οδυνηρά λάθη τους συντελούν στην αύξηση του δημοσίου χρέους σε αστρονομικά επίπεδα. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η Ελλάδα ήταν και δυστυχώς εξακολουθεί να είναι έρμαιο της διεθνούς κερδοσκοπίας και πλήρως εξαρτημένη από τους ξένους πιστωτές των εκάστοτε προστάτιδων δυνάμεων.

 

Οικονομική Ανάπτυξη και Ζωώδη Ένστικτα

Επαμεινώνδας Ε. Πανάς
Καθηγητής Εφαρμοσμένης Οικονομετρίας


Είναι εύκολο να αναφέρουμε με μεγάλη συχνότητα τη λέξη ανάπτυξη. Εάν κάποιος αναζητήσει τη σημασία της λέξης «ανάπτυξη» μέσω του διαδικτύου, θα διαπιστώσει ότι εμφανίζεται ένας πολύ μεγάλος αριθμός αναφορών.

Βέβαια είναι σχεδόν αδύνατο να διαβαστούν τα κείμενα των πολιτικών που αναφέρουν τη λέξη ανάπτυξη, όμως ένα μεγάλο ποσοστό αυτών, πάνω από 80%, δεν αναφέρει κάτι συγκεκριμένο, αλλά η «ανάπτυξη» υποκρύπτεται μέσα σε μια νεφελώδη και ασαφή πρόταση.

Όμως, σήμερα η χώρα κάτω από την κρίση που βιώνει, απαιτεί σαφείς προτάσεις για ανάπτυξη. Οι πολίτες αλλά και οι επιχειρήσεις, αναζητούν κάτι το σαφές και άμεσα αποδοτικό, με στοιχεία υλοποίησης, προκειμένου να δώσουν σημασία στην ανάπτυξη.

Βασικά, χρειάζεται ένα μεθοδολογικό πλαίσιο, ένα εργαλείο, ή ένα υπόδειγμα που να στηρίζεται σε αντικειμενικές πληροφορίες και να παράγει αξιόπιστες πολιτικές σχετικά με το τι θα κάνουν για την ανάπτυξη και γιατί θα το κάνουν.

Υπάρχουν αρκετά μεθοδολογικά πλαίσια ή υποδείγματα για να μελετήσουμε το ζήτημα της ανάπτυξης. Δυστυχώς, οι Κυβερνήσεις μας, οι πολιτικοί μας, οι επιχειρήσεις μας, εμείς οι ίδιοι, σπάνια στηριζόμαστε σε τέτοια εργαλεία. Δυστυχώς, βασιζόμαστε σε επιθυμίες και σε συναλλαγές προκειμένου να μεγιστοποιεί ο καθένας από τη μεριά του τη δική του ωφελιμότητα.

Ένα μικρό παράδειγμα: έχουν κυριολεκτικά δαπανηθεί εκατομμύρια ευρώ για μελέτες χωροθέτησης ΧΥΤΑ και το αποτέλεσμα παραμένει ίδιο όπως ήταν από την αρχή. Έχουμε πλήθος ανεξέλεγκτων χωματερών και ξοδεύονται αρκετά χρήματα για ποινές που μας επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτός ασφαλώς και δεν είναι ο σωστός τρόπος για να λειτουργεί ένα πολιτικό σύστημα. Όμως, όταν η εκάστοτε Κυβέρνηση ακολουθεί αυτόν τον τρόπο, προκειμένου να προβεί στην κατανομή των πόρων προς τους πολίτες, τους διαφόρους φορείς και τις επιχειρήσεις, τότε η πορεία του τόπου είναι προδιαγεγραμμένη: προς τον γκρεμό ή προς τη θάλασσα…

Όλοι αναγνωρίζουμε ότι για να μπορέσει η Κυβέρνηση να ασκεί επιτυχημένη  αναπτυξιακή πολιτική, οφείλει να αφουγκράζεται το πώς οι πολίτες και οι φορείς αντιλαμβάνονται τα προβλήματα της ανάπτυξης.

Η ιδέα να ακουστεί η γνώμη των πολιτών ή των φορέων πολλές φορές προβληματίζει και την εκάστοτε Κυβέρνηση, αλλά και τους ίδιους τους φορείς. Ο ορθολογισμός και η ορθολογική δράση δεν πρέπει να μας προβληματίζει. Καλύτερα είναι να ακούσουμε τις ορθολογικές απόψεις των πολιτών πριν δράσουμε, προκειμένου και η κατανομή των πόρων να είναι ορθολογική.

Οι οικονομολόγοι πίστευαν, τουλάχιστον τα τελευταία 80 χρόνια, ότι οι οικονομικοί κύκλοι εμφανίζονται λόγω των παικτών της πραγματικής οικονομίας (παραγωγών και καταναλωτών αγαθών και υπηρεσιών), ενώ στο τραπεζικό σύστημα δεν έδιναν τη δέουσα προσοχή.

Ποιοι λοιπόν δημιούργησαν την παρούσα κρίση; Δυστυχώς, το χρηματοπιστωτικό σύστημα με την παραγωγή επικίνδυνων προϊόντων.

Ας δούμε στη συνέχεια τα δεδομένα της συστημικής κατάρρευσης της χώρας.

ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

  • Το οικονομικό μας σύστημα φαίνεται να έχει αποτύχει σε όλες του τις διαστάσεις: κοινωνικά (βλέπε υπερχρεωμένα νοικοκυριά, φτώχεια, ανεργία, ανισότητες κλπ.), χρηματοοικονομικά (βλέπε τράπεζες), περιβαλλοντικά (βλέπε ενεργειακή φτώχεια και έντονα φαινόμενα ρύπανσης, όπως αυξημένη αιθαλομίχλη) και ηθικά.
  • Η αποτυχία του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι μόνο μια απόδειξη του αποτυχημένου οικονομικού συστήματος που κατέστρεψε τους Έλληνες πολίτες και τη χώρα. Τώρα, αγωνιζόμαστε όλοι για να σωθεί το τραπεζικό σύστημα. Όμως, αυτό το τραπεζικό σύστημα γνώριζε καλύτερα από όλους μας την όλη οικονομική κατάσταση της χώρας και δεν έκανε κάποια διορθωτική κίνηση. Προφανώς, το τραπεζικό σύστημα απέτυχε, γιατί δεν βασιζόταν σε αξίες.
  • Η οικονομία μας αναπτύχθηκε με δανεικά, βασίστηκε «στο ναρκισσισμό», στην απληστία και στο κυνήγι της μεγάλης «μπάζας». Ο Κρίστοφερ Λας υποστηρίζει ότι ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απορρίψει το στερεότυπο του homo economicus και έχει παραχωρήσει τη θέση του στον ψυχολογικό άνθρωπο που διαθέτει έντονα τα σημάδια του ναρκισσισμού.
  • Θυμηθείτε, με πόση αφέλεια ο τότε Υπουργός Οικονομικών Καθηγητής Γ. Αλογοσκούφης, δήλωνε (2008): «Η Ελλάδα ελάχιστα επηρεάζεται από την παγκόσμια κρίση γιατί δεν είναι βιομηχανική χώρα και οι Τράπεζές της δεν έχουν επενδύσει σε τοξικά προϊόντα». Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να μη μειωθεί η εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών προς το πολιτικό σύστημα; Η πολιτική φούσκα έσκασε, όπως άλλωστε δείχνουν και τα στοιχεία του Ευροβαρόμετρου:

  • Η μεσαία τάξη έχει συρρικνωθεί. Οι μισθοί έχουν μειωθεί, η ακρίβεια παραμένει, η ανισότητα μεταξύ φτωχών και πλουσίων έχει αυξηθεί, όπως επίσης και η παιδική φτώχεια.
  • Η κοινωνική κρίση γιγαντώνεται λόγω της ανεργίας, των περικοπών μισθών και συντάξεων και του αυξημένου κόστους ζωής.
  • Οι Έλληνες καταναλωτές ζούσαν κάποτε στη χώρα των θαυμάτων, δημιουργώντας μία καθαρώς «ναρκισσιστική κοινωνία». Η Ελλάδα γέμισε από νάρκισσους και εγωπαθής πολίτες (επίδειξη, χλιδή, lifestyle). Αυτή η ναρκισσιστική απληστία όμως, οδήγησε τον Έλληνα καταναλωτή στην παγίδα: να στραφεί και να «πνιγεί» κυριολεκτικά στα καταναλωτικά δάνεια και τις κάρτες, για να νιώθει ότι είναι πλούσιος. Σήμερα δυστυχώς καταλαβαίνει ότι είναι οικονομικά εξαρτημένος.
  • Το πολιτικό σύστημα αποβλέποντας καθαρά στα δικά του συμφέροντα, αξιοποίησε πλήρως τη βασική αρχή του Τσόμσκι: πέντε οργανωμένοι μπορούν να κουμαντάρουν ενενήντα πέντε ανοργάνωτους μια χαρά και χωρίς κάποιο πρόβλημα, αρκεί οι ανοργάνωτοι να είναι ελεγχόμενοι, κατευθυνόμενοι και να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Π.χ. Νεοδημοκράτες εναντίων Πασόκων, Αριστεροί εναντίων Δεξιών κλπ.
  • Δυστυχώς οι πολιτικοί είχαν ξεχάσει το Θουκυδίδη, ο οποίος στον Επιτάφιο του Περικλέους αναφέρει ότι «φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας», δηλαδή «Αγαπούμε το ωραίο και μένουμε απλοί, αγαπούμε την πνευματική καλλιέργεια, αλλά δεν καταντούμε νωθροί».
  • Πέρα από τους κατάλληλους δείκτες που μπορούν να μετρήσουν το χρέος και τα ελλείμματα, υπάρχει κάτι σημαντικό που αποτελεί στοιχείο της κρίσης: το έλλειμμα ηθικής. Θυμηθείτε το «ό,τι νόμιμο είναι και ηθικό».
  • Έτσι, η χώρα μας πρώτα

πτώχευσε ηθικά
στη συνέχεια
πνευματικά
και τελικά κατέληξε να πτωχεύσει και
οικονομικά.

Το ερευνητικό ερώτημα που τίθεται τώρα μετά την έκθεση των παραπάνω δεδομένων είναι:

Άραγε, μπορούμε να κατανοήσουμε όλο αυτό τον κόσμο των γεγονότων μέσω ενός υποδείγματος; Με μεγάλη πιθανότητα ΟΧΙ. Θα συμφωνήσουμε ασφαλώς σε μια κεντρική διαπίστωση – θέση: όλες οι αποφάσεις συνήθως λαμβάνονται από πάνω προς τα κάτω, δηλαδή είναι ουσιαστικά ελιτίστικες.

Τα περισσότερα κακά που εκθέσαμε προέρχονται από αυτή τη διαδικασία της «από πάνω προς τα κάτω» λήψης αποφάσεων. Αυτή η διαδικασία δημιούργησε την ηγεμονία των Τραπεζών, των μεγάλων επιχειρήσεων, των ΜΜΕ, των γραφειοκρατών και των ειδικών που αντικατέστησαν το «αποφασίζουμε και διατάζουμε» με τη «συνήθεια του διατάζειν» περιφρονώντας τους πολίτες.

Όλοι μας τώρα αναφερόμαστε στο πολιτικό σύστημα και ρίχνουμε τις ευθύνες της κρίσης σ’ αυτό, όμως εκείνο που δεν βλέπουμε είναι το πώς αυτό διοικεί και πώς μονοπωλεί τον πλούτο. Βέβαια αρκετοί μπορούν να αρχίσουν να ερμηνεύουν τις «από πάνω προς τα κάτω» πολιτικές με βάση τις θεωρίες συνωμοσίας.

Αυτό όμως σημαίνει ότι δεν έχουμε κατανοήσει πώς προέκυψε η παρούσα κρίση, και φυσικά πώς θα είναι δυνατόν να λυθεί. Η διευθυντική «ελίτ» ελέγχει και το κράτος, και την Κυβέρνηση και δημιουργεί προβλήματα. Αυτή η διαδικασία έχει δημιουργήσει το «ανθρώπινο κόστος» - ανεργία, ιδιαίτερα πρωτοφανή ανεργία των νέων, μείωση των μισθών και των συντάξεων, ανεπαρκές εκπαιδευτικό σύστημα, ανεπαρκές ασφαλιστικό σύστημα κλπ. Εδώ, θα επιχειρήσουμε να αντικαταστήσουμε τη φιλοσοφία της διευθυντικής εξουσίας - «ελίτ» η οποία σήμερα είναι κυρίαρχη, με τη μεθοδολογία της «από κάτω προς τα πάνω» διαδικασίας λήψης αποφάσεων.

Κατ’ αρχήν, χρειαζόμαστε κάποια μεθοδολογία που η ηθική θα παίζει σημαντικό ρόλο και θα δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στη συμμετοχή των πολιτών, οπότε και η Κυβέρνηση θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται τις απόψεις και τις επιθυμίες των πολιτών.

Είναι πλέον προφανές, ότι δαπανώντας δισεκατομμύρια ευρώ, και παράλληλα αυξάνοντας συνεχώς το χρέος για να ανακαινίσουμε ένα αποτυχημένο σύστημα, οδηγούμαστε σίγουρα σε απώλεια χρόνου και χρημάτων «ει το διηνεκές».

Ίσως, η πιο φρόνιμη ενέργεια θα ήταν να αναγνωρίσουμε την αποτυχία, να επανασχεδιάσουμε το οικονομικό και πολιτικό σύστημα αξιοποιώντας και μια διαδικασία από κάτω προς τα πάνω λήψης απόφασης, για να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες των Ελλήνων.

Από την ανάλυση των ερωτηματολογίων των διαφόρων κατηγοριών και την εκμετάλλευση των πληροφοριών προκύπτει ένα βασικό συμπέρασμα:

τι βλέπουν

τι πιστεύουν

και πώς ιεραρχούν

τις προτεραιότητες με συνέπεια οι ερωτηθέντες. Αυτή η σύγκλιση των απόψεών τους, μας οδηγεί στο τι πρέπει να κάνουμε για την ανάπτυξη.

Η κρίση στη χώρα μας είναι όχι μόνο μακράς διάρκειας, αλλά και πολύ βαθειά.

Έτσι, για να διορθώσουμε τα λάθη που έγιναν πρέπει να μελετήσουμε μαθήματα του παρελθόντος.
Για την έξοδο από την κρίση πρέπει να αλλάξουμε την καταναλωτική μας νοημοσύνη, και να αναβιώσουμε τις αξίες μας, τις οικογενειακές μας σχέσεις, τη σχέση μας με την κοινωνία, με το γείτονα. Με δύο λόγια να δώσουμε σημασία στο κοινωνικό μας κεφάλαιο. Αυτές όμως οι αλλαγές ασφαλώς και δεν είναι εύκολες αλλά θα αλλάξουν αρκετά το υποβαθμισμένο αξιακό μας σύστημα.

Ή μήπως έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ότι δίνοντας διάφορα χρηματικά ποσά στις επιχειρήσεις αυτές, αφού βοηθηθούν θα επανέλθουν στην πεπατημένη «business as usual»;

Για να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος που οδήγησαν στη σημερινή κρίση, θα πρέπει να πιστέψουμε ότι η έξοδος από την οικονομική κρίση πρέπει να συνοδεύεται από την ανακάλυψη της ηθικής.

Αν αναγνωρίσουμε ότι το κοινωνικό καλό είναι και δικό μας καλό, τότε η κοινωνία, οι επιχειρήσεις και το πολιτικό σύστημα θα μπορέσουν να συνεργαστούν για να ανακάμψει η χώρα μας.

Δαπανήσαμε και εξακολουθούμε να δαπανάμε δισεκατομμύρια ευρώ για να «σώσουμε» τις τράπεζες. Δώσαμε προτεραιότητα στη «χάρτινη οικονομία» και όχι στην παραγωγική οικονομία. Αυτή η προτεραιότητα του πολιτικού συστήματος υπήρξε η ρίζα της δημιουργίας της ύφεσης. Όμως, οι μικρομεσαίες Ελληνικές επιχειρήσεις, οι αγρότες και οι Έλληνες εργαζόμενοι, θα πρέπει να αποτελούν τη βάση για μια υγιή πραγματική οικονομία και όχι οι «σπεκουλαδόροι και τζογαδόροι» που διακινούν από εδώ και από εκεί το εύκολο χρήμα.

Ας δούμε το δάσος και όχι το δένδρο. Ας διερευνήσουμε τις πηγές που δημιούργησαν το πρόβλημα και στη συνέχεια ας αναζητήσουμε πώς θα διορθώσουμε το πολιτικο-οικονομικό μας σύστημα, ώστε να μην επανεμφανιστούν οι ίδιες κρίσεις. Χρειαζόμαστε πάντα ένα θεωρητικό πλαίσιο.

Δεν είναι δύσκολο να κατασκευαστεί ένα μαθηματικό υπόδειγμα. Όμως, βιώνουμε μια κρίση η οποία δεν είναι απλά μόνο οικονομική, αλλά συγχρόνως κοινωνική, πολιτική και ηθική.

Η χρήση των μαθηματικών υποδειγμάτων είναι χρήσιμη, αλλά όπως τονίζει και ο E. Leamer “Ο μαθηματικός δεν ενδιαφέρεται για το πρόβλημα. Ενδιαφέρεται για το βαθμό δυσκολίας της απόδειξης ή για τη φύση του θεωρήματος. Αυτά τα συστήματα αξιών είναι αποδεκτά στα μαθηματικά, αλλά καταστροφικά για τα οικονομικά”.

Ο Νεύτωνας πολύ πιο πριν από τον Leamer, αλλά και από άλλους ιστορικούς της οικονομικής σκέψης, όπως ο Harcourt, είχε επισημάνει ότι “Είναι πιο δύσκολο να μοντελοποιήσει κάποιος την ανθρώπινη τρέλα παρά την κίνηση των πλανητών”.

Ο Νεύτωνας, για τον Keynes “υπήρξε όχι ο πρώτος εκπρόσωπος της εποχής του Λόγου, αλλά ο τελευταίος των μάγων”.

Μια επισκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αρκεί για να κατανοήσουμε ότι όλα τα υποδείγματα που αφορούν τον τραπεζικό τομέα, το χρηματοοικονομικό τομέα, τα νοικοκυριά και τους καταναλωτές, στηρίζονται άμεσα ή έμμεσα στη διαχρονική ισχύ της ορθολογικής συμπεριφοράς. Δηλαδή, στηριζόμενα στην ορθολογική συμπεριφορά τα νοικοκυριά δανείζονται χρήματα από τις Τράπεζες, και αυτό είναι κύριο στοιχείο της κρίσης. Δεν υπάρχει στη σκέψη του αιώνιου αντιπροσωπευτικού νοικοκυριού η έννοια του κινδύνου και της αβεβαιότητας.
Ο ορθολογισμός παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε περίπτωση που αφορά στη λήψη των αποφάσεων και την υλοποίησή τους.

Οι τρεις παράγοντες που συμμετέχουν στις οικονομικές αγορές είναι οι επιχειρηματίες, οι καταναλωτές και η Κυβέρνηση.

Οπότε, για να κατανοήσουμε και το ζήτημα της ανάπτυξης θα πρέπει να εστιάσουμε κυρίως στο ρόλο των “κακών” συμπεριφορών και όχι των ορθολογικών.

Με την παγκοσμιοποίηση και όχι μόνο, άλλαξε η συμπεριφορά του ανθρώπου. Άλλαξαν οι προτιμήσεις του και οι προτεραιότητές του. Άλλαξε η ηθική του. Ο άνθρωπος έγινε περισσότερο ατομιστής και αυξήθηκε η ροπή του προς τα χρήματα χωρίς ίσως να καταβάλει και μεγάλη προσπάθεια. Οι “καινοτομίες” στις χρηματαγορές, ο εύκολος δανεισμός, η επέκταση της καταναλωτικής οικονομίας σε βάρος της παραγωγικής άλλαξαν τις προτιμήσεις του, τη συμμετοχή του στην οικονομική ζωή, ενώ συνέβαλαν στην αλλαγή των ηθικών του αξιών.

Ευτυχώς, που ο Keynes μας είχε προειδοποιήσει: τα άτομα δε δρουν πάντοτε ορθολογικά.

Το “αόρατο χέρι” του A. Smith είναι η βάση της κλασικής οικονομίας, όπως είναι όμως και η άποψη του Keynes για τα ζωώδη ένστικτα.

Οι άνθρωποι συμπεριφέρονταν μη-ορθολογικά. Αυτό προκύπτει και από τις οικονομικές κρίσεις. Αυτό συμβαίνει, γιατί γνωστικά λάθη και συναισθήματα οδηγούν τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται μη-ορθολογιστικά.

Οι Akerlof (βραβείο νόμπελ) και Shriller στο βιβλίο τους “Animal Spirits” αναφέρουν τον συγκεκριμένο όρο που πρώτος χρησιμοποίησε ο Keynes.
Κατά τον Keynes, όταν το μέλλον είναι αβέβαιο και ασαφές οι άνθρωποι στηρίζονται στα αισθήματά τους, στα ζωώδη ένστικτα.
Τα ζωώδη ένστικτα είναι:

  • Η Εμπιστοσύνη
  • Η Δικαιοσύνη
  • Η Διαφθορά και η Δολιότητα
  • Αυταπάτη του Χρήματος
  • Ιστορίες

Όπως παρατηρούμε από το σχήμα η περιοχή που θεωρούμε ως ορθολογική για τον homo economicus είναι αρκετά μικρή.

Η συνέπεια, αν θέλουμε να εφαρμόσουμε μια αναπτυξιακή πολιτική οφείλουμε τουλάχιστον να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι οι τρεις παίκτες δεν δρουν πάντοτε ορθολογικά.
Κάτω από αυτή την παρατήρηση έχει σημασία να δώσουμε αξία στις απόψεις των ειδικών, των πολιτών, των νέων και των αρμόδιων φορέων.

Η ανθρώπινη ψυχολογία, η διάθεση και το συναίσθημα, όλα αυτά παίζουν ρόλο στην ελαχιστοποίηση των μη-ορθολογικών συμπεριφορών. Οι ασκούντες την οικονομική πολιτική δε μπορούν να αγνοούν τις μη-ορθολογικές συμπεριφορές. Αλλιώς, οι αναπτυξιακές τους αποφάσεις είναι σίγουρο ότι δεν θα επιτύχουν.